jump to navigation

Zondagsdichtster februari 27, 2010

Posted by marijsloothaak in Fun, Gedichten, Uncategorized.
Tags: , , , , , ,
5 comments

Voor na de kerk of na Buitenhof…

Konijn
Aanstellerij
die oren van jou.
Die van mij
zijn klein.
En ik hoor
net zo goed
als jij.

Konijn 2
Aanstellerij
die tanden van jou.
Die van mij…

Ouder(s)
Waar jij je
vroeger aan
ergerde
doe je nu
zelf.

Intellectueel
Postzegel.
Belezen en
bereisd.

Vlucht Transavia 6332 heeft 10 uur vertraging februari 23, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags: ,
5 comments

Kijk, je kunt er ook iets van máken, van zo\’n vertraging…

Twee weken geleden vloog ik terug uit Valencia, na een aantal heerlijke dagen bij mijn dochter aldaar te hebben doorgebracht. Ik dacht slim te zijn en nam een vlucht van 10 uur in de ochtend. Rekening houdend met enige vertraging, zou ik zeker mijn zakelijke afspraak van 17. 00 uur halen. De vlucht Valencia – Amsterdam duurt immers maar 2 uur…
Mis! Het kan ook zomaar 10 uur duren.

Bij de gate aangekomen zag ik al enige onrust. Stewardessen liepen druk heen en weer, en de rij voor het inchecken stond stil. Even later door de microfoon: een nerveuze piloot.
Met licht gevoel voor humor deed hij ons kond van de reden voor onrust. “Ziet u die kleppen op de vleugels? Die horen omlaag te staan. Ze staan echter omhoog, zoals u ziet. En zo kunnen we niet vliegen! We gaan dus een nieuw vliegtuig plus crew invliegen vanuit Amsterdam. We verwachten te vertrekken rond 17.00 uur.”

De passagiers keken elkaar aan. Het was 11 des morgens. Visioenen van veel te veel slappe koffie in kartonnen bekertjes, verveling, onrust en vieze soppige pizza’s, misselijk makende Marsen, Nutsen en ander zoet-om-de-tijd-te-doden trokken aan mij voorbij.

Gelukkig was daar Judith. Judith, 26 jaar en kunsthandelaar, keek mij aan en zei spontaan: “Zullen we een taxi delen, en in Valencia in de zon gaan zitten?”
Lumineus! Tot mijn grote verrassing kregen we inderdaad toestemming het vliegveld te verlaten. “Als u maar wel om half vijf terug bent!” Het klonk een beetje als ‘Voor het donker thuis zijn’, maar alla.

De rest van de middag brachten we door in de zon, aan de inktvis en aan de wijn. En er ontspon zich tussen Judith en mij een gesprek over het leven en de liefde, alsof we elkaar al jaren kenden.
Het was eigenlijk, zoals Judith blijmoedig zei: “Een vakantiedagje erbij.”

Dat we daarna nog over het vliegveld moesten rénnen met een verkeerde instapkaart omdat het toestel al -te vroeg- aan het boarden was, dat we een Spaanse dame vanachter een loket hebben gesleurd om ons door de security te loodsen, terwijl er werd omgeroepen: ‘Last call for passengers to Amsterdam!’, en dat we uiteindelijk hijgend aansloten in een wachtrij in de slurf die nog een half uur duurde, dat zijn slechts details. Evenals het feit dat er drie personen niet op kwamen dagen, waardoor we nog weer vertraging hadden. Ook reppen we niet over de vechtpartij aan boord, waardoor uiteindelijk vier man geboeid afgevoerd moest worden. Om negen uur in de avond kwamen we aan op Schiphol. Ach, je kunt er ook iets van máken, van zo’n vertraging. Een vakantiedagje erbij!

www.marijsloothaak.nl

Sneeuwstress februari 16, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
4 comments

Dwarrelende sneeuwvlokjes: weg ermee!

Sneeuw… dwarrelende sneeuwvlokjes. Hoe lang is dat gelee?

Een White Christmas, we schrokken ervan, Jingle Bells, een slee…

Kinderen juichten: een echte sneeuwpop, met wortel en hoed

Vang de sneeuwvlokken op je tong, ze smaken je zoet…
Winter 2009-2010…

Zes keer in spagaat op de straat. Vier keer van mijn fiets geflikkerd.

Glibberen over de grachten. Slot van mijn fiets vastgevroren.

Al maanden waggelen op walgelijke moonboots.

Slechts één keer een ijsbal tegen mijn kop gehad, dat scheelt.

IJSPRET, Oké.
Maar dan graag tussen 2 wafeltjes met een beetje slagroom graag!

Verliefd op Valencia februari 12, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , ,
3 comments

Op ons dakterras, kijkend over Valencia

Stoere kinderen heb ik toch. Woonde mijn zoon vorig jaar een jaar in Parijs voor zijn studie politicologie, nu woont mijn dochter Rosa in Valencia om Spaans te leren. En dat geeft moeders weer een goede reden een tripje te maken.
Nu had ik bij Valencia altijd hele slechte associaties. Liedjes als Valenciaaaaaaaaaaaaaa door Imca Marina en associaties met zonnebrandolieglimmende Duitse bierbuiken kwamen bij mij op. Niets is minder waar. Ik ben verliefd. Op Valencia. Teneerste had ik, gewoon via internet, een GEWELDIG appartement geboekt, 2 verdiepingen, met dakterras, kostte minder dan een hotelkamer.

Rosa en ik in het trappenhuis van haar flat

Dit alles om de hoek van de uitgaanswijk El Carmen, voor wie dat wat zegt. Dochterlief had hier wel oren naar, en stond met gevulde weekendtas op het vliegveld, klaar om een paar dagen bij me in te trekken. Een paar uur later zat ik tapas te eten in een rumoerig café met drukpratende en gebarende Spanjaarden. Mijn hart maakt dan altijd een hupje van vreugd; wat is het toch heerlijk om zo af en toe eens in een heel andere omgeving te verkeren. Het maakt je vrolijk, levenslustig, en, om het grote woord te gebruiken: het INSPIREERT. Er is meer dan Amsterdam en je kleine of minder kleine probleempjes op deze wereld.

Enfin, wat heb ik gedaan in Valencia: veel gelopen, door het schattige stadscentrum. Alles is zo kleinschalig dat zelfs IK er niet verdwaal. Mezelf veelvuldig verweten dat ik slechts 20 woorden Spaans spreek. Veel gegeten en gedronken. Vissoep gegeten gemaakt door Rosa en haar roommates uit Korea, Duitsland, Nederland en Japan. Een macho Flaminco-show gezien van louter mannen, dat meer leek op een stierengevecht en waarvan mijn bloed sneller ging stromen.

Museum van de Moderne Kunst bekeken en ik wil nu een reproductie van Joan Brossa’s ‘Sherlock Holmes’; geweldig!
Een ijs gegeten waar ik nu nog buikpijn van heb. Gelezen en gezond op ons dakterras. Kathedralen gezien en veel gelopen, gelopen en gelopen. Mijn dochter bewonderd. Aqua de Valencia gedronken in een salsabar en gedanst met negers en Japanners. Tja, ik kan het ook niet helpen.

Ik ben verliefd. Op Valencia. Misschien dat ik deze zomer 2 weken dat appartement huur. Alleen jammer dat ze er geen Frans spreken.

Marij http://www.marijsloothaak.nl