jump to navigation

Op 5 mei denk ik aan mijn grootouders mei 4, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Uncategorized.
trackback
Herdenking...

Herdenking...

Op deze dag, 5 mei, een ‘gouden oude’ column voor wie mij al lang volgt. Voor anderen, en eigenlijk voor iedereen, een tijdloze…

Mijn grootouders hadden een groothandeltje in koffie, cacao, suiker en thee in de Amsterdamse Schinkelbuurt. Híj was een rasechte Amsterdammer, zij kwam van Texel. Ze hebben de hongerwinter meegemaakt. Urenlang konden ze vertellen over de oorlog, mijn grootouders. Dan zaten wij, kleinkinderen, op de pakken koffie in het kleine pakhuis. Oh, wat rook het daar lekker.

Dan vertelde mijn grootvader, hoe hij op een fiets met houten banden melk ging halen bij de boeren, in de polder. Hoe hij zich door de barricades van de Duitsers moest liegen. Hoe ze in de ijzig koude hongerwinter ’44 – ’45 houten blokjes onder de tramrails vandaan peuterden om op te stoken in de kachel. Dan vertelden ze over de onderduikers. Hoe het weinige eten over vele mensen moest worden verdeeld. Hoe honger, het overléven, soms oerangsten en oerdriften bij de mens naar boven brengt.

Dan vertelden ze over de boot, bij het Centraal Station, die hen regelmatig een pakket schapenvlees, kaas en aardappels uit Texel bracht. Hoe ze deze kostbare lading dan door de stad naar huis moesten brengen. Met een snik vertelde mijn grootvader hoe ze de hongerige mensen letterlijk van zich af moesten slaan. “Blijf af! Dit eten is van ons…” Verbeten zwoegend zetten ze door, naar huis, met het kostbare voedsel. Want thuis, wachtten ook hongerige monden; familie, buren, vrienden, onderduikers… Ze vertelden over de moeders wiens zonen werden opgepakt. Over de Joodse buren die bij de laatste razzia tóch nog werden meegenomen. Over de pop, die mijn moeder meegaf aan het Joodse buurmeisje.

Mijn grootouders hebben het overleefd. Maar de wonde bleef. Elk jaar, op 4 mei, herdachten zij degenen die het níet gehaald hebben. Op bevrijdingsdag denk ík aan mijn grootouders. Zij haalden het wél.

Marij

www.marijsloothaak.nl

Advertenties

Reacties»

1. Leonard - mei 5, 2010

Mooi.

2. Arthur - mei 5, 2010

Mooi stukje Marij,
Als rasechte vlaknaoorlogse Amsterdammer, kan ik het erg waarderen.
Bedankt daarvoor:)

3. marijsloothaak - mei 5, 2010

Dank voor je mooie compliment…

4. erna marcus - mei 6, 2010

Zo was het ook voor mijn moeder, die op de witte de with straat overleefde wat er rondom verkeerd ging … mijn vader zat ondergedoken naast het bureau van de ss in amsterdam zuid. ze hebben elkaar pas na de bevrijding leren kennen.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s