jump to navigation

Op de Amsterdamse tram juli 26, 2011

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
3 comments

Maandag, gouwe ouwe blogsdag. Deze is van 26 mei 2009, toen we nog lekker gewoon een strippenkaart hadden…

OP DE AMSTERDAMSE TRAM

Soms, in tijden dat het in de schrijverij wat minder ging, dacht ik:  ‘Ik kan altijd nog trambestuurder worden.’ Zo lekker, TING, TING!, door de  Leidsestraat. En dan al die toeristen die verschrikt opzij springen. Gierend door de bochten. Lekker net voor uw neus die tramdeur dicht doen…

En als je dan toch zo’n keuze maakt: tramconducteur lijkt me nog wat relaxter. Hoef je alleen maar de zones uit je hoofd te leren en het juiste wisselgeld terug te geven. En op het goede moment: “Westermarkt, Anne Frank House, overstappen op lijn…”, te roepen. Als er iets echt Amsterdams is…

Tramconducteur. Je hebt ze in alle soorten. De klassieke chagrijnige Amsterdammer. ”Doorlopen!” Ik zie hem vaak op lijn 12. Hij maakt me een beetje bang. Alsof hij de wereld op zijn schouders draagt en het mijn schuld is. Haast schichtig geef ik hem mijn strippenkaart. Opgelucht als hij hem waardig bestempelt. Dan liever die vrolijke tramconducteur, die de gave heeft van zijn werk een feest te maken. Zo stapte ik laatst in zijn tram, en vroeg om drie zones. “DRIE zones?”, sprak de man. “Drie héle zones? Mevrouw, wat verwent u me weer! Dames en heren, deze mevrouw neemt wel DRIE zones!”

Ik ging blozend zitten, maar mijn dag was weer goed.

Mijmerend over trams herinner ik me een voorval van heel lang geleden. Ik stapte met mijn zoontje van vier aan de hand en mijn dochtertje van drie maanden in draagzak in een overvolle Amsterdamse tram. Ik woonde toen even voor 12 jaar in Eindhoven. Een provinciaaltje, voelde ik me weer. Kwetsbaar, ook. Had ik mijn tas wel goed dicht? En stond Joris niet te dicht bij de tramdeur? En die junk, daar, die moest ik in de gaten houden! Er moet lichte paniek in mijn ogen zijn geweest.

Terwijl ik al slingerend met die twee kinderen mijn evenwicht probeerde te houden stond er plots een enorme neger op. In mijn herinnering was hij 2 bij 2 meter. Hij keek mij doordringend aan. Mijn adem stokte. Toen zei hij met een zwaar Surinaams accent: “Ach vrouwtje, ga toch lekker hier zitten met je kinderen.” Waarop hij met een breed gebaar zijn zitplaats aanbood.

Als er iets Amsterdams is… dan is het wel de tram.

Zo lekker: TING!, TING!, door de Leidsestraat…

Marij www.marijsloothaak.nl

Advertenties

Zondagsdichtster 37 juli 24, 2011

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

Herfst…       
is definitief
aangebroken.
Eerste
kabouter
gesignaleerd
op mijn
balkon.

www.marijsloothaak.nl

Zondagsdichtster 36 juli 17, 2011

Posted by marijsloothaak in Gedichten, Uncategorized.
3 comments


Flubbereitje
Mijn eierwekker
loopt
voor…

 

 

 

Krantenstapeltje
Ja, de komkommertijd is
definitief een
feit.

Lazy sunday afternoon
Zelfs
mijn
goudvis
gaapt…

www.marijsloothaak.nl

 

Een dame in het verkeer juli 12, 2011

Posted by marijsloothaak in Fun, Uncategorized.
add a comment

Braaf meisje...Marij Sloothaak

Omdat het zomer is (hoewel) en komkommertijd een Gouwe Ouwe. Hier komt ie:

EEN DAME IN HET VERKEER

Ooit werd ik in een psychologische test o.a. getest op: ‘Bereidheid tot het volgen van regels.’ Hierop scoorde ik best hoog.

Een behoorlijk braaf meisje dus. Bah.

Maar het is wel een beetje waar: ik ben een schijterd. Als ik een politieauto zie, dan bekruipt mij direct een schuldgevoel. Want ze zullen míj wel moeten hebben. Naarstig kijk ik om me heen in de auto. Staat mijn deur open? Of mijn gulp? Ben ik wel APK-gekeurd? Doet mijn remlicht het soms wéér niet? Hebben ze genoteerd dat ik gisteren, even, héél even mobiel telefoneerde? Een zucht van verlichting ontsnapt mij als ze gewoon voorbij rijden.

Eén keer heb ik iets heel aparts meegemaakt. Ik was op zoek met mijn twee TomTommen naar de Hammam hier in Amsterdam. Het regende en er was een weg afgesloten. Ik had al 8 keer rondjes gereden en met een gevoel van ‘God-Zegen-De-Greep’ reed ik een tunneltje door waarvan ik niet zeker was of ik er doorheen mocht. Plots zag ik de koplampen van een motoragent achter me.

Deze keer dacht ik: die is niet voor mij. Ik heb namelijk nog nooit een motoragent achter me aan gehad. Dat doen ze niet bij vrouwen. Dat is meer voor mannen en zware criminelen. Dus ik reed door. Zag ik daar nou vaag met mijn nachtblinde ogen ‘STOP’ staan, voorop de motor? Beslist niet voor mij. Tot op een gegeven moment de motor een spurt maakte en met gierende remmen voor mij stil stond. Met kloppend hart draaide ik mijn raampje open. ‘Mevrouw!”, zei de agent terwijl hij zijn helm afdeed. ‘U heeft zojuist 4 verkeersovertredingen begaan. U reed te hard, u keerde ergens waar het niet mag, u reed door een tunnel die niet toegankelijk is voor wegverkeer, en, het ergste nog, u negeerde een stopsignaal van een politieagent!” In gedachten maakte ik een rekensommetje: bij elke overtreding die hij opnoemde. Overtreding 1: 50 euro, voor overtreding 2: 100 euro. Voor 3: minstens 200 Euro en voor overtreding 4 ging ik misschien wel naar het gevang!

Ik moet de motoragent hebben aangekeken zoals een konijn kijkt in de lichtbundels van een naderende vrachtauto. “Mevrouw!” baste de agent. ‘Wat is er aan de hand!’ ‘Ikke…’ stotterde ik. ‘Was de weg kwijt.’ De agent keek mij enkele tellen aan. En besloot dat ik een hopeloos geval was. Hij zette zijn helm op en zei: ‘Goedenavond mevrouw,’. Hij trapte zijn motor aan en vertrok, mij in verbijstering achterlatend.

Achteraf denk ik dat dit mijn verdiende loon was. Deze agent wist het. Dat ik altijd een braaf meisje in het verkeer ben geweest.

www.marijsloothaak.nl

Zondagdichtster 35 juli 10, 2011

Posted by marijsloothaak in Gedichten, Uncategorized.
3 comments

Tijd

Hier mijn lust

Daar mijn ongenoegen

Ginds mijn spijt

Nu de mantel nog afleggen

Het wordt tijd…

www.marijsloothaak.nl

Zondagsdichtster 34 juli 3, 2011

Posted by marijsloothaak in Fun, Gedichten.
add a comment


Zondagsdichtster heeft niet zo’n zin dr in…

Errug!
Stel dat ik na die vieze oesters
van gisteren nu
nooit meer
oesters
lust.
Wat moet ik
dan met
mijn
leven?

 

Zin 
Maar die sappige
groene asperges
met beenham
en honingmosterdsaus
gaven het
leven
weer
ietwat
zin.