jump to navigation

Zondagsdichtster 68 september 23, 2012

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags:
add a comment

Creme

Elke ochtend

stop ik mijn

rimpels

in een

potje.

 

Durf

Met haar

ogen

stijf dicht

sprong zij door

het oog van

de naald.

 

Even

Ogenblikje. Ben in

een oogwenk

bij u.

Advertenties

Houd de dief! september 17, 2012

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
2 comments

 

Ik ben aan het noodlot ontsnapt. Twee weken geleden kocht ik een nieuwe handtas. Super mooi. Camelkleurig. Met overal handige ritsjes. Het tasje ruikt heerlijk naar kwaliteitsleer. Wat was ik blij met mijn nieuwe tasje! Maar het aller-geweldigst aan mijn nieuwe tasje vond ik het aparte vakje voor mijn telefoon. Dat zat bovenop, aan de buitenkant. Puff… eindelijk was het gedaan met het hysterisch zoeken naar mijn telefoon, als hij ging. De hele inhoud van mijn tas op tafel, een rood hoofd, en dan toch weer nét te laat. De belangrijke klanten en spannende afspraken die ik daardoor gemist moet hebben! Nee, voortaan zou ik heel beheerst mijn telefoon uit het-handige-vakje-bovenop plukken. Zoals het een volwassen vrouw betaamt.

Met mijn verse tasje trots om mijn schouder nam ik een week geleden de sneltram naar Amstelveen. Mijn moeder moest beslist mijn nieuwe tasje ook zien! In de tram zat ik een beetje voor me uit te staren, met mijn gedachten in de wolken, en af en toe een beetje down-under ook. Plots werd ik wakker. De tram was half leeg. Waarom stond deze man dan zo dicht tegen mij aan? Toen zag ik het: deze man had het op mijn telefoon in het-handige-vakje-bovenop voorzien!

“Ik heb je in de gaten!”, siste ik. En wég was de griezel. Nog nahijgend bedacht ik dat het misschien tóch niet zo handig is; een handig-vakje-bovenop. Maar ik gaf het het voordeel van de twijfel, zózeer was ik gehecht aan mijn nieuwe tasje.

Maar nu ben ik gisteren opnieuw aan het noodlot ontsnapt. Toen ik de vieze harige hand van een enge man op weg naar mijn tasje-met-het-handige-vakje-betrapte. In een primaire reactie schreeuwde ik: “Sodemieter op, idioot!” Schielijk ging de man er vandoor in de drukke tram. Daarna zat ik nog een kwartier hyperventilerend te bedenken wat er allemaal had kunnen gebeuren. Messen? Wurging in een volle tram? Revolvers misschien? Wapenhandelaars en drugscriminelen die mij tot thuis zouden vervolgen?

Ik besloot: Dit was mijn tasje niet waard. Mijn leven voor een tasje? Nee.

Nu ligt mijn tasje bij het grof vuil. Maar ik overweeg naar beneden te gaan en het tasje voorgoed te vernietigen. Het ritueel te verbranden of zo. Voor het geval een Morgenster het tasje oppikt en het trots over zijn of haar schouder hangt. Want het is gewoon levensgevaarlijk, dit tasje. Zo zie je maar. Het noodlot kan in een klein tasje zitten.

www.marijsloothaak.nl

 

Zondagsdichtster 67 september 16, 2012

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

Met de trein

Alles verandert.

Maar de conducteur had

god zij dank

een snor!

 

Holland

Zoals de wieken

in Holland wieken

wieken ze

nergens.  

 

Zegt de ene passagier tegen de andere:

“Ik heb niet gestemd;

ik denk niet in hokjes.”

 

Kedeng, kedeng…

Die linker koe, daar!

Dat is Martha 2!

Chocolaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa! september 12, 2012

Posted by marijsloothaak in Cabaret/Kleinkunst, Eten en drinken, Fun, Gezondheid.
add a comment

Voor één ding kunt u me ’s nachts wakker maken. Nou ja, voor twee. Maar ik wilde het nu even over dat éne ding hebben. U kunt mij ’s nachts altijd wakker maken voor chocolade. Pure chocola, wel te verstaan.

Jawel, dit stukje gaat over vrouwen en chocola. Het is een heel zielig stukje. Want het is een verslaving en we kunnen er niets aan doen. Wij hebben chocola nodig. Want chocolade zorgt voor de aanvoer van serotonine in de hersenen. En dat is goed voor ons humeur. Wij arme vrouwen hebben nu eenmaal iets méér last van een schommelend humeur. Kunnen we óók al niets aan doen. Dat is de schuld van de hormonen.

Pure chocolade is gezond; het zit boordevol anti-oxidanten. En daar blijf je jong bij. Anti-oxidanten zitten ook in kikkererwten en groene thee overigens. Dan eet ik toch liever chocola. Nu heb ik onlangs nieuwe chocola ontdekt bij de Aldi. Het is Duitse chocola en er stond bij: ‘Als beste getest door de Consumentenbond.’ En het kostte ook nog eens niets. Nou, dan weet je het wel.

Thuis heb ik de tabletten geparkeerd in mijn ijskast. ’s Avonds laat mag ik één stukje, heb ik met mezelf afgesproken.

Dan neem ik een hapje van de chocolade en trek even een zuur gezicht. Want 72% cacao kan ook wel eens héél erg bitter smaken. En stroef. Net alsof je het cupje van de Nespresso leeg likt. Eén stukje mag ik. Maar tijdens het laatste kruimeltje chocola smelt mijn standvastigheid. Hoezo? Waarom mag ik maar één stukje? Wie zegt dat? Maar ik verman mezelf. En dat is al heel wat voor een vrouw. Ik doe de ijskast ferm dicht, en zet de TV aan.

En dan beginnen ze te zeuren, die chocoladetabletjes. “Twasssss lekker, he?”, slist er eentje. “Smelt zo heerlijk in je mond”, zeikt een ander tabletje. “Romig, bitter, zoet, vet, anti-oxidantjes…”  slijmt het derde stukje.

De smerige, zoete verleiders. Ik voel me een beetje als Eva, met die slang en appel. Of als Alice in Wonderland met die cake waarop stond: ‘Eet mij!’

Getergd probeer ik de discussie bij Pauw en Witteman te volgen. Dan houd ik het niet meer. Ik ruk de ijskast open. Scheur het papier los. En vreet alle tabletjes achter elkaar op. Vervolgens ben ik kotsmisselijk. En slaap de hele nacht niet, want in chocolade zit óók nog eens caffeïne.

U kunt mij dus niet wakker maken voor die pure chocolade. Ik slaap namelijk sowieso al niet.

Ja, ja, ja… ik weet het: zo komen snoeperds dus te pas.

Marij

P.S. Enne… voor dat ándere ding kunt U me ook niet wakker maken. Ik ben nogal eenkennig… 🙂

http://www.marijsloothaak.nl

   Wil je voortaan mijn nieuwe blogs meteen per e-mail? Schrijf je hieronder in!

                          Subscribe to Marij Sloothaak by Email

Zondagsdichtster 66 september 8, 2012

Posted by marijsloothaak in Fun, Gedichten, Politiek.
2 comments

Facebook                                                                   

Zullen we

er gewoon

maar

FAKEbook

van maken?

Biologisch?

Boer

zoekt

scharrel.

 

Rutte is bang

Gelukkig

heeft

Samson

al

geen

haar

meer.

 

Yvon

Boerenkool

zoekt

baby.

                Wil je voortaan mijn nieuwe blogs meteen per e-mail? Schrijf je hieronder in!

                          Subscribe to Marij Sloothaak by Email
                                                                          Doen!

Zondagsdichtster 65 september 2, 2012

Posted by marijsloothaak in Gedichten, Uncategorized.
add a comment

Zon
Kom op september,
grijp die zon bij haar lurven.
Anders doe ik het.

Herfstdraden vanochtend
Volgens mij is hier
een vergissing in
het
spel.

Verkiezingen
Níet kiezen is ook
een keuze,
maar dan krijg ik weer
last van
schuldgevoel.

Nieuwe blogs per e-mail? Klik hier!

Subscribe to Marij Sloothaak by Email