jump to navigation

Aanstormend talent (Met filmpjes) augustus 30, 2012

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

Afgelopen woensdag had ik de eer en het genoegen een aanstormend talent te mogen presenteren in sociëteit de Kring: Louise Korthals. Elke twee maanden biedt de Kring een podium aan nieuw cabarettalent tijdens de Chanson Salon.
Chanson Salon
heeft als doel het betere Nederlandse lied voor het voetlicht te brengen. Dit alles is een initiatief van regisseur en chansonnier Nico Knapper.
Nu heeft Nico het sinds zijn pensionering drukker dan ooit. Daarom mag ik de honneurs van de presentatie af en toe waarnemen.
In deze eerste Chanson Salon van het seizoen viel de eer te beurt aan Louise Korthals, winnares van de Wim Sonneveld Prijs van het Amsterdamse Kleinkunst Festival.
Ik zag Louise al eerder, tijdens de Uitmarkt. En ik heb genoten, net als het publiek. Want Louise kan en heeft alles! Ze zingt net zo geweldig een up-tempolied, als een sexy blues of een zalig chanson. Een passievolle stem, rake teksten… Vanaf 13 november is haar nieuwe programma ‘Vlieguur’ te zien in Klein Bellevue. Ik zou zeggen: komt dat zien, komt dat zien! Wat mij betreft landt ze misschien ná de nodige vlieguren in Carré!

Advertenties

Een dame in het verkeer… in reprise augustus 27, 2012

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

Ooit werd ik in een psychologische test o.a. getest op: ‘Bereidheid tot het volgen van regels.’ Hierop scoorde ik best hoog.

Een behoorlijk braaf meisje dus. Bah.

Maar het is wel een beetje waar: ik ben een schijterd. Als ik een politieauto zie, dan bekruipt mij direct een schuldgevoel. Die komt voor mij, denk ik dan. Want ze zullen míj wel moeten hebben. Naarstig kijk ik om me heen in de auto. Staat mijn deur open? Of mijn gulp? Ben ik wel APK-gekeurd? Doet mijn remlicht het soms wéér niet? Hebben ze genoteerd dat ik gisteren, even, héél even mobiel belde? Een zucht van verlichting ontsnapt me als ze gewoon voorbij rijden. Pffff… Ontsnapt.

Eén keer heb ik iets heel aparts meegemaakt. Ik was op zoek naar de Hammam hier in Amsterdam. Het regende en er was een weg afgesloten. Ook mijn Tom Tom had mij in de steek gelaten. Ik had al acht rondjes gereden en met een gevoel van ‘God-Zegen-De-Greep’ reed ik een tunneltje door waarvan ik niet zeker was of ik er door mocht. Plots zag ik de koplampen van een motoragent achter me.

Deze keer dacht ik: die komt niet voor mij. Ik heb namelijk nog nooit een motoragent achter me aan gehad. Dat doen ze niet bij vrouwen. Dat is meer voor mannen en zware criminelen. Dus ik reed door. Zag ik daar nou vaag met mijn nachtblinde ogen ‘STOP’ staan, voorop de motor? Beslist niet voor mij. Tot op een gegeven moment de motoragent een spurt maakte en met gierende remmen voor mij stil stond. Met kloppend hart draaide ik mijn raampje open.

‘Mevrouw!”, zei de agent terwijl hij zijn helm afdeed. ‘U heeft zojuist vier verkeersovertredingen begaan. U reed te hard, u keerde ergens waar het niet mag, u reed door een tunnel die niet toegankelijk is voor wegverkeer, en, het ergste nog, u negeerde een stopsignaal van een politieagent!” In gedachten maakte ik een rekensommetje: bij elke overtreding die hij opnoemde. Overtreding 1: 50 euro, voor overtreding 2: 100 euro. Voor 3: minstens 200 Euro en voor overtreding 4, een stopsignaal negeren,  ging ik misschien wel naar het gevang!

Ik moet de motoragent hebben aangekeken zoals een konijn kijkt in de lichtbundels van een naderende vrachtauto. “Mevrouw!” riep de agent. ‘Wat is er aan de hand!’ ‘Ikke…’ stotterde ik. ‘Was de weg kwijt.’ De agent keek mij enkele tellen aan. En besloot dat ik een hopeloos geval was. Hij zette zijn helm op en zei: ‘Goedenavond mevrouw,’. Hij trapte zijn motor aan en vertrok, mij in verbijstering achterlatend.

Achteraf denk ik dat dit mijn verdiende loon was. Deze agent wist het. Dat ik altijd een braaf meisje in het verkeer ben geweest.

Marij www.marijsloothaak.nl

Magneetfestival augustus 26, 2012

Posted by marijsloothaak in Fun, Uncategorized.
2 comments

Mijn dochter Rosa is vrijwilligerscoördinator op het Magneetfestival. En dit jaar heeft ze ook mij gecoördineerd. Ik sta namelijk als vrijwilliger achter de vrijwilligersbalie. Ik mag al die enthousiaste mensen de weg wijzen op het terrein. Ik heb er heel veel zin in! Misschien tot straks op het Magneetfestival? Zó kunt u er komen:  www.magneetfestival.nl

Met Australische Amanda achter de vrijwilligersbalie

Marij

Rosa achter haar vrijwilligersbalie

Mijn dochter Rosa is een door-tastende dame. Met haar 22 jaar heeft ze op dit moment de leiding over zo’n 250 vrijwilligers van het www.magneetfestival.nl. Dit is een impressie van vorig jaar en dit jaar. Het is een zeer ludiek festival voor, en door jonge mensen. Met theatervoorstellingen, muziek, eten en drinken, plekken om lekker te ‘chillen’,

Rosa aan het werk; Magneetfestival 2012

een wijntje te drinken en een grandioze sfeer. Leuke, bijzondere jonge mensen, die allemaal even vriendelijk en enthousiast waren. ‘Beautiful

Nóg een zondag achter de vrijwilligersbalie…
’s Avonds Nina Hagen gezien. Mwah.

people’, om met zangeres Melanie te Spreken. Verder heb ik genoten van de balletten, de muziek, het bier en van mijn enthousiaste dochter. Een impressie…

Donderdag gedachte augustus 23, 2012

Posted by marijsloothaak in Fun, Gedichten, Literatuur.
Tags:
4 comments

Gisteren was ik aan de Zuidas in zo’n glazen monster. Met van die kantoortuinen. En van die flexplekken. Het Nieuwe Werken. Níet de foto van je kinderen op je bureau, maar fijn met je kastje op wieltjes een plekje zoeken voor je kont en je laptop. Aan een lekker anoniem bureau. Er werkten zo’n veertig man. Het was er dóódstil.

Zou de mensheid daar ooit voor zijn bedoeld? Turen in je eigen venster naar de wereld, terwijl de echte wereld aan je voorbij gaat?

www.marijsloothaak.nl

Nieuwe blogs per e-mail? Klik hier!

Subscribe to Marij Sloothaak by Email

Mijn facelift en ik augustus 21, 2012

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags: , ,
add a comment

In de Volkskrant van 21 augustus stond een artikel over plastische chirurgie met als titel: ‘Griezelig jong.’  Alle reden om mijn oude column ‘Mijn facelift en ik’ weer eens in de herhaling te gooien.

Mijn facelift en ik

Als redelijk weldenkend mens vind ik natuurlijk dat schoonheid van binnen zit. Een facelift, daar moet je toch niet aan denken? Is die plastisch chirurg Robert Schoemacher nou helemaal betoeterd! En die Marijke Helwegen. Wat een namaak. Ik zag haar laatst bij de Bijenkorf.

Ze zag er uit als een remake van Thunderbird 2. Wie dat mooi vindt moet zich de ogen eens uitwrijven. Voor mijn vrienden hoeft het niet, een facelift. En mijn kinderen willen mij graag zo naturel mogelijk. Liefst zonder make-up zelfs. Een face-lift. Het idéé!

Al grinnikend en filosoferend ga ik voor de spiegel zitten. Wat doet een face-lift nu eigenlijk?

Ik zet mijn wijsvingers een centimeter onder mijn oren. Dan trek ik het vel naar boven. Wat zie ik? Een rechte slanke kaaklijn. Wég is het min of meer toch een heel klein beetje uitgezakte hangwangetje. Weg zijn de lijntjes rond mijn mond. Verrek, zó maar, huppekee, tien jaar cadeau.

Hummmm… Zou het duur zijn, zo’n facelift? En zou het pijn doen? En hoe lang loop je met die littekens? Ach, nee, ik kan het niet maken. Mijn omgeving, ze zien me al aankomen. Ik, die altijd zo ‘wees je zelf’ predik. Nee, een facelift, dat is niets voor mij. Bovendien moet je dan onder narcose, en daar ben ik niet zo van.

Toch bekijk ik mezelf iets meer van dichterbij in de spiegel. Ik lijk écht wel 45 zo, met die huid zo strak. Hmmm… ik zou het natuurlijk ook stiekem kunnen doen. Gewoon even een paar weken op ‘vakantie.’ En als je dan terugkomt zegt iedereen: “Marij, wat zie je er goed uit!” En ik: ”Ja hè, zo’n vakantie doet wonderen!” Zal ik?

www.marijsloothaak.nl

Zondagsdichtster 63 augustus 19, 2012

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags: , , ,
add a comment


Kameleon

Kijk! Ik

ben een kameleon.

Ik ging

toch echt

de deur uit

in een

grijs pak.

28 graden binnenshuis

Hoe zomer,

hoe slomer.

In je ijsbolletje kijken

Ik zie, ik zie…

Wat denkt u,

krijgen we dit jaar

een Elfstedentocht?

Naar Blijburg

Amsterdamse

zandkastelen

bouwen.

Mét Metrogangen.

http://www.marijsloothaak.nl

Schrijf je rijk! augustus 15, 2012

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, Literatuur.
Tags: , , ,
4 comments

SCHRIJF JE RIJK!

Onlangs zag ik bij een vriendin een oud  exemplaar van het maandblad Quote liggen met als kop: SCHRIJF JE RIJK. Nu schrijf ik al een hele tijd, maar ik ben nog steeds niet rijk. Dus hier moet iets mís zijn. Ik mocht het blad lenen en ben het thuis op de bank gaan lezen. Troostchoco onder handbereik, want ik zal wel weer iets vreselijk verkeerd doen. Eens even zien… Ten eerste: dieten brengen bergen op. Sonja Bakker, bekend van het ‘Sonjabakkeren’ is goed voor 9 miljoen. En ze kan niet eens schrijven! Maar ja.

Dan de schrijvers die wél kunnen schrijven: Arnon Grunberg staat genoteerd voor 5 miljoen. Maar dat moet je volgens Quote wel: ‘Een meester in het bespelen van de media zijn, vuige spelletjes kunnen spelen en vooral schelden op gevestigde namen.’ Hmmm…

Harry Mulisch staat volgens Quote slechts genoteerd voor 3 miljoen. Het blijkt dat vooral zijn magnum opus  ‘De ontdekking van de hemel’ geld in het blaadje bracht.  Heleen van Rooyen, – voor de foto uiteraard poserend in Marlies Dekkers BH- is goed voor 3,5 miljoen. Publiciteitsgeilheid loont, blijkt. Verder gaf het blad tips voor beginnende schrijvers. Belangrijkste tip: laat je niet ontmoedigen. Ja, wie kent het verhaal van J.K. Rowling niet. Zij moest met warme trui en sokken aan, verwarmd door één kopje thee, in obscure pubs haar eerste Harry Potter boek schrijven. En laatst las ik dat ook Roald Dahl jarenlang heeft lopen leuren met een van mijn lievelingsboeken: ‘De Reuzenperzik.’

Toen ik het artikel had uitgelezen was het tablet pure chocolade op en toog ik naar de avondwinkel voor nóg een. Daarna heb ik mijn PC aangeknipt en ben ik begonnen aan mijn eerste bestseller. Voor de filmrechten schakel ik Paul Sebes, literair makelaar in. Vakantie Seychellen meteen maar online geboekt. U hoort nog van mij. Beslist!

Marij Sloothaak www.marijsloothaak.nl

Zondagsdichtster vraagt zich af… augustus 12, 2012

Posted by marijsloothaak in Fun, Gedichten, Politiek.
Tags: ,
2 comments

Is er nog pensioen ná de crisis?

Weet je

wat

dat

kóst

achter de

geraniums zitten!

 

 

* Mijn columns wekelijks in je mailbox? Klik rechts op: ‘NIEUWE BLOGS PER E-MAIL? KLIK HIER. Subscribe to Marij Sloothaak bij e-mail’

En volg de instructies. Fluitje van een cent en het kost niets! Je kunt je natuurlijk ook gewoon weer uitschrijven als je genoeg van me hebt. 😉

http://www.marijsloothaak.nl

Au boulot! augustus 10, 2012

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Gedichten, Reizen.
add a comment

DANS MON HAMAC. Door Georges Moustaki.  Le soleil s´est posé là-haut,
Léger comme un matin de Pâques.
Moi, je suis couché sur le dos,
Dans mon hamac.Ça dure depuis des années,
C´est dans mon signe du Zodiaque.
Peut-être même que je suis né
Dans mon hamac.Parfois je voudrais travailler,
Mais y a ma flemme qui contr´attaque
En me glissant un oreiller
Dans mon hamac. Oui, c´est ça, mon vieux.D´ailleurs, à voir les autres faire,
Je sens bien que ça les détraque.
Moi, j´ai une santé de fer
Dans mon hamac.Je n´ai pas froid, je n´ai pas chaud,
Je n´ai pas faim, je n´ai pas soif.
Le vent tendrement me décoiffe
Et vient me caresser la peau.Oui, mais l´argent, faut pourtant l´ trouver,
Mais j´ai plus d´un tour dans mon sac:
Je m´fais payer pour le brevet
De mon hamac.C´est un hamac étudié pour,
Suspendu comme une Cadillac,
Presque une maison, un nid d´amour
Que mon hamac.Aussi lorsqu´il y a dans l´air
Un doux parfum aphrodisiaque,
On peut voir les feuilles à l´envers
Dans mon hamac.Mais s´il y a de la place pour un,
Quand on est deux, ça change et crac.
Tout compte fait on est aussi bien
Sur l´herbe. IN MIJN HANGMAT 

Weer thuis. Wat kan ik vertellen over de Côte D’azur dat u nog niet weet? Over haar beloftevolle ochtenden, als je met je blote voeten over het bedauwde gras loopt, en je ruíkt dat de zon straks weer gaat schijnen? De zinderende middagen, als je voetenbrandend over het zand naar je handdoek rent? En de azuurblauwe zee schreeuwt om een duik? Als de krekels aarzelend hun eerste orkestklanken inzetten? La ballade du Midi…  Over de heldere sterrenhemel waar je Grote Beer en Kleine Beer bijna kunt aanraken? Nee, daar schrijf ik niet over, want dat kent u. Liever schrijf ik over de warme gastvrijheid van mijn gastvrouw. En de gesprekken die ik had met haar Franse vrienden. De Magret de Canard die zij ons bereidden. Over de verse lavendel die ik kreeg van Bernadette.  Dan geniet ik nog even na. Van de gegrilde varkenshaas, de everzwijnpaté, de salade’s, artisjokken, de soepen…  En van de chocolat à la menthe, niet te vergeten!

En over de dromen die ik droomde in mijn hangmat.

En nu: allez! Au boulot!  Aan het werk. Ik heb er zin in…

Marij

Dans mon hamac, door Georges Moustaki