jump to navigation

Ik heb een Valentijnskaart gekregen! februari 15, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
3 comments

ValentijnVanochtend lag er een envelop op mijn toetsenbord op mijn werkplek op de Keizersgracht. valentijn2

Ik keek nog eens goed: het was een Valentijnskaart. Mijn hart maakte een sprongetje: zou ik nu eindelijk op mijn 55e een Valentijnskaart krijgen? Na al die jaren verwachtingsvol naar de brievenbus kijken? Na iedere Valentijnsdag desperaat mijn mailbox openen: wéér niet. Zou het? Onmiddelijk beheerste ik mezelf in mijn overspannen verwachtingen: het was beslist een reclamefolder van de een of andere misselijke drukkerij die misbruik maakte van de situatie. Nonchalant ging ik eerst koffie maken. Míj zouden ze niet hebben. Computer opstarten. Mail checken. De envelop brandde in de hoek van mijn linkeroog. Toen toch maar snel de envelop open maken: rits, rats, rits, rats!

Het wás een Valentijnskaart! Met mijn afbeelding en logo voorop en met de liefste tekst aller teksten refererend aan mijn blog van gisteren:

Ik heb nog nooit een Valentijnskaart gekregen.

NOG NOOIT!

Dit kan natuurlijk niet,

voor de charmantste vrouw

van Amsterdam.

Dit in prachtige gecaligrafeerde letters. De charmantste vrouw van Amsterdam! Me, moi, ikke. Dat u het even weet.

Vanaf nu doe ik geen oog meer dicht. Wie, oh wie is mijn Valentijn. Het moet een ontwerper zijn, of een kunstenaar. Anders kun je niet zo’n prachtige kaart maken. Met gecaligrafeerde letters. Mijn logo erin verwerkt. Zelfs een tekening van mijn gezicht. Is het die ontwerper uit Brabant? Of die illustrator uit de Kring? Die kunstenaar bij mij om de hoek? Een onbekende aanbidder via mijn blog? Of…

Ik wil het weten! Of misschien ook niet. Dromen is leuker dan weten. Hoewel? De waarheid! Of…  Wat een verwarring!

IK HEB EEN VALENTIJNSKAART GEKREGEN!

Advertenties

My sweet Valentine… februari 14, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

Elke Valentijnsdag haal ik deze hele oude blog weer van stal. Omdat ik hem zo leuk vind. 

Valentijnsdag

Be my Valentine… Marij M. Sloothaak

Ik heb nog nooit een Valentijnskaart gekregen. Nog nooit! Elke Valentijnsdag loop ik even nonchalant naar de brievenbus. Daar, die roze envelop. Zou het? Reclame. Een of andere misselijke bloemenwinkel maakt misbruik van de situatie.

Ik haal natuurlijk mijn schouders op. Puh! Ik hoef geen Valentijnskaart. Ik heb een hele leuke vriend. Maar toch… Stel je voor, er loopt iemand rond die mij uit de verte bewondert. Die mij zó teer bemint dat hij me een Valentijnskaart stuurt. Best wel vleiend voor een vrouw van mijn leeftijd. Hoe oud zou hij dan zijn? Zou, zou hij er leuk uitzien? Enne…waar zou hij me van kennen?

Stel… dat ik een Valentijnskaart zou krijgen. Ik zou opeens de buurman met andere ogen bekijken. Zou hij? Of de slager, die altijd zo verlegen lacht. Stel je voor, die kaart kan wel van iederéén zijn. Van de man van de boekenwinkel. Of die vader, van de vriend van mijn zoon. Misschien is het wel de muziekleraar van mijn dochter. Nee. Die niet. Die is té erg. Hmmm… Of die taxichauffeur. Van laatst. Die weet waar ik woon. Zou hij? Of…

Stel je voor dat mijn Valentijn het niet alléén bij die kaart laat. Dat hij ook bloemen gaat sturen. Rozen. Rode. Stel je voor dat hij gaat posten hier voor het huis, bij de boom. En dat ik dat weet. Dat ik, met bonzend hart, stiekem achter de gordijnen naar buiten kijk.

Stel je voor dat hij me aanspreekt. En dat ik, toch enigszins geflatteerd, ga blozen. Oh gut, oh gut! Hoe vertel ik het mijn vriend? Ruzie. Ellende. Uit elkaar! Mijn arme bloedjes van kinderen. Nu ik er goed over nadenk: IK WIL HELEMAAL GEEN VALENTIJNSKAART! Daar komen alleen maar brokken van!

http://www.Marijsloothaak.nl

Drie sterren! februari 12, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Met Jonnie Boer

Met Jonnie Boer

Onlangs had ik de grote eer en het nog grotere genoegen een dagje ‘stage’ te mogen lopen in het drie sterren restaurant De Librije, van Jonnie en Thérèse Boer. De reden: ik ga een kinderkookboek schrijven voor De Librije. Het hoe, het wat en waarom houden we nog even onder de pet. Hierbij een voorproefje van een groot culinair avontuur…

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERAThereseOLYMPUS DIGITAL CAMERAOLYMPUS DIGITAL CAMERA

Trots op het schort van De Librije

Trots op het schort van De Librije

jonnie

De amuse van De Librije

De amuse van De Librije

Ballroom dansen! februari 6, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
3 comments

dansen2Met sporten was ik nooit zo’n hoogvlieger. Ik sukkelde altijd overal maar een beetje achteraan. Mijn zwaantje aan de ringen leek meer op een dode mus. Ik vloog altijd precies met mijn kruis tegen de kast of bok. En ik werd, heel klassiek en zielig, meestal als één van de laatsten gekozen bij balspelen. Nee, laat mij maar dansen. Tien jaar klassiek ballet, inclusief bloederige spitzen en dromen van een carrière als Prima Ballerina, of desnoods in het corps de ballet. Maar ach, mijn hamstrings bleken te kort. Weg droom. Daarna jazz-ballet. Tap-dansen. En toen: ballroom dansen. Nu was het in de zeventiger jaren absoluut not-done om op ‘ stijldansen’ te gaan. Dat deden alleen trutten. Dus… incognito, samen met andere trutten toog ik in Buitenveldert naar de dansschool. En ik vond het heerlijk. Elke donderdag dansles en dan op zondagmiddag vrijdansen. Met een flesje 7-up en een rietje hopen dat die goede danser je zou vragen. Bronzen ster, zilveren ster. Zelfs wedstrijddansen. Ik werd altijd vierde, omdat de Amstelveense horken geen maat konden houden, zeg ik nu maar.

dansen2En nu zit ik weer op ballroomdansen. En ik vind het zálig. Het was een opwelling. Ik had een proefles Argentijnse tango gedaan. Vond het wel leuk, maar… mwah. Opeens dacht ik: ‘Ik wil gewoon weer ballroomdansen!’  Nu zit er bij mij om de hoek een dansschool. www.ballroomdansen.nl. En warempel, dezelfde week was er een gratis proefles.

Ik trok de stoute schoenen aan en meldde mij op een miezerige woensdagavond bij de dansschool. Onwennig. ‘Ik altijd met mijn rare ideeën,’ dacht ik nog. En wat ik vreesde bleek waarheid: de dansvloer werd bevolkt door louter 20- tot 25-jarigen. Als een soort tante Sidonia, met mijn tas op mijn schoot, zat ik me even zéér ellendig te voelen. Vluchten kon niet meer…

Gelukkig was daar Peter. Peter hoort bij de dansschool, is ervaren danser en vroeg mij ten dans. Na de eerste aarzelende quick-quick-slows gebeurde het. De dansen zaten gewoon nog in mijn benen! Dertig jaar na dato danste ik zó weer een Foxtrot en een Engelse wals weg! Nu realiseerde ik me wel, dat dit natuurlijk kwam omdat ik geleid werd door een ervaren danser. Dus toen de dansles afgelopen was vroeg ik hebberig: ‘Ben jij  er volgende week weer?’

‘Als wij dat afspreken dan zorg ik daarvoor’, zei Peter.

Dus nu heb ik eigenlijk een privé-dansleraar. Want Peter leert mij stiekem allerlei variaties in Foxtrot, Tango, Engelse wals, Rumba , Jive  en Cha-cha-cha. En ik geniet weer, net als vroeger. Geen hoogvlieger met sporten, nee. Maar ik vlieg over de dansvloer… Ballroom dansen. Heerlijk!

Eén twee drie, één twee drie…

Filmpje van afdansen…

Zelfs met echte gouden dansschoentjes!

Zelfs met echte gouden dansschoentjes!

Zondagsdichtster 82 februari 3, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

Zondagsdichtster82Timing

Een

kroning

in de

crisis.

Alex

Ik vind

dat het

tijd wordt

voor een

gekozen koning.

Duurzaam

Het is maar een gedachte:

zou

duurzame

vis

ook

langer

leven?

Goed voor mijn milieu

Regelmatig

mijn

hart

luchten.

www.marijsloothaak.nl

Spaanse vissoep met chorizo februari 1, 2013

Posted by marijsloothaak in Culinair, Eten en drinken, Fun, Uncategorized.
add a comment

Aanstaande zondag, 3 februari, kook ik weer met mijn kinderen in sociëteit de Kring. Op veler verzoek maken we opnieuw de zálige Spaanse vissoep met chorizo, rouille en pan con tomate. Met bread and butterpudding toe, deze keer. Dit alles voor slechts 13.50! Ook als je geen lid bent van de sociëteit kun je komen, bij wijze van uitzondering. Je moet wél even reserveren: 020-6236985. Hieronder een verslag van de vorige keer ‘vissoep’.

Voorbereidend gesprek met chef Diederik en kok Rita

Aan de slag met kok Willem

Weet u wat WUPS is? Ha! Ik wel. WUPS is een culiprof afkorting voor Wortelen, Uien, Prei en Selderij. Dat weet ik omdat ik even in de keuken mocht kijken. In de keuken van sociëteit de Kring.
Afgelopen zondag bestond de keukenbrigade daar namelijk uit mijn kinderen Joris, Rosa, Kringkok Willem et moi. Vijf kilo zeewolf, wijting en brasem, een paar kilo venusschelpjes, gigantische gamba’s en vier kilo chorizo jasten we er doorheen. Onder andere. En veel, veel, knoflook, olie, zout, peper… Plus een paar zweetdruppeltjes en veel lol. Met als resultaat – durf ik best te zeggen- een súper lekkere Spaanse vissoep voor zo’n 40 personen.

De ad interim keukenbrigade

En let wel: duurzame vissoep. De vis kwam namelijk van Goede Vissers. nl. Koren op de molen voor Joris die zich, als oprichter van het FoodFilmFestival.nl met hart en ziel inzet voor bewuste en duurzame voedsel-voorziening. En het waren lekkere visjes, dat waren ze.

Na het omdoen van boezeroen en sloof (nét echt!) konden we aan de slag. Dochter Rosa was inmiddels de venusschelpen al aan het ‘tikken’, en wel één voor één. Die schelpjes kunnen een heleboel zand herbergen. Als ze dat in je soep loslaten is je soep verpest. Dus moeten ze één voor één ‘getikt’ worden, opdat het zand eruit komt. Joris sneed de kilo’s chorizo in plakjes, ik ging de WUPS te lijf.

Daarna het grote werk: in twee enorme pannen werd de WUPS glazig gefruit. Hoppa! Drie liter witte wijn erbij. Tjoep! Acht literblikken vol stukjes tomaat. Kikkererwten, rijst. Ondertussen maakte Willem de rouille in de keukenmachine. Twee rode pepertjes, boel knoflook, veel olie, tot mijn verbazing slechts één eidooier, even mengen: klaar!
Willem, de rouille was góddelijk! En dan het moment suprême: de vis erbij. Niet te lang… want de mooie vis moest ‘al dente’  blijven. Dan toch nog even stressen: shit! Het is al half zeven. En de venusschelpjes zijn nog niet open gegaan! En de pan con tomate is nog niet klaar! En… shit! Opschudding in de sociëteit. Zou ze het redden?

Ze redde het. Een kwartier later werd een enorme pan boordevol Spaanse vissoep á la Marij de trappen van de Kring afgezeuld. Ik moet zeggen; het zag er prachtig uit. Mooie, dikke soep. Met prachtige stukken vis erin. Gamba’s. Venusschelpen. Heerlijke rouille en Pardano kaas er op. Brood ingesmeerd met knoflook en tomaat. En het smaakte goed, blijkbaar. Want een applausje viel mij ten deel. We hebben genoten. Bedankt Diederik, Willem en Kring. Het was smullen. En ik weet nu tenminste wat WUPS is. U nu ook!

Marij www.marijsloothaak.nl

Website De Kring www.kring.nl Website Food Film Festival www.foodfilmfestival.nl Website Goede Vissers: www.goedevissers.nl

Aan tafel!