Teringtram

Woedend ben ik! Mijn kantoorgenoten keken mij verwonderd aan toen ik hier vanochtend stampend de trap afliep. “Die teringtram”, brieste ik. “Die klojo’s van een tramconducteurs.” Ik had namelijk weer een leuke tramochtend achter de rug. Eerst reed de 13 nét voor mijn neus weg. Ik had een sprintje ingezet toen hij de hoek om  kwam. Maar nee: wham! Deuren dicht. Na 15 minuten kwam de volgende tram, waar ik dankbaar instapte. Deze reed doodleuk mijn halte voorbij, omdat ik niet tijdig op het knopje had gedrukt. Ik stond nota bene náást het hokje van de tramconducteur. Tram stond stil, deur bleef dicht. “Meneer, mag ik er niet uit?”, smeekte ik. “Nee”, zei de man bits. “U heeft niet gedrukt.”

Nu kun je te maken hebben met twee soorten tramconducteurs. De aardige, vrolijke, lieve conducteurs. Die even wachten als je met je hoge hakken komt aanspurten. Die meelevend knikken als je bezweet doch dankbaar je OV-chipkaart laat biepen. En je hebt klojo’s die met veel genoegen de deur nét voor je dichtdoen. Soms kijken ze dan de andere kant op, alsof ze je niet hebben gezien. Soms kijken ze je ook strak aan, met veel leedvermaak. Sliep, uit, sliep uit…

Macht, dat is het. Sommige tramconducteurs zijn gewoon machtswellustelingen. Gefrustreerd omdat ze niets anders kunnen dan kaartjes verkopen of zo.

Over tramconducteurs die toeristen afbekken kan ik een boek volschrijven. Maar dat hoeft niet, want dat is al gedaan.

Terwijl de oplossing zo eenvoudig is. Laatst stapte ik bij het Centraal Station in tram 5. Een bejaarde meneer, hij zal minstens 70 zijn geweest, riep blij opgewekt: “Goede morgen lieve mevrouw!” Ha, wat voelde dat goed. Even later zag ik hem met veel plezier een paar toeristen uitleggen hoe bij het Anne Frank Huis te komen. Hij had er zichtbaar lol in, evenals de toeristen die met een glimlach gingen zitten.

Daarom pleit ik voor het volgende: zet bejaarden die nu achter de geraniums zitten te verpieteren op de Amsterdamse tram. De stad wordt er een stuk leuker op!  Echt!

Tja… Zolang het nog niet zover is, zit er niets anders op. Zo meteen weer naar huis. Met die teringtram.

www.marijsloothaak.nl