jump to navigation

De zak januari 31, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
7 comments

Op het gevaar af voor mannenhaatster aangezien te worden, loop ik al heel lang rond met het idee voor deze blog. Dat heb je soms. Dat loop je al giebelend van de voorpret te genieten. Beschouw dit als niets anders dan satire. Mannenhaatser ben ik dus beslist niet. Mijn beste vrienden zijn mannen.

Het gaat hierom: het bestaan van een single heeft best wel voordelen. Vrijheid, blijheid, aandacht…

Nadelen ook, maar daar hebben we het nu even niet over.
Maar één ding vind ik werkelijk een grove horreur. De vuilniszak.

Elke donderdagavond voel ik het al aankomen. Natuurlijk heb ik hem weer veel te vol gepropt. Dus dat wordt weer kreunend sleuren aan die vuilniszak om hem uberhaupt uit de vuilnisbak te krijgen.

Dan breng ik hem zuchtend naar beneden. Ik weet dat het te kinderachtig is voor woorden, en totaal niet feministisch, maar vrouwen en vuilniszakken, dat past gewoon niet bij elkaar. Dat hoort niet.

Nu overweeg ik toch maar een man te nemen. Voor de vuilniszak op donderdag. Maar ja, wat moet ik de rest van de week met die zak?

Marij :)

Foto: Lonneke Stulen
NB: volgende week even geen blog: dan ben ik naar mijn dochter in Valenciaaaaa… Donderdag terug en daarna natuurlijk een sappig verslag!

Mijn rode laptop is gecrashed! januari 20, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
3 comments

Mijn laptop en ik in betere tijden...

Ik heb een laptop. Een rode. Daarnaast heb ik nog twee computers. Een oud bakbeestje thuis, als back-up. En een nieuwe op mijn kantooradres, aan de Keizersgracht. En mijn rode laptop dus. En op alledrie de computers komt dezelfde mail binnen. “Ik zou er gek van worden”, zegt Paul, mijn computerman. Word ik ook. Maar dan wel prettig gestoord. Want ik kan altijd en overal mijn mail terugvinden.
Toegegeven, ik ben een beetje mailverslaafd. Sta ik ergens, in de keuken of onder de douche, en ik hoor het bekende geluidje: ‘POEPOEM!’, dan ren ik meteen naar mijn computer, druipend of niet. Het kan een grote opdracht zijn. Of een mailtje van een lang vergeten aanbidder. Een berichtje van mijn dochter in Valencia. Een optreden voor het koor misschien?

En nu is mijn rode laptop dus gecrashed. Zomaar. Ik had net uitgevonden hoe je foto’s kan bewerken. En toen ging ie op zwart. Net toen ik een walletje onder mijn ogen aan het wegpoetsen was. Meteen straf. Teveel ijdelheid misschien.

Nu bel ik Paul, mijn computerman, helemaal GEK om te vragen wanneer mijn rode laptop klaar is. Want het blijft behelpen, slechts twee computers.

Marij www.marijsloothaak.nl

Mijn verstand staat stil januari 17, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
3 comments

Afgelopen zaterdag twee koppen naast elkaar in de Volkskrant: HAITIANEN DOLEN ROND EN HEBBEN NIETS MEER. En: RECORDBONUS VOOR BANKIERS VS. Mijn verstand staat stil. ALS er een god bestaat maakt hij er een rotzooitje van…

Marij www.marijsloothaak.nl

Foto: Lonneke Stulen

Mijn dochter woont nu in Valencia… januari 8, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
1 comment so far

“>Rosa op schiphol
Ja, dat krijg je ervan. Als je behept bent met het reisgen, zeg maar. Als je een liefhebber bent van verre landen, bijzondere mensen en nieuwe spijzen. Van fascinerende vergezichten en onbekende geuren… Kun je niets aan doen. Het is je lot. Na ja, het brengt je ook ergens. Dankzij dat reisgen zat ik dan ook al op mijn 19e vier maanden in Israel, en daarna een jaar in Parijs. Ben ik niet slechter van geworden.

Maar ja, dat vermaledijde reisgen is natuurlijk ernstig erfelijk. Leuk. Want nu zit ik als moeder met de gebakken peren. Studeerde zoon Joris vorig jaar een half jaar in Parijs, nu is dochter Rosa naar Valencia, voor een cursus Spaans van drie maanden.

En zit ik weer met het lege nestgevoel.

Maar Valencia geeft mij weer de kans om een tripje naar die stad te maken. Of twee. Met natuurlijk de illusie hiermee een oogje in het zeil te kunnen houden. Eet je wel goed kind? En drink je niet te veel Sangria enzo? Houden de mannen hun handen thuis?

Het aller-allerergste voor deze moeder is dat Rosa daarna, weliswaar met twee vrienden, aan een reis begint door Argentinië, Chili, Peru, Guatemala, Belize en Mexico. Met ook nog even een tussenstop in New York.

En nu heb ik nachtmerries over hitsige Spanjaarden, hete Mexicanen met sombrero’s om nog maar niet te spreken van vunzige besnorde Argentijnen.

EN ZE IS NOG BLOND OOK, DAT IS HET ERGSTE!

Gisteren hebben we Rosa naar Schiphol gebracht. Ze werd uitgezwaaid door een tiental vrienden. Tuurlijk vond ze het vreselijk eng. We hebben stoer gedaan, gelachen en gehuild.

Soms is het best heel moeilijk om moeder te zijn…

Marij www.marijsloothaak.nl

</
Joris gaat zijn zusje ook zeer missen…
NB: (Die tandartsrekeningen waren niet voor niets) :)

Een jaar om te zoenen! januari 4, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
4 comments


Op bijgaande foto wensen bas Roelant en tenor Bob dit sopraantje succes met het Kerstconcert van het Kleine Keizer Koor.
Ik wens u bij deze een nieuw jaar om te zoenen!

Dat al uw wensen uit mogen komen…

Marij Sloothaak

Ps: Mocht u zich zorgen maken: met het concert is het helemaal goed gekomen.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.