jump to navigation

Zondagsdichtster 14 september 27, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , , , ,
add a comment

 

Kinderen

Soms achter het

behang…

Soms op een

voetstuk

 

Appel

Eva en  Sneeuwwitje

trapten erin.

Ik niet.

 

Mascara

Elke ochtend

bevrijd ik mijn wimpers

uit hun dwangbuisje

 

Pittbull

Zonder tanden

zijn ze toch

ook leuk?

Advertenties

Moeders trots 2 september 24, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , , ,
4 comments

Met de bul in het Oostindisch Huis Soms kabbelt het leven maar een beetje voort… gaap. En op andere momenten denk je: ho, ho! Kan het ff wat minder! Zoals op de memorable dag 23 september 2010. Deze dag kan in de annalen worden bijgeschreven als de dag waarop mijn dochter Rosa 21 werd en mijn zoon Joris zijn bul politicologie kreeg.

Naast mijn schoenen liep ik, daar in het Oost-Indisch huis in Amsterdam. Met naast mij links: Drs. Joris Lohman. Mijn zoon, jawel. In bezit van bul én baan. Met naast mij rechts: Rosa Lohman, vandaag 21 jaar oud. Studente Media en Cultuur aan de UVA die net haar propedeusebul heeft gehaald. Veel feest op één dag. Ik had de festiviteiten liever verspreid, maar alla. Dan doen we het maar meteen goed.

’s Avonds met de kinderen en vriendin Karlijn, vriend Carlos én oma buitengewoon goed gegeten in het ROC – restaurant Elements. Op de fiets weer terug door het zoele Amsterdam. Met een buitengewoon tevreden gevoel. Dit pakken ze me niet meer af. En nu mag het leven wat mij betreft weer éven rustig voortkabbelen…

23 september 2010. My kids and me…

Zondagsdichtster 13 september 19, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags:
4 comments

Vishandel
Doe me die maar.
Die kijkt
Zo lief.
 

Humor?

Een man
die zijn hond
‘ober’ noemt…

Dropveter
Holland
op
zijn
smalst.

Ei, gekookt of gebakken
Kijk me
niet
zo
aan!

Waar gáát het over! september 17, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , , , ,
8 comments

Ik begrijp er helemaal niets van. Volstrekt niets. Nu is het voor een columnist of een eenvoudige blogger zoals ik nooit makkelijk om aan een onderwerp te komen. Een onderwerp dat scoort. Ik blog sinds december 2008. Ik blog over actuele onderwerpen, opinie of ik tutter gewoon maar wat aan. Soms denk ik: waar doe ik het voor. Héb ik me daar toch een leuk onderwerp plus een énige foto: geen hond die het leest. Bezoekersaantal blijft steken op 50 per dag.

Hoe vaak ik ook kijk, méér wordt het niet.

En ben ik een keer helemaal radeloos, en haal ik een oude koe van stal: bezoekersaantal TORENHOOG! Zoals bijvoorbeeld mijn vorige blog: ‘Aandachtsverslaafd.’ Waar komen ze allemaal vandaan, die honderden? Zijn het de zoektermen of het onderwerp? Toeval, of ben ik eindelijk ontdekt? Enfin, voer voor psychologen.

Vanochtend was ik op een ontbijtsessie vanwege de heropening van Sociëteit De Kring. Bij een croissantje en een krantje konden we horen wat een aantal prominenten van de wereld vonden. Ondermeer Barbara Beukering, Theodor Holman, Hanneke Groenteman en mijn grote voorbeeld: Aaf Brandt Corstius spraken over Kring en krant.

Het ging erover welke kranten ze lazen. Aaf begint met de papieren Volkskrant en NRC next. Daarna leest ze een groot aantal digitale kranten.Trouw, NRC, The New York Times, en nog wat ‘buitenlanders.’ Niet, dat ze deze kranten nou echt spelt, maar meer ter inspiratie voor haar stukjes. En ze probeert zoveel mogelijk te laveren tussen opinie-actuele- stukken en persoonlijke verhalen.

Kijk, daar heb je nou wat aan, aan dat laatste. Ik gloeide van trots. Want dat doe ik ook.

Het leuke van columniste voor de Volkskrant zijn, is, dat ze door méér mensen gelezen wordt. Dat merkt ze aan de reacties op straat.

En een schrijver leest om gelezen te worden.

Kijk, dat bedoel ik nou. Dat wil ik ook. Daarom blijf ik naarstig op zoek naar onderwerpen die mijn bezoekersaantal omhoog stuwen.

Misschien dat de woorden: ‘Gratis Sex’ helpen om meer hits te krijgen? We zullen het zien. 

Een heel verhaal. Maar ondertussen weet ik nog steeds niet waar deze blog nu eigenlijk over gaat.

Marij Sloothaak

Aandachtsverslaafd? september 9, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
7 comments

Ja, ja, ja, ja. Ik geef het volmondig toe. Ik blog. Breng u wekelijks op de hoogte van mijn up en downs. Het liefst van mijn ups natuurlijk. Van mijn ontboezemingen en zoektochten. Of u nu wilt of niet. Hoewel… als u níet wilt leest u deze blog gewoon niet.

Ik hang dus mijn hele hebben en houwen, inclusief foto’s aan een uithangbord. Hoewel: mijn héle hebben en houwen? Nee, want ik bepaal lekker wat ik er op zet. En natuurlijk doe ik af en toe de waarheid flink geweld aan. Want dit is een virtuele wereld, waarin je lekker kunt zijn wie je wílt zijn. Tja, natuurlijk heb ík een excuus voor mijn blog: ik verdien den brode met schrijven. Dus daarom moet ik af en toe eens iets publiceren.

Maar… Ik zit ook op Facebook. En het ergste nog:  ik gooi ook wel eens een Twittertje de ether in. Helemaal in de geest van deze tijd, dus. Want met mij bloggen, Facebooken en Twitteren vele anderen. Wat de koningin ook zegt; wij Facebooken, MSN-en en bloggen er gewoon lustig op los.

Helemaal in de geest van deze tijd… toch is er iets geks aan de hand. Sinds de opkomst van Internet bestaan er geen geheimen meer. Neem zo’n Facebook. Naast zo’n honderd vrienden en kenissen volg ik ook een paar prominenten. Niet de minsten; Joost Zwagerman. Halina Reijn. Abdelkader Benali. Vooral de laatste is een fervent Facebooker. Vaak over boeken, literatuur, politiek of over andere pregnante kwesties.

Maar ook, gisteren, deze post: “Ik sta in Utrecht en volgens mij heb ik de trein gemist.”
En dan reacties daaronder van ‘followers’ : “Hopelijk was het niet de laatste trein.”
“Elke 10 minuten een nieuwe trein toch?”

Benali: “En ik wilde snel thuis zijn want de kat heeft vreemde kuren. Ik hoop echt dat hij niets mankeert. Crisistijd.”
Met daaronder weer allerlei meelevende commentaren van fans.

Bijzonder. Let op: ik oordeel niet, ik observeer.

Er is iets bijzonders aan de hand. Iedereen zet de familiefoto’s op Internet. Doet de hele wereld kond van de eigen zieleroerselen.
Zijn we allemaal aandachtsgeil? Geeft Internet iedereen eindelijk de eigen: 15 minutes of glory?
Interessant item om over door te filosoferen.

Ondertussen blog ik lekker door. Of u het leest of niet.

www.marijsloothaak.nl Marij Sloothaak

Zondagsdichtster 12 september 5, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , ,
2 comments

Nopjes...

Jezelf
Uiteindelijk
moet je er toch
mee leren
leven.

Polka-dots…
Marijdotcom

Drop-out
Vraag:
houdt zo
iemand nu wél
of niet
van drop.