jump to navigation

Het groene monster… juni 27, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
2 comments
Ivm druk-druk-druk, even een blog ‘in herhaling.’
 
Ik fietste laatst onbekommerd van A. naar B. Op mijn nieuwe groene fiets. Nou ja, nieuwe groene fiets; ik heb hem al 4 maanden, maar hij voelt als nieuw. Bij mij worden mijn fietsen nogal regelmatig gestolen namelijk.Het zal mijn karma zijn.  Dus ik hecht me niet zo gauw meer aan een fiets. Ik heb bindingsangst voor fietsen, zeg maar. Begint die groene fiets opeens tegen mij te foeteren. “Ik weet het wel, hoor, van al die anderen.”
Koortsachtig zocht ik mijn geheugen af. Dat was waar. Hij was niet mijn eerste fiets, maar…
“Van die oranje fiets, en die andere groene en die twee blauwe'”siste mijn nieuwe groene monster. “Die oranje was je snel kwijt he, en die twee blauwe ook. Die andere groene heb je gewoon afgetrapt en na anderhalf jaar afgedankt. Die staat gewoon te verroesten op de Admiralengracht. Tenminste, als hij er nog staat. Want de gemeente Amsterdam is zó overijverig dat ze hem na twee dagen waarschijnlijk al hebben losgeknipt, en hebben gedeporteerd naar IJmuiden. Op transport.
En toen kocht je mij. Ik weet wel, dat ik tweede keuze ben. Al die andere fietsen waren nieuwe fietsen. Maar dat kon bruin niet meer trekken. En toen kocht je mij. Tweede hands. Occassion. Een koopje!”, spuugde hij.
En hij zweeg. Ik hoorde alleen het geluid van zijn dynamo.
Ik was vertwijfeld.
Maar ik hield juist zo van deze groene fiets. Hij was klein, maar daarom juist heel fijn. De snelste en meest wendbare fiets voor het stadse leven die ik ooit had gehad.
Dit vertelde ik mijn lieve groene monstertje. Hij bleef zwijgen. Wat had ik nu aan mijn fiets hangen; een jaloerse fiets?  Ik besloot een mannelijke taktiek toe te passen. “Dat van die anderen is waar”, zei ik. Maar toen kende ik jou nog niet. Jij bent de beste, de mooiste en de liefste.”..
Mijn groene fiets zweeg. De dynamo trapte zwaarder en zwaarder… Storm, wind en regen geselden mijn gezicht. Door mijn plakkerige uitgelopen wimpers heen keek in naar de straatbordjes. Waar was ik? Hoe kwam ik nou in Amsterdam-Oost terecht? Dat was minstens nog een half uur fietsen, naar Oud-West. Ik kende het hier helemaal niet. Waar moest ik heen? Niemand op straat. Vertwijfeld trapte ik door. Paniek stak zijn kop op. Negeren. De dynamo leek wel vast te zitten. En deed het licht het eigenlijk wel?. He? Fietste ik nu langs de Amstel? Was dat het Philipsgebouw? Daar trapte ik door mijn ketting. En mijn gifgroene fiets gleed, van tussen mijn benen, de Amstel in. Borrelend zonk hij naar de diepte. Ik keek het brandende achterlicht nog lang na…
Een wanhoopsdaad?
Jalouzie. Het groene monster.
http://www.marijsloothaak.nl

 

Advertenties

Zondagsdichtster… juni 23, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
1 comment so far

verjaardag-11Zondagsdichtster

Voor zondagochtend bij een eitje…

Wat ongerijmde nonsens op een rijtje.

 

 

 

Zomer 2013…

Maakt weer

een spetterende indruk.

Mijn luie stoel

Verdomd het om

een pootje geven.

Kussen

Soms om te krijgen of te geven.

Soms om in te huilen.

Rode rozen…

Ultieme schoonheid op je steel

totdat je doorns me raken

Bloeiend bloed.

www.marijsloothaak.nl

Ballroom dansen! (Met filmpje) juni 21, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags: , ,
3 comments

DansezVorig jaar had ik opeens weer zin om te gaan dansen. Ik probeerde een proefles Argentijnse Tango. Wel leuk. Voor de grap nam ik ook een proefles Ballroomdansen, bij www.ballroomdansen.nl. Toen ik 18 was heb ik namelijk heel fanatiek ‘gestijldanst’; zoals dat toen nog heette. Ik danste tot en met mijn zilveren medaille, en ik heb zelfs nog wedstrijd gedanst. In die tijd was dat absoluut ‘not done’ en zeer truttig. Had ik lak aan. Van je cha-cha-cha en je één – twee – drie en je Rumbaaaaaaa… Zálig vond ik het.

En nu, na meer dan 35 jaar vond ik weer het gewéldig. Want wat bleek, het dansen zit je, net als fietsen gewoon nog in je benen! Na de tweede les zweefde ik gewoon over de dansvloer. Niet in de laatste plaats kwam dit door mijn ervaren danspartner Peter de Jong, die mij bij het dansen een handje, oftewel een beentje hielp.

En nu was het zover: afdansen voor mijn bronzen medaille. Ik had zo’n vier maanden niet gedanst, en vreesde het ergste; vooral voor de Latijnse dansen; niet helemaal mijn cup of tea. Cha-cha-cha, rumba, en ook de tango vind ik moeilijk. Geef mij maar lekker de Engelse Wals en Quick-step. Maar heel belangrijk is je houding. Die moet zo kapsones mogelijk zijn. Nou, laat dat maar aan mij over. Hieronder in het filmpje, of op:   https://marijsloothaak.wordpress.com/2013/06/21/bronzen-  ziet u mij hoogmoedig en arrogant de tango dansen. En die houding hielp! Met twee bronzen medailles en een cijferlijst met 2 achten, 4 maal een 8 1/2, en een negen voor de quick-step ging ik naar huis. Olé!

Verliefd… juni 18, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
1 comment so far

Ik ben verliefd. Op zijn ‘spiegels van de ziel’. De mooiste van de wereld. Op zijn vriendelijkheid, zachtheid en ruigheid. Op z’n onverwachte opzwependheid, z’n passie en z’n dans. Op z’n onverwachte plekjes, zacht… die mij doen verwonderen en ontroeren. Op zijn onstuimigheid, zijn onnavolgbare schoonheid. Zijn lieflijke gekabbel en gehum adoreer ik; aan zijn warme, innige koestering ben ik verslaafd.

Mag ik u even voorstellen: z’n naam is Curaçao.

Welke bay ook alweer? Blue bay? Laguna bay? Of...

Welke bay ook alweer? Blue bay? Laguna bay? Of…

Ik was er 7 nachten. En genoot. Ik waarschuw u: ga er nooit naar toe. Want, zeker als het een rust-, luier-, lees-, snorkel-, – en zonvakantie betreft is  Curaçao beslist een île fatale. Enfin. Een foto zegt meer dan 1000 woorden…

curacao

 

Extensions; gewoon verkrijgbaar bij de supermarkt! (Niet bij A.H. natuurlijk.)

Extensions; gewoon verkrijgbaar bij de supermarkt! (Niet bij A.H. natuurlijk.)

Ha ha ha ha... Ja, hagelslag op Curacao.

Ha ha ha ha… Ja, hagelslag op Curacao.

Curaçao juni 12, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
1 comment so far

wilemstadDe westenwind woei mij zondag vrij onverwacht naar een tropische oord. Curacao. En ik kan u vertellen: het is hier goed verblijven. Zonnige stranden, palmbomen, mango’s en kokosnoten, de hele hups. En daarnaast: vriendelijke mensen die allemaal Nederlands spreken! Maandag terug voor verslag.

www.marijsloothaak.nl

Dozen juni 5, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

ikea8Een tijdje geleden moest ik naar de Ikea. Moest. Ik moet wel eens vaker naar Ikea. Nu weet ik dat het not done is voor O.S.M.(Wie zijn dat in des hemelsnaam?), maar iedereen die zegt nog nooit naar IKEA te zijn geweest is een liegbeest. Al is het maar voor op-kamer-gaande-kinderen-. Ik ga meestal naar Ikea voor de onvolprezen Billy boekenkasten en voor de dozen.

Ze hebben namelijk geweldige, kleurrijke dozen bij Ikea. Dozen met deksels. En daar kan van alles in, voor op zolder. Daar staan al talloze kleurrijke dozen van Ikea die ik nooit meer inkijk, maar dat is een ander verhaal. Nu ga ik nooit alleen naar Ikea. Want ik ben er een beetje bang voor. Het is teveel. Het overweldigende aanbod van spullen panikeert me. Ik heb al een heleboel spullen in mijn hoofd, dus dit kan er echt niet meer bij. Dit gebeurt niet alleen in Ikea. Ook een winkel als Makro en Sligro trek ik niet. Een Hema of Bijenkorf kan ik nog net behappen, maar bij groter haak ik af.

Maar nu moest ik dus alleen naar Ikea. Al na vijf minuten dacht ik: ‘Ik wil naar huis!’ Maar ik heb mij moedig vermand. Gelukkig hebben ze voor mensen als ik pijlen op de grond getekend met de route die je moet volgen van de ingang naar de uitgang. Als een gehoorzaam Roodkapje heb ik deze pijlen gevolgd. Ongehoorzaamheid zou mij immers naar de Grote Boze wolf leiden! Mijn trektocht leidde mij langs Ektorp’s, Poäng’s, en Kivik’s. Langs Alsvik’s, Skydda’s en Zweedse gehaktballetjes. En ik wilde alleen maar dozen!
 
Eindelijk vond ik ze; vlakbij de uitgang. Dolgelukkig heb ik er meteen maar achttien ingeslagen. Ik vroeg een vriendelijke verkoopster dit historisch moment te vereeuwigen: IK alleen in Ikea.
 
Tevreden reed in de parkeerplaats af. Met een achterbak vol kleurrijke dozen…
 
www.marijsloothaak.nl