jump to navigation

Scharrel januari 29, 2015

Posted by marijsloothaak in Cabaret/Kleinkunst, Culinair, Eten en drinken, Fun.
add a comment

worst31Soms zijn er van die kleine dingen waar ik zó gelukkig van word. De tranen sprongen in mijn ogen toen ik ze zag bij Albert Heijn: scharrel cocktailworstjes. Ahhhhh! Wat lief! Scharrel cocktailworstjes! Bestaat er iets dat méér tot de verbeelding spreekt? Ik ging meteen fantaseren. Hoe zouden ze scharrelen, die cocktailworstjes? Lekker met hun neus in de modder? Of met hun kontjes in de wei? Wat voor geluid zouden ze maken, die scharrel cocktailworstjes? Een beetje knorren? Snuffelen? Misschien laten ze wel kleine boertjes. Of fluisteren ze stilletjes in de nacht…

Ik heb meteen tien blikjes geadopteerd. Zó schattig! Ik heb ze op mijn nachtkastje gezet. En als ik een beetje verdrietig ben, dan aai ik ze. Mijn scharrel cocktailworstjes.

www.marijsloothaak.nl

Wil je mijn blog automatisch in je mailbox? Leuk! Klik rechts op: subscribe.

Advertenties

In de spiegel van Rembrandt… januari 16, 2015

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags: , , , ,
add a comment

In de spiegel van Rembrandt…

In het kader van mijn project: ‘Toerist in eigen stad’  was het onlangs de beurt aan het Rembrandthuis in de Jodenbreestraat.  Het huis, waar Rembrandt van 1639 tot 1658 in zijn glorietijd woonde, totdat hij door zijn schuldeisers eruit werd gezet. Hij eindigde, berooid, in een kleine huuretage op de Rozengracht. Wat een bizar idee als je op een gegeven moment voor een raam staat, en je bedenkt dat Rembrandt hetzelfde gezien moet hebben. Ik zag zijn atelier en bedstee. Zijn Sydelcaemer en het Voorhuys. Nam een kijkje in zijn keuken en in zijn spiegel. Spiegels waren in die tijd een statussymbool. Het verhaal gaat, dat in de 17e eeuw een mooie spiegel drie keer zoveel opbracht als een Rubens. Ik vraag me af, of Rembrandt zo gefascineerd was door spiegels en zijn eigen beeltenis, dat hij dáárom zoveel zelfportretten heeft gemaakt. Kijk, en dat is dan weer een prachtig verhaal om je aan te laven…

Marij

www.marijsloothaak.nl

www.rembrandthuis.nl

La List et la Oster januari 9, 2015

Posted by marijsloothaak in Cabaret/Kleinkunst.
add a comment

Annemarie Laatste kans in Amsterdam! De heerlijke voorstelling Tandem: Lief, leed, vallen en opstaan, humor en hartstocht. Een theaterprogramma met Liesbeth List en Annemarie Oster. Liesbeth List zingt hoogtepunten uit haar uitgebreide repertoire, op de vleugel begeleid door Ton Snijders. Omlijst met korte tragi-komische verhalen van en door Annemarie Oster.  Ik was bij de try-out vorig jaar en heb genoten! Ik was sowieso altijd al een absolute fan van Ramses en Liesbeth, ken nog steeds alle liedjes uit mijn hoofd. Samen, waren wij niet altijd samen, voor eeuwig met elkaar verklonken namen, zó samen. tesamen door de jaren heeheeheen… Vrienden, waren wij niet altijd vrienden…

Eén keer heb ik Ramses bijna mogen aanraken; het was tijdens een hele intieme voorstelling in een klein zaaltje in de Melkweg; ik moet 21 jaar zijn geweest. Studerend aan de lerarenopleiding VL/VU met als studievriend Nico Dijkshoorn, als docent die fantastische Sipko Melissen en werkend in Café de Smoeshaan. Plots helemaal een vrouw van de wereld! Tot mijn grote schrik. Ik was met mijn goede vriend Ton al tot over mijn oren aan het genieten van de zang en cabaret in de intieme setting in de Melkweg…  en daar stond hij opeens! Onze grote held: Ramses! We mochten meezingen en hij keek me een keer aan! Ik heb helaas niet, zoals Annemarie, mijn eerste -nou ja eerste- zoen van hem mogen ontvangen, maar charisma kun je inderdaad aan den lijve voelen, mevrouw, meneer! Those were the days… Anno nu is Annemarie een vriendin en zing ik met haar en de regisseur van de voorstelling, Rob van de Meeberg, in een klein koortje, hoe heerlijk! Maar dat is niet de enige reden dat ik heb genoten van TANDEM. Het is de combinatie van nostalgie, zang, de brille van de columns van Annemarie Oster en het samenspel van de Grandes Dames die deze voorstelling maakt tot een heerlijkheid. Ik ga wéér, aanstaande woensdag 14 januari in het Betty Asfalt Complex in Amsterdam. Aanvang 20.30. Met mijn dochter Rosa, 25, op haar eigen verzoek. Er zijn nog kaartjes!

Annemarie en ik héél goud tijdens het boekenbal

Annemarie en ik héél goud tijdens het boekenbal

http://www.bettyasfalt.nl

Annemarie was zo lief mijn boek te presenteren.

Annemarie was zo lief mijn boek te presenteren.

En het kotst en het piest en het krijst… januari 5, 2015

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

Ook ik wilde er een. Zelfs twee. En ik kreeg ze. In de wolken was ik, mijn hele zwangerschap. En ach, die bevalling, daar hebben we het niet meer over. En natuurlijk was ik dol op mijn heerlijke gebroed. Ze roken zo lekker naar rozen. En ze lachten zo hartstochtelijk, als ik ze kietelde. En natuurlijk waren ze de slimsten van de klas. Hoogbegaafd, vermoedde ik.  Maar ik kan me ook, heel eerlijk, wel eens een moment herinneren dat ik dacht: “Wat is er nu eigenlijk zo leuk aan kinderen?” Zo’n moment was dan vaak midden in de nacht. Als je voor de 6e keer die nacht op moest staan vanwege een huilende baby. Of als je weer eens twee vechtende kleuters uit elkaar moest halen. Dan herinnerde ik me een uitspraak van Kees van Kooten: “Het enige leuke aan twéé kinderen is dat je ze met de koppen tegen elkaar kunt slaan.” Die van mij zijn nu uit de luiers en uit huis. En ik doe heel stoer, alsof dat er allemaal bij hoort. En dat het me weinig kan schelen. Toch was ik weer heel ontroerd toen mijn dochter Rosa van 25 op moederdag met rozen voor de deur stond. En mijn zoon op moederdag vanuit Berlijn om 23.55 een SMSje stuurde: ‘Moederdag. Jaaaaa… de liefste moeder van de wereld. Beetje laat maar nog op de goede dag. Kus, Joris.’ Da’s toch veel gepoep en gekots en gekrijs waard.

www.marijsloothaak.nlkinderen