jump to navigation

Sokkenmuseum oktober 27, 2009

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags: , , , ,
6 comments
Je houdt er altijd maar één van over...

Je houdt er altijd maar één van over…

De overeenkomst tussen paren sokken en handschoenen is dat je er uiteindelijk altijd maar één van overhoudt.

Nu ga ik geen leuke column schrijven over wasmachine’s die sokken opvreten of een duistere wereld van solosokken ergens diep in de onderwereld. Een soort ‘zwarte gat’ voor sokken.
Vele columnisten, die dachten leuk te zijn, waren mij hierin voor.
EN HET IS HELEMAAL NIET LEUK! Integendeel: het is diep, en diep triest.

In den beginne heb je nog een mandje met solosokken, in de hoop dat de andere ooit wederkeert. Vergeet het. Maar meestal duurt het toch nog een half jaar voordat je die sokken weg durft te gooien. Stél dat je morgen die éne sok toch nog terug vindt?
Wat een spijt dan!

Tjonge. Laat ik me bijna toch verleiden tot een column over solosokken.

Ik kom erop omdat ik vanmiddag weer bij de Bijenkorf zuinig de goedkoopste handschoenen uit stond te zoeken. Met de trieste voorkennis dat ik binnenkort tóch weer een van de twee kwijt raak.

En de laatste tijd doet hetzelfde zich bij mij voor met oorbellen. Zou het besmettelijk zijn?

Enfin, ik pleit voor een landelijk handschoenenarchief. Of voor een solosokkenmuseum.
Idee?
Marij
PS: Ik bedenk net, zo´n touwtje tussen mijn handschoenen, zoals je bij kleuters doet bij hun wantjes. Zou dat iets voor mij zijn?

http://www.marijsloothaak.nl

Advertenties

Moeders trots… oktober 23, 2009

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
5 comments

Bachelor's bul

Bachelor's bul


Even pochen… Joris heeft zijn bachelor’s bul politicologie. Mijn kind is bachelor of science… Nu óp naar zijn Masters. Ondertussen ook nog even drie dagen per week werken bij de IDFA. Ja, je bent jong… Mocht het op deze foto lijken alsof ik mijn dochter wil wurgen teneinde ze op de foto gaat, dan is dat slechts schijn…

Mijn Nobelprijs voor de vrede oktober 12, 2009

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags: , , , , , ,
3 comments

Het beloofde varkentje, zie vorige column

Het beloofde varkentje, zie vorige column


U heeft mij weer even moeten missen. Nee, ik zat niet in Menton of andere exotische oorden. Ik zat, of beter gezegd, lag, thuis met griep. Niet de Mexicaanse griep. Want daar gelooft niemand meer in. U toch ook niet? Het is een complot van de pharmaceutische industrie, zegt men.
Ik persoonlijk heb daar een andere mening over. Herinnert u zich nog dat de kranten bol stonden over de Mexicaanse griep, ergens midden in de zomer? In komkommertijd, zeg maar. Je moet toch ergens over schrijven. Daarom noem ik het de komkommergriep. Afijn, ik was dus even van de buitenwereld afgesloten.
Had zelfs geen zin in de krant. Niets voor mij. Dus nu ik weer helemaal safe en sound ben, lígt me er een stapel! Weet niet waar ik beginnen moet.

De krant die ik het eerst opensloeg, was met die prachtige foto van Obama, waarin hij zijn eigen surprise toont met het feit dat hij de Nobelprijs voor de Vrede heeft gewonnen. En dat als een soort voorschot op de verwachtingen die we van hem hebben. Na 9 maanden presidentschap!
Kijk, en dat vind ik nou niet eerlijk. Ik ben al 52 jaar heel ‘vredig.’
Ik ben dol op kinderen. Help oude dametjes oversteken. Aai af en toe eens een hond.

Ik ga volgend jaar een gooi doen naar die Nobelprijs. Ik verdien het. Heus.
Marij http://www.marijsloothaak.nl

Elke week een nieuwe blog in je mailbox? Klik hierboven!