jump to navigation

Amigo’s juli 30, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

Met míjn amigo's Juan en Jaime

Omdat het op de een of andere manier niet lukt om twee foto’s in één blog te plaatsen deze foto nog even als toegift…

Advertenties

De gids die de weg kwijt was juli 30, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags:
2 comments

Met Rosa's amigo Carlos

Als ik u iets mag aanraden als vakantiebestemming: Valencia. En dan meer specifiek:

Appartementos Botanico in de Calle Botanico. Een lovely appartment om de hoek van het bruisende uitgaanscentrum El Carmen. Twee etages, dakterras, bad, breedbeeld TV, keuken met alles erop en eraan, en een lieve beheerster Elvira die volledig voor je klaar staat. Dit alles in het zonovergoten pittoreske Valencia, met het strand om de hoek. Mmmm…

Gisteren hoog bezoek: Carlos, mijn dochter Rosa’s kersverse Spaanse vriend zou ons door Valencia gidsen. Nu heeft Carlos vele talenten. Zo spreekt hij perfect Engels en ook al een woordje Nederlands, maar de weg wijzen kan hij niet. Sterker nog, hij raakt hem meestal kwijt. Zo kwam hij anderhalf uur te laat, omdat hij Calle Botanico niet kon vinden. En moesten wij hem met behulp van onze kaart door Valencia loodsen. Maar gezellig was het. Binnenkort komt hij in Amsterdam wonen. Ik overweeg hem een van mijn twee Tomtommen te geven. Want voordat je het weet zijn we hem kwijt.

Marij

Zondagsdichtster 9 juli 25, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
2 comments

Hoop
Kapper,
knipt u er
maar een
klein
stukje
bij.

Wekker
Wie
vroeg
jou
wat?

Windje
Soms verfrissend,
soms…

Vegetarisch
Eend.
Jij eet kroos
ik
eet jou.

Vegetarisch 2
Koe.

WC-rol
Dat grapje
over
die camping
is zóóóóó
passé.

Overgewicht
Mijn koffer
moet op
dieet.

Band
Als jouw koffer
het eerst er uit komt,
voel je je toch een
beetje,
ik weet niet,
trots?

Ons dorp juli 23, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: ,
3 comments

Zomerjurk...

Amsterdam is een dorp… En dat is leuk. Gisteren fietste ik met een vriendin over het zonovergoten Spui. Koopavond. Atheneum open. En mijn lust naar vakantieboeken groot.

Gewapend met de nieuwe Margriet de Moor -prachtige recensie-, ‘Taal is zeg maar echt mijn ding’, -een schande dat ik die niet veel eerder gekocht heb-, en de nieuwe Karin Slaughter – leer ik misschien iets van, waarom is die vrouw verdomme zo populair- verliet ik de boekhandel.

In onze opwaaiende zomerjurken en op hoge hakjes, zetten we onze fietsen op slot in het zicht van het terras. De witte wijn op de tafeltjes bij Café Zwart weerkaatste de zon in mijn zonnebril. Maar alle zonnige plaatsen waren bezet.

En dan krijg ik iets drammerigs. Getver. We liepen twee keer heen en weer van De Zwart naar Luxembourg. We wilden toch echt buiten zitten. Terug naar Café De Zwart. Plots stond er een dame van een echtpaar van zo midden dertig, op van haar tafeltje.

“You can sit overhere”, zei ze. Verbaasd keek ik naar hun glazen waar toch echt nog minstens twee slokken in zaten. En voelde me subiet schuldig.
“Are you sure?”, vroeg ik.

“We were just admiring you”, zei ze. “You are both so beautifull. And on bikes!”
“Where are you from?”
“Australia”, zei de leuke vrouw. “And in Australia you don’t see that very often; beautifull women on bikes.”
‘You don’t see that many kangaroos in Amsterdam’, wilde ik bijna zeggen, maar die was echt té flauw.

En wat een compliment!
“Well thank you!”, zei ik daarom maar.
Verlegen gingen we zitten. De man had nog niet eens afgerekend.
“How do you like Amsterdam?”
“Great! It’s a big city, and yet zo small. You call it: ‘Gezellig.’ Well, it is!”
“Amsterdam is a village”, zei ik.

Na een enthousiast “Goodbye”, “Nice meeting you!”, -wat een heerlijke uitdrukking is dat toch-, en “Have a nice time!”, vertrokken ze.

We strekten ons genoeglijk uit in de zon, op dit dorpsplein. Eerst liepen er een aantal gezamenlijke vrienden langs. Iemand uit mijn studietijd, van mijn koor en van haar werk. Vervolgens nam Johannes van Dam plaats op het terras, en fietsten Gonny van Oudenallen en Bejamin Herman voorbij. (Niet samen, anders krijgen we dat weer.)

“Amsterdam is een dorp”, zeiden we tegen elkaar.

Nadat we het leven, het lachen, het lijden en de liefde hadden doorgenomen, stapten we weer op de fiets en fietsten met onze opwaaiende zomerjurken over de van zonlicht klaterende Prinsengracht.
“Hey girls!”, hoorden we plots achter ons iemand roepen. We keken om. Het Australische stel!

“Amsterdam is a village sir!”, riep ik. Waarna we innig tevreden het beeld uit fietsten…

Marij

(Zondag ‘Zondagdichtster 9.’ Daarna, hoop ik, verslag uit Valencia.)

Hyves Hype juli 20, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , , , ,
6 comments

Hyves hype


ff trots… mijn specialisatie

Zondagsdichtster 8 juli 18, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
5 comments

Tijd voor bezinning...

Soms…
Schud ik aan
mijn
mouw
en dan
komt er
niets…
Soms.
Heel soms.

Zou het tijd zijn om eens op verhaal te komen?

Nederland toch Wereldkampioen! juli 13, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
3 comments

Herengracht 12 uur. Ze verdringen zich al…<“>

Aan Oranje wil ik niet teveel woorden meer besteden. Maar wat mij betreft is Nederland Wereldkampioen. Waarom? Omdat er na het verlies geen grootscheepse rellen zijn uitgebroken. Omdat het land de teleurstelling behoorlijk manhaftig heeft verdragen.

Sommige dingen mogen wat mij betreft wel anders. Die onzinnige analyses achteraf. Van dat vileine mirakel Cruijff. Met zijn negatieve voorspelling. En dan nu op de voorpagina Volkskrant: Cruijff: “Het spel was lelijk, grof en veel te verdedigend.”

Van die mirakelende octopus hadden ze van mij allang calamares mogen maken. En van Cruijff: euh… gehakt?

Voetbal-legende Cruijff… ja, das war einmal.

Kop op, Holland, laat de leeuw niet in zijn hempie staan. “Amsterdam is trots op de jongens van Oranje”, zegt onze nieuwbakken burgemeester Eberhard van der Laan. “Een grachtentocht is een prachtige gelegenheid voor de fans om hun helden te zien en ondersteunen!” Dus… hup, Holland hup! Sta juichend aan de grachten. Holland toch in het hart Wereldkampioen!

Marij

Foto: Mascha Ravelli

En ik was er!

Foto: Barbara Royé


En zij waren er ook.

Foto: moi

Oranjedichtster juli 10, 2010

Posted by marijsloothaak in Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , , ,
add a comment

Als voorpret

WK
Sangria
of Sangrinee?

Zindering
De stad
zindert
nu
al.

Sudden death
Ik ga liever
gewoon
dood…

Sudden love
Nederland Wereldkampioen.
En iedereen
houdt
van elkaar.

Hollands
ZE spelen
slecht.
WE hebben
gewonnen.

Verheugen
De niet eraf te rammen
smile van iedereen in de
stad ná de overwinning…

Oranjebaby’s
Zelf in te vullen.
Marij

Schor juli 7, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags: , , ,
5 comments

olé!

Natuurlijk is er geen MENS die zit te wachten op een stukje over Oranje van Marij Sloothaak. Toch doe ik het lekker wel. Want het is wel MIJN stukje ja! En ik ben weer lekker schor van het geschreeuw. Ik wist niet dat ik het in me had, werkelijk niet. Ben ik zo vaderlandslievend? Schuilt er in mij een heuse chauvinist? Feit is wel dat ik in de laatste minuten van de wedstrijd eigenlijk liever dood wilde. Sudden death. Om weer te ontwaken ná het eindsignaal.

En na ONZE overwinning kwam er zo’n ongekende stormvloed van warme liefde voor het vaderland over me heen!

Die 2-1 van Schneider. Die kopbal van Robben. Dan zie je opeens een Willem-Alexander en een Maxima (met een bad hair day) net zo ordinair gillen op de tribune als ik. Heerlijk al die uitzinnige fans op het Museumplein. En die knappe Van Marwijk is om op te vreten.

En die Hollandse azijnpissers die zeggen: “Maar we zijn er nog niet!”; nonsens. Want we zijn er wél. In ieder geval tot en met zondag. En tot die tijd HOUDEN we met z’n allen heel veel van elkaar. Oranje!

Zondag sta ik er ook, op dat Museumplein. Ook al zit er dan maandag geen MENS te wachten op een stukje van Marij Sloothaak over Oranje. Ik schrijf het toch. Schor: ‘Nederland Wereld Kampioen.’

Voorbeeldfunctie? Sorry, maar dit kan echt niet...

Zondagsdichtster 7 juli 4, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Uncategorized.
Tags: , , , ,
3 comments

Wat moet je anders op een lazy sunny sunday afternoon…

Eendagsvlieg
Volgens mij
Speel jij in
reservetijd

Banaan
Ik zei
nog:
rechtdoor!

Nachtvlinder
Overdag
heb je er
het meest
last van

Herdershond
Heden ten dage
Werkeloos

Fauteuil
Alleen het
woord klinkt
al
leuil…

Spionne juli 2, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, kinderen, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , ,
4 comments

En Nadine is een engel...

Ik heb lang getwijfeld of ik deze blog nu Jeugdherberg Marij / Stayokay Sloothaak of ‘Spionne’ zou noemen. Heb besloten voor het laatste. Met de actuele ontwikkelingen is het woord spion/spionne, sehr modisch. Goed voor zoekmachines en grote bezoekersaantallen.

Mijn dochter Rosa is weer terug van haar Grote Reizen. Eerst een half jaar Valencia, en toen drie en een halve maand Midden- en Zuid Amerika. Natuurlijk heeft ze daar veel leuke mensen ontmoet. En met enthousiasme, haar leeftijd eigen, ook velen uitgenodigd om naar Holland te komen.
Daarbij was ze even vergeten dat ze tijdelijk geen eigen huis heeft, maar bij mams inwoont. Mams liep niet bepaald te juichen toen ze van al deze plannen hoorde. Maar ach ja…

Met het Duitse meisje Nadine begon gisteren mijn rol als herbergierster. Gelukkig is Nadine een engel. Had een Duitse orchidee voor mij meegebracht, en Rosa en zij hebben gisteren voor mij gekookt.

Een pan vol studentenhutsefluts een glaasje wijn erbij… Het was reuze gezellig.

Toen ze naar boven waren om zich op te tutten voor Nadine’s eerste stapavond in Amsterdam heb ik even gespioneerd. Op tafel lag namelijk haar leerboek Nederlands: Sprachkurs Anfanger Niederländisch.

Even spieken. Het boek begon ongeveer met het woord ‘Doei’ vertaald als: Tschüs. Een zeer edele taal, dat Nederlands.

En wat zeggen de Duitsers over het Nederlandse volk:
Die Niederlände werden häufig auch ‘Holland’ genannt, vor allem bei Sporterignissen.
Dabei bezeichnet der Name Holland, streng genommen, nur die beiden westlichen Provinzen Noord-Holland en Zuid-Holland. Niederländer, die ausserhalb dieses gebietes leben, werden sie corrigeren, wenn sie ihr land Holland nennen.

Wist u dat? Zou een Brabander, Limburger, of iemand uit Zeeland een Duitser de pen op de neus geven als hij ‘Hollander’ genoemd wordt? Het is een Geuzennaam dacht ik zo. Zeker na vanmiddag. Holland! Holland! Holland!
Enfin, tot zover mijn spionage-activiteiten.

Nu even verder als herbergierster. Gisteren arriveerde haar Spaanse amigo Carlos. Nu worden er dus vier talen gesproken in mijn huis: Spaans, Duits, Engels en Nederlands. Babelonië is er niets bij.

Vanochtend begon Rosa er voorzichtig over dat ze ook nog mensen uit Israël en Mexico had uitgenodigd.
Achteraf denk ik toch dat ik deze blog toch beter jeugdherberg Marij had kunnen noemen…

Marij