jump to navigation

Zondagsdichtster eet oesters april 29, 2012

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
1 comment so far

          Moeder, ik was gisteren wadlopen.

          Daar raapten we oesters.

          Die aten we op.        

          En ik dacht aan jou.  

                     Joris.
                                                                                                                      Oesterballade  

Van Albert Cuyp

Of zilt uit zee

Smaak is oester

Geniet heimwee

                                                                                                                                                                                                                                                                                   www.marijsloothaak.nl

 

         

Rien de oesterman

Slurpppppppppppp

Advertenties

The revenge of the green bicycle april 27, 2012

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
1 comment so far

Ik ben mijn columns aan het archiveren. En toen kwam ik deze tegen. Amsterdam, Amsterdam…

Ik had een nieuwe fiets. Wel drie maanden lang was ik de trotse eigenaar van een blauwe Amsterdam-TML fiets. Met ledlampjes, zodat je je niet het apelazerus hoefde te trappen met het altijd te stroeve dynamo. Kek ding. Trapte lekker licht…

En nu is ie gestolen. Bij mij voor de deur. Ik ben nog met kloppend hart gaan kijken of ik hem misschien bij A.H. of Etos voor de deur had laten staan met mijn altijd drukke hoofd. Niets. De stoep voor mijn deur kijkt mij leeg aan.

Nu is een gestolen fiets nooit een frisse zaak, maar ik heb het gevoel dat aan deze diefstal een extra luchtje zit. Ik heb ook nog een groene fiets met een bochel in het achterwiel. Een vrij beroemde fiets moet ik zeggen. Ik heb er ooit al eens een stukje over geschreven -kijk hier- https://marijsloothaak.wordpress.com/2009/09/28/klein-geluk/ en mijn groene fiets heeft prominent op Googel Earth gestaan. Ik was dan ook dól op deze fiets. Maar ja, op een gegeven moment werd Mijn Groene Fiets een dagje ouder en kreeg een bochel in het achterwiel. Navraag leerde mij, dat een nieuw wiel minstens 60 euro zou kosten. En voor 135 euro had ik al een nieuwe fiets. Ik heb Mijn Groene Fiets dus lafhartig aan de kant gezet voor deze nieuwe blauwe fiets. En die is dus nu al gestolen. Ergens, heel stiekem, kan ik mij niet ontrekken aan het gevoel dat De Groene Fiets hier een handje in had. Jalousie de métier. Hmmm… Noodgedwongen rijd ik nu weer, al bochelend, op De Groene Fiets door de stad. Ik moet even sparen. Maar ik heb wel een leuke nieuwe paarse fiets op het oog. Maar gisteren keek de koplamp van De Groene Fiets mij wel erg venijnig aan…

www.marijsloothaak.nl

 

Zondagsdichtster dicht ook eens op dinsdag april 24, 2012

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

?

Ieder

mens

wordt

geboren

met

een

vraagteken

in

zijn

buik…

!

Voor

je

wacht

de

schone

taak

jouw

antwoord

te

vinden.

www.marijsloothaak.nl

Zondagsdichtster 56 april 22, 2012

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags: , ,
add a comment

 Viooltjes op mijn balkon       

Zó mooi,

Zo blauw.

Ik hoor ze spelen…

Appeltaart

Ik wilde een appeltaart

bakken. Maar ik

heb het deeg allemaal

al opgegeten.

 

Violen 2

Bij nader inzien

bakken ze er

niets van, van die muziek.

 

Boekenwinkel

Nee, dank u.

Ik heb

al

twee boeken.

 

Geert Wilders

Het wordt tijd

tot hij grijze

haren krijgt.

Van de zorgen.

www.marijsloothaal.nl

Zondagsdichtster 55 april 15, 2012

Posted by marijsloothaak in Fun, Gedichten, Uncategorized.
2 comments

Soms…

Kan iemand

opeens.

In duizend stukken

uit elkaar

voor je voeten vallen.

 Puinruimen?

 

Zondagsdichtster houdt het kort

Het

is

best

wel

veel

werk

soms,

het

leven…

www.marijsloothaak.nl

Mattheus Passion on ice? april 3, 2012

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
5 comments

Joris en ik op weg naar het Concertgebouw

Bach is in. De Mattheus Passion is hot. De meezing-Mattheus. De Mattheus Passion voor popzangers op TV. What is next?
De Mattheus Passion on Ice? En: dancing with the apostles? Ik zie het al helemaal voor me: onder jurering van Ursul de Geer, Penny de Jager en Mari van de Ven dansen de sterren de sterren van de hemel op de klanken van: ‘Erbarme dich’. Of op, wat swingender: ‘Können Tränen meiner Wangen.’ Heerlijk. Brood en spelen…

Nu moet u beslist niet denken dat ik met dit stukje deze trend volg. Ik ben al jaaaaaaaaaaren idolaat van de Mattheus. De Mattheus kan voor mij overal en altijd. Ik choqueer vriend en vijand door met kerst tussen het Weinachtsoratorium door gerust een stukje Mattheus op te zetten. En ‘Wir setzen uns mit Tränen nieder’ tussen de oliebollen smaakt best. De Mattheus Passion hoogzomer aan de Franse zuidkust? Niets mis mee.

Tot mijn grote geluk is het nu weer bijna Pasen. Dus Mattheus ‘live’ tijd. Met een vriend uit mijn Kleine Keizer Koor toog ik afgelopen woensdag naar de Grote Kerk in Naarden. Hier werden zogenaamde reparatiesessies gehouden voor de nieuwe CD van de Bachvereniging. Dit is een beetje valsspelen: mocht er tijdens de live-opnamen iets mis gaan, dan hebben ze altijd nog back-up materiaal. En om de akoestiek niet al te veel af te laten wijken van de live opnamen was er publiek nodig. Dat waren Peter en ik dus. Onder anderen.

Het geheel had een zeer informele, intieme sfeer. De solisten verschenen in spijkerbroek en trui op het toneel, een enkeling nog met de knijpers aan zijn broek vanwege het fietsen. We zaten er bovenop. Zagen de zweetdruppels op het gezicht van dirigent Jos van Veldhoven en mochten een vriendelijk knikje van een van de tenoren ontvangen. En het was genieten! Soms moest een fragment wel 6 keer over, want het oordeel van de opnameleider was genadeloos. Maar wie heeft er bezwaar tegen 6 keer het laatste stuk van ‘Wer hat dich so geschlagen?’ Of tien keer een fragment van: ‘Ich will Jesu selbst begraben?’ Ik lustte er wel pap van.

Na de pauze kwam voor mij het absolute hoogtepunt. De opnamen in de kerk vonden steeds plaats op een andere podium. Het was een hele kunst om op de goede zitplaats terecht te komen. We hadden goed gegokt. De sessie begon met de opnamen van ‘Kommt ihr Töchter, helft mir klagen.’ Ik bevond mij op een luttele drie meter afstand van het eerste koor met musici en solisten, op vijf meter van het 2e koor, terwijl achter mij, in mijn linkeroor het jongenskoor zong. Een hemelse ervaring. Het besef: ‘Dit is uniek’ ging tot in mijn haarwortels. De muziek tot in mijn ziel…

Enfin. Dit smaakte naar meer. Enige jaren geleden heb ik mijn zoon Joris besmet met het Mattheus Passion virus. We proberen er een traditie van te maken; elk jaar samen luisteren. Dit jaar togen we naar de uitvoering van het Toonkunst Koor in het Concertgebouw. Dat drie leden van het Kleine Keizer Koor ook in het Toonkunst Koor zingen, is extra leuk.

De Mattheus Passion in Naarden was met een hele kleine bezetting; het Toonkunst Koor pakte uit met een koor van zo’n 80 man en een jongenskoor van twintig ijle keeltjes. Genieten dus. Balsem voor de ziel.

Het is een immer repeterend ritueel. Na de eerste tonen van ‘Erbarme dich’, pakt Joris mijn hand. Want dan gaan mijn tranen rollen…

Tranen rolden deze keer ook, onverwachts bij: “Wenn ich einmal soll scheiden.” Jezus heeft aan het kruis zijn laatste adem uitgeblazen en het Toonkunst Koor zette heel piano, heel intens de choral in. Een hoogtepunt. De wereld stond even stil.

Ik heb nu al heimwee naar de Mattheus Passion. Misschien dat ik dat concept van de Mattheus on ice toch aan Hilversum ga proberen te verkopen?

In Naarden maar gelijk op het podium…

Making of the mattheus Naarden

Het Anne Frank Huis april 3, 2012

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags:
2 comments
Géén rij om zes uur voor het Anne Frank Huis

Géén rij om zes uur voor het Anne Frank Huis

In het kader van mijn project: ‘Toerist in eigen stad’, dit keer maar eens naar het Anne Frank Huis. Tot mijn grote, grote, schaamte was ik er nog nooit geweest. Een gebrek aan mijn opvoeding, pa en ma! Foei! Later dacht ik: ‘Ik kan altijd mórgen gaan’, als ik de rijen met toeristen zag staan. Maar deze keer moest het er toch echt van komen. Nu had ik online willen reserveren, zodat je door een soort geheime ingang vóór kunt gaan. Maar daar was ik te laat voor. Dus trok ik mijn steunzolen aan, goed geoutilleerd om urenlang te wachten tussen de toeristen. Wat schetst onze verbazing toen we gewoon konden doorlopen! Het was zes uur des avonds. Eten toeristen in Holland op Hollandse tijden? Was men Anne Frank Moe? Was ook hier de crisis debet aan? In ieder geval togen we opgetogen naar binnen. Het Anne Frank Huis is in 1999 volledig gerenoveerd en gerestaureerd, en dat is goed gedaan. Modern, maar toch is de tragedie voelbaar. Natuurlijk word je stil, bij de prachtige teksten van Anne op de muren.

Eens zal deze verschrikkelijke oorlog toch wel aflopen, eens zullen wij toch weer mensen, en niet alleen Joden zijn!

Het is een indrukwekkend monument, het Anne Frank Huis. Je loopt over de smalle trap, en verbaast je over de kleine kamertjes, waar zoveel mensen samenleefden. In die verschrikkelijke deprimerende donkerte, want alle ramen waren zwaar geblindeerd. Na de arrestatie van de onderduikers is het Achterhuis helemaal leeggehaald. Toen de geheime schuilplaats later een museum werd, wilde Otto Frank dat de kamers voor altijd leeg zouden blijven. Om toch te laten zien hoe de schuilplaats tijdens de onderduik was ingericht, werden in 1961 op zijn aanwijzingen maquettes gemaakt. Het is ontroerend de herinneringen te zien, gelardeerd met de prachtige teksten. De draaibare boekenkast, die de toegang tot het Achterhuis verborg. De lijsten met namen van gedeporteerden. Maar een echte brok in mijn keel kreeg ik toen ik ‘de groeistreepjes’ van Anne en haar zusje Margot zag op de muur, met een keurig glazen lijstje er omheen. U kent ze wel, de potloodstreepjes die je boven het hoofd van een opgroeiend kind op het behang zet. Elk half jaar een nieuw streepje, om te kijken hoe snel je kind groeit. Om vertederd op terug te kijken, als je kind volwassen is. Anne en haar  zusje Margot hebben de eindstreep nooit gehaald.

Het Anne Frank dagboek werd in 1947 voor het eerst in Nederland uitgegeven. Het is sindsdien in meer dan 65 talen verschenen.

www.annefrank.org

Marij M. Sloothaak is auteur van het boek: ‘Op kookavontuur met Jonnie en Thérèse Boer.’ Een komisch, culinair kooksprookje waarmee kinderen spelenderwijs koken en de beginselen van etiquette leren. Bestel het boek hier: http://www.librijeswinkel.nl/dutch/producten/op-kookavontuur-772

Of bij de leukste boekwinkel van Amsterdam: De Nieuwe Boekwinkel van Monique Burger.

Zondagsdichtster 54 april 1, 2012

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags: , ,
add a comment

Rokjesdag 2012?  

Mijn blote benen

hebben het

koud.

 

Amsterdam

De humor ligt

er op straat.

Naast het

chagrijn.

 

Da’s pas dichten

Waar

‘pirouetje’ (Spreek uit: pieroewetje)

rijmt op

‘Kalfskroketje.’ (Spreek uit: kalfskroketju) 

 

Focus.

Goed bezig.

Ik focus mij nu

slechts

op

88

onderwerpen.  

http://www.marijsloothaak.nl