jump to navigation

Het Scheepvaartmuseum februari 2, 2012

Posted by Marij Sloothaak in Fun, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , , ,
trackback

In het kader van mijn project: ‘Toerist in eigen stad’ nu maar eens het volledig gerenoveerde Scheepvaartmuseum aangedaan. Gewapend met de Museumjaarkaart het prachtige overdekte binnenplein op. Toch geweldig, die Museumjaarkaart. Normaal betaal je 15,– voor de toegang!

Het Scheepvaartmuseum lijkt in niets meer op wat je je voorstelt bij het woord ‘museum.’ En dat is niet alleen vanwege de multimediale ‘experiences’ die je krijgt aangeboden. Die waren leuk, maar ik had er meer van verwacht. De reis in de tijd was sfeervol, maar ik mis een duidelijke verhaallijn. Leuk, dat al de hoofdfiguren je aan het einde uitzwaaien, maar wat was hun rol in het verhaal? Mij bekroop het gevoel dat ik ‘niet goed had opgelet.’  Om jezelf aan het eind van de experience weer tegen te komen is natuurlijk een absoluut leuke vondst! Gaat dat zien, gaat dat zien!  De virtuele reis in de container vond ik zéér origineel en indrukwekkend. Ook de andere kunstobjecten waren bijzonder uitgestald; soms moest je zelfs kastjes open doen om ze te vinden.

Dan een bezoek aan de replica van het schip ‘De Amsterdam.’ Het ligt er al sinds 1990, maar ik was er, net als zoveel Amsterdammers, nog nooit geweest. Ik vond het eigenlijk maar een kitsch replica, met al die kermisachtige kleurtjes. Blijkt later, dat de originele ‘Amsterdam’ er écht zo uitzag! Ahem.

Leuk om eens door die scheepsruimen te wandelen… Die ontzettend kleine bedjes, en die lage plafonds! Wat moeten dat een kleine drukdoenerige mannetjes geweest zijn, die VOC-ers!  Allemaal met rode neuzen van de drank, stel ik me zo voor. Want, zoals we konden lezen: ‘ De taaie scheepsbeschuiten werden doorgespoeld met wijn en jenever.’ En met bier, twee liter bier per dag! Water was in die tijd niet aan te raden, dat bedierf snel. De maaltijden voor de bemanning bestonden voornamelijk uit gort, witte erwten en soep met schapenvlees. Geen wonder dat scheurbuik meer slachtoffers kostte dan alle zeeslagen bij elkaar!

Nee, dan aten de passagiers en kapiteins geheel andere koek. Soep van gekookte groene zalm. Ham, hoenderpastei, gebraden speenvarken, kruisbessen, spinazie…

Maar hoe hielden ze dat in des hemelsnaam vers? Veel werd gepekeld en gerookt natuurlijk. En er waren groentetuinen op het schip en levende have, die aan boord werd geslacht. Toch zijn de verhalen over scheepsbeschuiten met maden talloos. Brrrrr…

Kaap De Goede Hoop was de eerste mogelijkheid om weer ‘vers’ in te slaan.

De Amsterdam heeft de Oost niet mogen bereiken. Tijdens haar eerste reis, in 1749, strandde het schip op het strand in de baai van Penvensey, Engeland.

Nu vraag ik me af wie zich te buiten is gegaan aan de 55.000 pond brood, 22.000 pond vlees, 10.000 pond spek,  3700 pond boter en 700 kazen aan boord…

De Amsterdam

www.scheepvaartmuseum.nl

www.marijsloothaak.nl

Reacties»

1. Jacinta - februari 2, 2012

Er gingen een heleboel de pijp uit aan scheurbuik!! Ga maar es mee op een stadstoer met mij!!
X

marijsloothaak - februari 2, 2012

Ja, da’s waar, citroenen enzo. Maar ik ga graag met je mee op stadstoer!

hotze veenstra - februari 2, 2012

mag ik ook mee?

2. ernamarcus - februari 4, 2012

en niet te vergeten het stonk werkelijk ongerijmd naar zweet en pis en vuile was. al was iedereen daar zo aan gewend.

3. marijsloothaak - oktober 21, 2014

Dit is op Marij Sloothaak herblogd.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s