jump to navigation

Zondagsdichtster 33 juni 26, 2011

Posted by marijsloothaak in Fun, Gedichten, Uncategorized.
Tags: ,
2 comments

Zondag

Soms was
hij
zo
eenzaam
dat hij
mailtjes
naar
zichzelf
stuurde

 

Social media

Ook
God
zit
op
Facebook.
Dus
hij
bestaat.

 

Regen

Ik heb
vandaag
de zon
gezien.
Dus
ze
bestaat!

Advertenties

Woensdagwijsheid 4 juni 22, 2011

Posted by marijsloothaak in Gedichten, Uncategorized.
add a comment

Schrijven is soms de zee in zinnen zien te bezingen…

www.marijsloothaak.nl

Mijn tasje juni 19, 2011

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Uncategorized.
Tags: ,
1 comment so far

Ik ben aan het noodlot ontsnapt. Twee weken geleden kocht ik een nieuwe handtas. Super mooi. Camelkleurig. Van zacht, mat glanzend leer. Met overal handige ritsjes. Het tasje ruikt heerlijk naar kwaliteitsleer. Wat was ik blij met mijn nieuwe tasje! Maar het aller-geweldigst aan mijn nieuwe tasje vond ik het aparte vakje voor mijn telefoon. Dat zat bovenop, aan de buitenkant. Puff… eindelijk was het gedaan met het hysterisch zoeken naar mijn telefoon. En dan natuurlijk altijd weer net te laat de telefoon vanonder mijn poederdoos, lippenstift en tissues vissen. De belangrijke klanten en spannende afspraken die ik daardoor gemist moet hebben! Nee, voortaan zou ik heel beheerst mijn telefoon uit het-handige-vakje-bovenop plukken. Zoals het een volwassen vrouw betaamt.

Met mijn verse tasje trots om mijn schouder nam ik een week geleden de sneltram naar Amstelveen. Mijn moeder moest beslist mijn nieuwe tasje ook zien! In de tram zat ik een beetje voor me uit te staren, met mijn gedachten in de wolken, en af en toe een beetje down-under ook. Plots werd ik wakker. De tram was half leeg. Waarom stond deze man dan zo dicht tegen mij aan? Toen zag ik het: deze man had het op mijn telefoon in het-handige-vakje voorzien!

“Ik heb je in de gaten!”, siste ik. En weg was de griezel. Nog nahijgend bedacht ik dat het misschien tóch niet zo handig is; een handig-vakje-bovenop. Maar ik gaf het het voordeel van de twijfel, zózeer was ik gehecht aan mijn nieuwe tasje.

Maar nu ben ik gisteren opnieuw aan het noodlot ontsnapt. Toen ik de vieze harige hand van een enge man op weg naar mijn tasje-met-het-handige-vakje-betrapte. In een primaire reactie schreeuwde ik: “Sodemieter op, idioot!” Schielijk ging de man er vandoor in de drukke tram. Daarna zat ik nog een kwartier met hartkloppingen en hyperventilerend te bedenken wat er allemaal had kunnen gebeuren. Messen? Wurging in een volle tram? Revolvers misschien? Wapenhandelaars en drugscriminelen die mij tot thuis zouden vervolgen?

Ik besloot: Dit was mijn tasje niet waard. Mijn leven voor een tasje? Nee.

Nu ligt het tasje bij het grof vuil. Maar ik overweeg nu naar beneden te gaan en het tasje voorgoed te vernietigen. Het ritueel te verbranden of zo. Voor het geval een Morgenster het tasje oppikt en het trots over zijn of haar schouder hangt. Want het is gewoon levensgevaarlijk, mijn nieuwe handtasje. Zo zie je maar. Het noodlot kan in een klein tasje zitten.

www.marijsloothaak.nl

PS: Las net op Twitter dat iPonejatters een nieuwe truc hebben; ze bedekken je telefoon met een kaart van de stad als je op het terras zit, vragen de weg, en pikken dan razendsnel je iPhone. Georgina Verbaan is er te nauwernood aan ontsnapt! U bent gewaarschuwd!

Zondagsdichtster 32 juni 12, 2011

Posted by marijsloothaak in Fun, Gedichten, Uncategorized.
add a comment

U  was er niet bij…

Maar afgelopen woensdag was het hoogzomer in Zandvoort.

Genieten 
Heb de
zon in mijn
rosé
zien
zakken…

 

 

 

Nieuwe haring
Als ik nu oude
haring neem,
mag ik hem
dan in stukjes?

Goed voornemen juli 2011
Géén flauwe grapjes meer over komkommer of taugé

Een kleine hel juni 6, 2011

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

Vanochtend dacht ik even dat ik in de hel wakker werd. Een huilend, jankend, snerpend geluid kierde door het open raam van mijn slaapkamer binnen. Snel een kamerjas aangetrokken en met slechts één contactlens in tuurde ik loensend naar buiten. Daar! Ze namen onze fietsen mee! Dieven? Rovers? De georganiseerde misdaad?

Nee, de gemeente Amsterdam.

Ik herinnerde mij nu de borden. ‘Renovatie Admiraal de Ruyterstraat.’ Verwijder uw fietsen. Niet verwijderde fietsen worden losgesneden en naar het terrein van de Afac gebracht. http://www.afac-amsterdam.nl/. Doorgeknipte sloten worden niet vergoed.

Een hele aanhanger vol met fietsen staat voor mijn deur. Met een soort demonische zaag met blauwe steekvlammen snijden ze de sloten van onze fietsen door. Koortsachtig speur ik op de aanhanger. Zit mijn Groene Fiets er tussen? Actie! Ik sta al met één been in een spijkerbroek. Dan valt het kwartje opeens. Ze doen de komende maanden alleen de óverkant van de straat, mijn fiets mag voorlopig blijven staan. Een opluchting. Maar toch. Het is toch te gek voor woorden dat ze zómaar even je fiets wegbranden van je stoepje?
En renovatie? Dit is al de derde keer in de acht jaar dat ik hier woon. Gezellig, ik weet wat dat inhoudt. Dat betekent: ’s ochtends om half 7 wakker worden van je eigen vullingen die in je kiezen rammelen door de drilboor. Dat betekent: gezellig op hoge hakken je een weg banen door een woud van hitsige stratenmakers en een woestijn van zand. Of, als het regent: door een Amsterdams moeras. Dat betekent geen parkeerplaats voor mijn Gouden Koets. Dat betekent geen tram. Gék word ik ervan. Na, ja. Positief denken. Mijn Groene fiets staat er nog. In deze kleine hel.

Klojo’s…                                                                                http://www.marijsloothaak.nl

Zondagdichtster 31 juni 5, 2011

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

Dromen…
You’ve got to have
a dream
if you don’t have a dream,
how are you gonna have
a dream
come true?

(Vrij naar Ella Fitzgerald)

http://www.marijsloothaak.nl