jump to navigation

Een dame in het verkeer maart 25, 2014

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

IMG_0965Ooit werd ik in een psychologische test o.a. getest op: ‘Bereidheid tot het volgen van regels.’ Hierop scoorde ik best hoog.

Een behoorlijk braaf meisje dus. Bah.

Maar het is wel een beetje waar: ik ben een schijterd. Als ik een politieauto zie, dan bekruipt mij direct een schuldgevoel. Want ze zullen míj wel moeten hebben. Naarstig kijk ik om me heen in de auto. Staat mijn deur open? Of mijn gulp? Ben ik wel APK-gekeurd? Doet mijn remlicht het soms wéér niet? Hebben ze genoteerd dat ik gisteren, even, héél even mobiel telefoneerde? Een zucht van verlichting ontsnapt mij als ze gewoon voorbij rijden.

Eén keer heb ik iets heel aparts meegemaakt. Ik was op zoek naar de Hammam hier in Amsterdam. Het regende en er was een weg afgesloten. Ik had al 8 keer rondjes gereden en met een gevoel van ‘God-Zegen-De-Greep’ reed ik een tunneltje door waarvan ik niet zeker was of ik er doorheen mocht. Plots zag ik de koplampen van een motoragent achter me.

Deze keer dacht ik: die is niet voor mij. Motoragenten doen ze niet bij vrouwen. Dat is meer voor mannen en zware criminelen. Dus ik reed door. Zag ik daar nou vaag met mijn nachtblinde ogen ‘STOP’ staan, voorop de motor? Beslist niet voor mij. Tot op een gegeven moment de motor een spurt maakte en met gierende remmen voor mij stil stond. Met kloppend hart draaide ik mijn raampje open. ‘Mevrouw!”, zei de agent terwijl hij zijn helm afdeed. ‘U heeft zojuist 4 verkeersovertredingen begaan. U reed te hard, u keerde ergens waar het niet mag, u reed door een tunnel die niet toegankelijk is voor wegverkeer, en, het ergste nog, u negeerde een stopsignaal van een politieagent!” In gedachten maakte ik een rekensommetje: bij elke overtreding die hij opnoemde. Overtreding 1: 50 euro, voor overtreding 2: 100 euro. Voor 3: minstens 200 Euro en voor overtreding 4 ging ik misschien wel naar het gevang!

Ik moet de motoragent hebben aangekeken zoals een konijn kijkt in de lichtbundels van een naderende vrachtauto. “Mevrouw!” riep de agent. ‘Wat is er aan de hand!’ ‘Ikke…’ stotterde ik. ‘Was de weg kwijt.’ De agent keek mij enkele tellen aan. En besloot dat ik een hopeloos geval was. Hij zette zijn helm op en zei: ‘Goedenavond mevrouw,’. Hij trapte zijn motor aan en vertrok, mij in verbijstering achterlatend.

Achteraf denk ik dat dit mijn welverdiende loon was. Deze agent wist het. Dat ik altijd een braaf meisje in het verkeer ben geweest.

Marij M. Sloothaak is auteur van het boek: ‘Op kookavontuur met Jonnie en Thérèse Boer.’ Een komisch, culinair kooksprookje waarmee kinderen spelenderwijs koken en de beginselen van etiquette leren. Bestel het boek hier: http://www.librijeswinkel.nl/dutch/producten/op-kookavontuur-772

Of koop het bij de leukste boekwinkel van Amsterdam: De Nieuwe Boekhandel van Monique Burger, Bos en Lommerweg 227, Amsterdam. www.denieuweboekhandel.nl

http://www.marijsloothaak.nl

 

 

 

Advertenties

Het Anne Frank Huis maart 24, 2014

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags:
add a comment

In het kader van mijn project: ‘Toerist in eigen stad’, dit keer maar eens naar het Anne Frank Huis. Tot mijn grote, grote, anne-frankhuis1schaamte was ik er nog nooit geweest. Een gebrek aan mijn opvoeding, pa en ma! Foei! Later dacht ik: ‘Ik kan altijd mórgen gaan’, als ik de rijen met toeristen zag staan. Maar deze keer moest het er toch echt van komen. Nu had ik online willen reserveren, zodat je door een soort geheime ingang vóór kunt gaan. Maar daar was ik te laat voor. Dus trok ik mijn steunzolen aan, goed geoutilleerd om urenlang te wachten tussen de toeristen. Wat schetst onze verbazing toen we gewoon konden doorlopen! Het was zes uur des avonds. Eten toeristen in Holland op Hollandse tijden? Was men Anne Frank Moe? Was ook hier de crisis debet aan? In ieder geval togen we opgetogen naar binnen. Het Anne Frank Huis is in 1999 volledig gerenoveerd en gerestaureerd, en dat is goed gedaan. Modern, maar toch is de tragedie voelbaar. Natuurlijk word je stil, bij de prachtige teksten van Anne op de muren.

Eens zal deze verschrikkelijke oorlog toch wel aflopen, eens zullen wij toch weer mensen, en niet alleen Joden zijn!

Het is een indrukwekkend monument, het Anne Frank Huis. Je loopt over de smalle trap, en verbaast je over de kleine kamertjes, waar zoveel mensen samenleefden. In die verschrikkelijke deprimerende donkerte, want alle ramen waren zwaar geblindeerd. Na de arrestatie van de onderduikers is het Achterhuis helemaal leeggehaald. Toen de geheime schuilplaats later een museum werd, wilde Otto Frank dat de kamers voor altijd leeg zouden blijven. Om toch te laten zien hoe de schuilplaats tijdens de onderduik was ingericht, werden in 1961 op zijn aanwijzingen maquettes gemaakt. Het is ontroerend de herinneringen te zien, gelardeerd met de prachtige teksten. De draaibare boekenkast, die de toegang tot het Achterhuis verborg. De lijsten met namen van gedeporteerden. Maar een echte brok in mijn keel kreeg ik toen ik ‘de groeistreepjes’ van Anne en haar zusje Margot zag op de muur, met een keurig glazen lijstje er omheen. U kent ze wel, de potloodstreepjes die je boven het hoofd van een opgroeiend kind op het behang zet. Elk half jaar een nieuw streepje, om te kijken hoe snel je kind groeit. Om vertederd op terug te kijken, als je kind volwassen is. Anne en haar  zusje Margot hebben de eindstreep nooit gehaald.

Het Anne Frank dagboek werd in 1947 voor het eerst in Nederland uitgegeven. Het is sindsdien in meer dan 65 talen verschenen.

www.annefrank.org

Marij M. Sloothaak is auteur van het boek: ‘Op kookavontuur met Jonnie en Thérèse Boer.’ Een komisch, culinair kooksprookje waarmee kinderen spelenderwijs koken en de beginselen van etiquette leren. Bestel het boek hier: http://www.librijeswinkel.nl/dutch/producten/op-kookavontuur-772

Of koop het bij de leukste boekwinkel van Amsterdam: De Nieuwe Boekhandel van Monique Burger, Bos en Lommerweg 227, Amsterdam. www.denieuweboekhandel.nl

 

 

 

In de spiegel van Rembrandt… maart 19, 2014

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags: , ,
add a comment

rembrandthuis1In het kader van mijn project: ‘Toerist in eigen stad’  was het niet zo lang geleden de beurt aan het Rembrandthuis in de Jodenbreestraat.  Het huis, waar Rembrandt van 1639 tot 1658 in zijn glorietijd woonde totdat hij door zijn schuldeisers eruit werd gezet. Hij eindigde, berooid, in een kleine huuretage op de Rozengracht. Wat een bizar idee als je op een gegeven moment voor een raam staat, en je bedenkt dat Rembrandt hetzelfde gezien moet hebben. Ik zag zijn atelier en bedstee. Zijn Sydelcaemer en het Voorhuys. Nam een kijkje in zijn keuken en in zijn spiegel. Spiegels waren in die tijd een statussymbool. Het verhaal gaat, dat in de 17e eeuw een mooie spiegel drie keer zoveel opbracht als een Rubens. Nu vraag ik me af, of Rembrandt zo gefascineerd was door spiegels en zijn eigen beeltenis, dat hij dáárom zoveel zelfportretten heeft gemaakt. Kijk, en dat is dan weer een prachtig verhaal om je aan te laven…

Marij

Marij M. Sloothaak is auteur van het boek: ‘Op kookavontuur met Jonnie en Thérèse Boer.’ Een komisch, culinair kooksprookje waarmee kinderen spelenderwijs koken en de beginselen van etiquette leren. Bestel het boek hier: http://www.librijeswinkel.nl/dutch/producten/op-kookavontuur-772