jump to navigation

Piramiden oktober 16, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
3 comments

Ik ben er even tussenuit. Ik ga namelijk een hele oude droom verwezenlijken: de piramiden van Egypte zien. Terwijl u zich hier opmaakt voor de herfst zit ik met 30 graden op de rug van een kameel of dromedaris. Gna, gna. Ben ik op excursie naar Sakkara, Memphis ef Gizeh. Zit ik in de slaaptrein naar Luxor. Verbaas ik me in het Egyptisch museum. Of wellicht dineer ik aan de Nijl. Ik kan het ook niet helpen. ik neem fototoestel en kabeltje mee. Wellicht kan ik u verslag doen. Maar ik vermoed dat het er niet van komt. Dus in dat geval: tot over een week. Reken in ieder geval maar op een sappig reisverslag. Ben d’r even tussenuit…

Marij

Advertenties

Trappenstrijd oktober 14, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Uncategorized.
2 comments

Ik ben aan het verbouwen. Nu ik heb besloten dat ik voorlopig hier in de Baarsjes blijf wonen, moet alles anders. De muren gingen van oker naar wit. De vloer krijgt parket. Ik heb vijf zakken kleding meegegeven aan de hulp. En heb ook nog vier zakken herinneringen bij de vuilnis gezet. Dat lucht op. Ondertussen kijk ik met een schuin oog naar mijn keuken en badkamer. Róde keukenkastjes zouden het erg goed doen in mijn kleine Amsterdamse keuken. Maar eerst moet nog dat conflict beslecht worden.

Het gemeenschappelijk trappenhuis.

Voor Amsterdamse begrippen beschikt het pand over een zeer ruim, licht, trappenhuis. Maar dit trappenhuis was bekleed met vijftien lagen onbestemde vloerbedekking. Volgens mij lag het er al sinds bouwjaar 1907. Slordig, onverzorgd, vies. Elke keer als ik de sleutel in het slot stak overkwam mij een lichte somberte. Daar, op 2-hoog was het goed. Eerst nog even sombertjes door de loopgraven ploeteren.

Die trap moet dus nieuw. Netjes, verzorgd, schoon. Het eerste dat ik heb gedaan, is samen met een vriend die stinkende meuk eruit trekken. Daaronder vandaan kwam een prachtige plankenvloer. Likje verf, lopertje d’r op, klaar!

Nu ben ik verstrikt in een verhitte trappenstrijd. Want mijn huisbaas vindt dat de huurders verantwoordelijk zijn voor de trap. Nee, vind ik. Ik heb het opgezocht. De huurders zijn verantwoordelijk voor de traploper oftewel de trapbekleding maar niet voor de trap zelf. Kijk, die traploper kan ik meenemen als ik verhuis, maar die trap: nee, laat maar.

Het is niet te geloven. In de strijd om een trap. Dagelijks minstens twee telefoontjes en een mailtje wijd ik eraan. Ik heb me er nu volledig ingebeten. Ik heb zelfs bijgaande foto naar de huisbaas gestuurd om te laten zien hoe erg de trap eraan toe is. En nu moet ik mijn vingers bedwingen om de huisbaas niet met naam en toenaam in deze blog te typen. Nee, dat zou te vilein zijn. Niet chique. Hoewel… een blog: ‘Trappenstrijd 2’ behoort ook tot de mogelijkheden.

Te flauw. Kom op huisbaas. Kom op met die trap.

Zondagsdichtster 15 oktober 10, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , ,
add a comment

Wat zondagse onzin om de zinnen te verzetten…

Toppunt van liefde

Samen een

bierworstje

eten.

Borrelnootje

Actie: red de

pinda uit zijn

jasje.

Woestijn

Tel jij de bulten,

dan Google ik of

het een dromedaris

of

kameel is.

Marij Sloothaak

Klussen oktober 6, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
4 comments

Ik ben aan het klussen. Want de beslissing is genomen: ik blijf. Ik blijf hier wonen. Hier, in dit zonnige huis in de Baarsjes. Toegegeven; het is geen grachtengordel. Eerder de gordel van smaragd, deze multicultiwijk. Deze Amsterdamse wijk heeft, zoals al eerder verwoord; ook zijn charmes. De buurt wordt steeds leuker. Veel panden hebben een kunstbestemming, als galerie of atelier. De winkels. De A.H. om de hoek. Waar leuke, jonge mensen hun inkopen doen, en die lekker tot 10 uur ’s avonds open is. Zelfs op zondag. Nieuwe restaurants en grand-café’s schieten hier als paddestoelen uit de grond. De Indiase slager, die mij, naar wens, een Indiaans, Pakistaans of Thais curry recept uitlegt. Waar ik, na 15 minuten kookinstructie, tien euro neerleg voor een kilo pracht lamsbout. Waar de jongens van de garage mij vriendelijk groeten, en ik een gratis nieuwe antenne op mijn auto krijg. Ik heb hun immers gepromoot in mijn blog.

Deze wijk, waar ik nu iedereen ken. Waar ik een praatje maak met de franchiseneemster van de Blokker en van de Etos. En waar ik elke keer op de koffie wordt uitgenodigd door de eigenaar van de dierenwinkel. Deze buurt wordt steeds cooler.

En natuurlijk woon ík er, hier in de Baarsjes. En ik ben ook reuze hip. Mijn trap wordt vernieuwd door de huisbaas. Heerlijk, dat werd tijd. En mijn huis ga ik opknappen met Frits en ook een beetje met Carlos en Rosa.

Nu ben ik iemand die vervelende klusjes heel lang voor zich uitduwt. Van belastingaanslagen tot de klerenkastopruimen, ik stel het uit tot het echt niet meer kan. Ik word ook licht hysterisch van klussen. Kan niet tegen rommel om me heen. Er heerst al een lichte chaos in mijn brein, en dat vind ik genoeg.

Maar nu kom ik er niet meer omheen. Morgen komt het parket. Frits gaat het erin leggen. En gaat mijn muren sauzen. Daar mijn twee linkerhanden alleen maar in de weg zitten beperk ik me tot tuttig met een klein kwastje de randjes doen. En voor de catering zorgen. Morgen eten we dus lamscurry. Pakistaanse. En vrijdag Catalaanse vissoep met chorizo. Voor zaterdag denk ik aan Ossobucco of risotto. Zondag gaan we uit eten denk ik.

Ik ga klussen. Maar eerst zet ik even de curry op.