jump to navigation

Dit is de laatste foto van mij op mijn blog! juli 30, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
3 comments
Mijn laatste foto. Echt!

Mijn laatste foto. Echt!

Gisteren sprak ik iemand die mij complimenteerde met mijn blogs. Altijd leuk natuurlijk. Bijkomend voordeel was, dat hij fotograaf is. Daar ik altijd kinderen, collega’s, vrienden of nietsvermoedende voorbijgangers van de straat sleur om een foto te maken voor op mijn blog, besloot ik dat dit een nuttig contact was. Ik heb namelijk ooit eens gehoord dat een blog vaker gelezen wordt als er een foto bij staat. Omdat men zich dan meer kan identificeren met de schrijver.

Vandaar die foto’s. Want een schrijver wil nu eenmaal gelezen worden. Dit vertelde ik hem. “Oh, ja”, zei hij. “Ja, afbeeldingen werken écht. Wist je dat flessen wijn waar een dier op staat ook beter verkopen dan flessen waar bijvoorbeeld een chateau op staat? Stieren, schapen… Dit verklaart ook het succes van relatief nieuwe wijnmerken als: ‘Wild Pig.’ Daar staat een leuk varkentje op.”

Nu brak mijn klomp. Varkentjes. De associatie met ‘Parels voor de zwijnen’ kwam bij mij op. Daarom is dit nu echt heus, serieus de laatste foto van mijzelf op deze blog! Ik ga me de moeite besparen. Voor mijn volgende blog ben ik op zoek naar een leuk varkentje. Kent u er een?
Marij

Voor een overzicht van al mijn blogs van de afgelopen vier jaar:  https://marijsloothaak.wordpress.com

Advertenties

Zumba! juli 19, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
2 comments

Zo’n twee keer per week ga ik naar de sportschool. En ik vind het leuk! Wie had dat ooit kunnen denken. Sportschool Health Club Jordaan Zumba!www.healthclubjordaan.nl zit in hartje Jordaan, in de Eerste Rozendwarsstraat. De ‘melting-pot’ van sporters is uniek; van 17 tot 77, rasechte Jordanezen, bewoners van de grachtengordel, overige Amsterdammers en van die typjes zoals ik. En het hoogtepunt van de week is ZUMBA van Dylan.

Op woensdag om 11 uur is het zover. Dan treedt Dylan aan mét petje en muziek. En dan is het swingen en zweten. Na vijf minuten begint er een vrolijke cocktail van endorfine en serotonine door mijn bloed te stromen en krijg ik een soort Mickey Mouse smile op mijn gezicht die er niet meer af te beitelen is. We Zumba-en op Indiase thema’s, salsa muziek, house-achtige muziek… met als een van de hoogtepunten een tien minuten dans op een soort oerwoudmuziek. Ik kan het allemaal tenauwernood bijbenen, zowel qua choreografie als qua tempo, het zweet loopt in mijn ogen, maar ik geniet. Vooral vanwege het allerovertuigende enthousiasme dat Dylan met zich meebrengt!

Mijn favoriete choreografie is ‘De slavendans.’ Dylan en ik zijn het er helemaal over eens: het is prachtig, want het heeft een verhaal. De bewegingen zijn gebaseerd op de zwoegende slaven, die met kromme rug hun slavenwerk deden. Daarbij ook nog eens belemmerd door de zware loden bal die aan hun enkel zat. Prachtig! Daarom hier een demonstratie. https://marijsloothaak.wordpress.com/2013/07/19/zumba/

 

Dylan is overigens ook te boeken voor privéles voor groepen: dylan@dylanwatzeels.nl

Geteisem! juli 16, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment
Geteisem!

Enige tijd geleden was ik in het Stedelijk Museum. En ik was niet de enige, want het was vakantie. Natuurlijk vroeg ik mijn gezelschap een foto te maken voor mijn blog. Voor het betreffende kunstwerk stonden twee olijke suppoosten. Nu leek suppoost mij altijd een heel érg beroep. De hele dag op je benen staan bij een schilderij en dan héél streng kijken. En kijk je één keer in de twintig jaar niet: hoppa, gaat er opeens een mes door het doek. En krijg jij de schuld. Ik had dan ook altijd een beetje medelijden met suppoosten. Maar deze leken anders.

Ik wilde dus graag een foto van mezelf in het Stedelijk. Daar ik in het Louvre ooit geboeid ben afgevoerd omdat ik een foto maakte van de Mona Lisa, besloot ik deze olijke suppoosten om toestemming te vragen.

“Dat mag”, zei de ene suppoost: “Alléén als u eerst een foto van ons maakt.” En ze proestten het uit.

“Zal ik hem naar u mailen?”, vroeg ik, na de fotosessie. “Wat zal ik als onderwerp boven de mail zetten?”

“Zet er maar: ‘Geteisem’ boven,” zei de andere suppoost. En de ene suppoost sloeg zich op de knieën van de jolijt.

Met een groot hart vol vreugd liep ik het museum uit. Als dít geteisem is, doe mij er dan nog maar een paar…

http://www.marijsloothaak.nl Twitter: @Marij11

Showtime! juli 15, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment
Me, myself and I... beetje over de top, maar ja.

Me, myself and I… beetje over de top, maar ja.

Als klein meisje had ik maar één droom: Prima Ballerina worden. Oh, wat droomde ik van een toekomst als stervende zwaan of Ophélia. Als Doornroosje of desnoods in het corps de ballet. Ik was zelfs bereid om me in het pak van de Notenkraker te hijsen als ik maar op die bühne mocht. Showtime. Úren hing ik aan de barre teneinde mijn spieren op te rekken. Ik wervelde en ik tolde. Plié, Frappé, grand-jeté… Ik draaide er mijn hand niet voor om. Een pas-de-deux danste ik zó in mijn eentje. Tot bloedens toe liep ik op spitzen, waarvan de neuzen waren gevuld met opgepropte nylonkousjes. Want lijden moet, voor de kunst!

Ontroostbaar was ik toen er aan deze droom abrupt een einde kwam. Een nieuwe balletlerares liet mij auditie doen en zag het al na 10 seconden: “Dat wordt nooit wat met die hamstrings!”, sprak ze bits.

Verbijsterd dacht ik even dat ik het niet goed verstaan had En mijn pirouette was deze keer juist zo goed gelukt! Waar had ze het nu over: ‘Hamstrings?’

Haar vinger wees naar de deur en was onverbiddelijk: ik moest naar de groep van dinsdag en donderdag; de ‘kneusjesgroep.’ Na veel bittere tranen besloot ik mijn spitzen aan de wilgen te hangen.

Achteraf blij toe. De carriere van een Prima Ballerina is maar kort. En om nu de rest van je leven te slijten als bitse balletlerares?

Nu was ik laatst in een winkel in Amsterdam; Laura Dolls. In deze winkel verkopen ze meisjesdromen.

Ik zag hem hangen toen ik binnenkwam. Rood en glitterend en helemaal over de top. Een schaamteloze glamourjurk. Hij pastte als een handschoen. Onlangs had ik hem voor het eerst aan. Even in het voetlicht, met die jurk. Het voelde als een soort revanche. Toch nog een beetje showtime. Bitse balletjuf!

Marij http://www.marijsloothaak.nl

Vrouw van de wereld juli 8, 2013

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

Vrouw van de wereld…

Droomt u daar ook wel eens van? EEN dag vrouw van de wereld spelen? Lekker naar de PC? En dan fijn in een auto met chauffeur. Hij moet wel naar leer ruiken. Die auto dan. Van dat sjieke, Italiaanse leer. En dat streel ik er zo met mijn hand over de bekleding. Nonchalant, maar toch… Míjn auto met chauffeur!

Stel je voor… ‘s Ochtends zoeft hij voor. Natuurlijk staan we al klaar, mijn kinderen en ik. Inwendig jubelen we, maar ik heb ze goede instructies gegeven. We laten níets merken. We knikken minzaam naar Karel, de chauffeur. Onderuit liggend in de lederen bekleding laten we ons naar school vervoeren, op zachte toon keuvelend. Dan zeg ik door het glazen luikje: “Stop maar hier, chauffeur!” Karel doet de portier open, pet in de hand. Ik negeer de blikken van de andere ouders. Maar ik zie ze wel. “Kus, kus, fijne dag vandaag!”, en ik stap weer in, mijn mantel herschikkend.

“Naar de stad Karel”, zeg ik ontspannen. Maar eerst rijden we drie keer heen en weer voor het huis van Ans. Kolere Ans. We rijden er nóg een keer langs. Heeft ze me nu gezien? Kapsonesmens, dít zal haar léren. Naar de Bijenkorf en de PC. Daar doet ons soort mensen immers de boodschappen? Ook Maxima is hier laatst gesignaleerd. Creditcardje, creditcardje… Welke zal ik nemen, die bruine of die zwarte laarsjes? Ach weet u wat, doe ze maar allebei. En pakt u dat pak van Armani ook maar in, voor zoonlief. Een man kan tegenwoordig toch niet zonder? Dan een lekker kopje koffie. Cappuccino, met iets lekkers erbij. Op het verwarmde terras natuurlijk, want mijn auto verlies ik niet uit het oog. Wat staat hij er lekker bij! Beladen met pakjes en hoedendozen stap ik weer in. “Zucht. Naar huis, Karel…” Ik ben een vrouw van de wereld.