jump to navigation

Het groene monster januari 19, 2017

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
1 comment so far
 fiets 003
Ik fietste laatst onbekommerd van A. naar B. Op mijn nieuwe groene fiets. Nou ja, nieuwe groene fiets; ik heb hem al 4 maanden, maar hij voelt als nieuw. Bij mij worden mijn fietsen nogal regelmatig gestolen namelijk.Het zal mijn karma zijn.  Begint die groene fiets opeens tegen mij te foeteren. “Ik weet het wel, hoor, van al die anderen.”
Koortsachtig zocht ik mijn geheugen af. Dat was waar. Hij was niet mijn eerste fiets, maar…
“Van die oranje fiets, en die andere groene en die twee blauwe'”siste mijn nieuwe groene monster. “Die oranje was je snel kwijt he, en die twee blauwe ook. Die andere groene heb je gewoon afgetrapt en na anderhalf jaar afgedankt. Die staat gewoon te verroesten op de Admiralengracht. Tenminste, als hij er nog staat. Want de gemeente Amsterdam is zó overijverig dat ze hem na twee dagen waarschijnlijk al hebben losgeknipt, en hebben gedeporteerd naar IJmuiden. Op transport.
En toen kocht je mij. Ik weet wel, dat ik tweede keuze ben. Al die andere fietsen waren nieuwe fietsen. Maar dat kon bruin niet meer trekken. En toen kocht je mij. Tweede hands. Occassion. Een koopje!”, spuugde hij. 
En hij zweeg. Ik hoorde alleen het geluid van zijn dynamo.
Ik was vertwijfeld.
Maar ik hield juist zo van deze groene fiets. Hij was klein, maar daarom juist heel fijn. De snelste en meest wendbare fiets voor het stadse leven die ik ooit had gehad.
Dit vertelde ik mijn lieve groene monstertje. Hij bleef zwijgen. Wat had ik nu aan mijn fiets hangen; een jaloerse fiets?  Ik besloot een mannelijke taktiek toe te passen. “Dat van die anderen is waar”, zei ik. Maar toen kende ik jou nog niet. Jij bent de beste, de mooiste en de liefste.”..
Mijn groene fiets zweeg. De dynamo trapte zwaarder en zwaarder… Storm, wind en regen geselden mijn gezicht. Door mijn plakkerige uitgelopen wimpers heen keek in naar de straatbordjes. Waar was ik? Hoe kwam ik nou in Amsterdam-Oost terecht? Dat was minstens nog een half uur fietsen, naar Oud-West. Ik kende het hier helemaal niet. Waar moest ik heen? Niemand op straat. Vertwijfeld trapte ik door. Paniek stak zijn kop op. Negeren. De dynamo leek wel vast te zitten. En deed het licht het eigenlijk wel?. He? Fietste ik nu langs de Amstel? Was dat het Philipsgebouw? Daar trapte ik door mijn ketting. En mijn gifgroene fiets gleed, van tussen mijn benen, de Amstel in. Borrelend zonk hij naar de diepte. Ik keek het brandende achterlicht nog lang na…
Een wanhoopsdaad?
Jaloezie. Het groene monster.
https://marijsloothaak.wordpress.com
Advertenties

Bommelding en dikke jus januari 18, 2017

Posted by marijsloothaak in Fun, Gedichten, Uncategorized.
Tags: , ,
2 comments

Spellingsprogramma’s van I-Phones. Ze kunnen je tot razernij brengen. Zo krijg ik regelmatig: een hartelijk: ‘dikke jus’ toegewenst. Ik hoop dat ze dikke kus bedoelen. Ook kreeg ik laatst een SMS-je van een vriend: ‘Heb ik gasaanvoer.’  Navraag leerde mij dat hier bedoeld werd: ‘Heb ik gedaan.’  Zelf doe ik ook vaak ‘de groenten’ in plaats van de groeten. Zucht… Moderne ongemakken. Of moderne pret?

Bommelding
In mijn vak ben ik natuurlijk veel met woorden bezig. En daar word je soms een beetje daas van. U kent dat wel: soms schrijf je een woord op, waarvan je denkt: wat schrijf ik hier nu? Is dit een Nederlands woord? Of ben ik een beetje gek? Je kijkt zenuwachtig om je heen om te zien of er niemand meekijkt op je scherm. Je bekijkt het woord van links en van rechts, je knippert eens met je ogen, maar het woord blijft terug kijken. Dan Google je het en: pfffff… Gelukkig. Je bent niet gek, het woord bestaat.

Bommelding is zo’n woord. Of pijpetuitje. En beneveld. Borduurwerk en kassalade. Kastomaatje, rotstempel en valkuil. En zo zijn er meer. Betover-grootvader is mijn favoriet. En douchegel. Hoewel ik kast-omaatje ook leuk vind. Dit fenomeen heet zelfs officieel: Bommelding. Heeft u ook een Bommelding of een woord dat niet spoort? Ik hoor het graag!

Marij

Korte cursus bitterballen eten januari 16, 2017

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun.
Tags: , , , ,
2 comments

Meer dan 500 blogs heb ik geschreven. Toch zonde, om ze zomaar op mijn WordPress site te laten bungelen. Daarom de komende tijd hier een aantal Gouwe Ouwe!

U heeft vast wel eens uw bek, pardon, uw mond verbrand aan een bitterbal. Als u tenminste net zo hardleers bent als ik. Wedden? Het water loopt u in de mond, bij het zien van die goudbruine Hollandse parel. Maar hij is zo hehehéét. Toch, zoals vaak… de wellust overwint het van het gezond verstand. Tuurlijk denkt je te snel: ‘Nú kan het’. En je neemt een hap. Om even later als een paljas grimassend de locatie te moeten verlaten.  Tja. Het is hard nodig, deze korte cursus bitterballen eten.

Beheers u!

Locatie De perfecte gelegenheid om uw bek te branden is niet zelden een (zakelijke) receptie. Hoe doorvoed en verwend wij Hollanders ook zijn, de bitterballenbrenger wordt welhaast aangerand. Ik heb relaties zien stranden in de pogingen een bitterbal te bemachtigen. Zowel liefdes- als zakelijke relaties. Zie hier de potentie van zoiets simpels als een bitterbal.

Als na veel geduw en schaamteverwekkend voordringen de felbegeerde bitterbal eindelijk is bemachtigd, dan dient het volgende dilemma zich aan. HOE het zo heerlijke, krokante en hete kleinood te nuttigen? Het is een receptie, dus u staat altijd met een glas in de hand.

Regel 1: beheers u! Wie te snel wil happen, zal zijn bek branden. Ik wil niet te wijsneuzerig doen, maar dat geldt overigens voor het hele leven.

Er zijn nu twee scenario’s mogelijk.

  1. Scenario 1: u heeft in de ene hand een glas, en in de andere hand een wiebelende bitterbal op een stokje. Doe als volgt: knabbel voorzichtig een korstje van de bitterbal af. Dit geeft uw bal de tijd om af te koelen. Beheers u! U bent slechts twee minuten van uw heerlijkheid verwijderd. Beheers uw driften en u bespaart zich een kleinegraads verbranding, maar een gróte publieke vernedering! Want iedereen zal medelijdend knikken als u straks als een paljas grimassen trekt en vervolgens met een brandblaar op uw tong de receptie moet verlaten. Begrijpende blikken, maar men grinnikt besmuikt: “Wat een sukkel!”
  2. Scenario 2: u bent in de zeldzame gelegenheid een tafeltje of iets dergelijks op deze receptie te bemachtigen. U vervoegt zich schielijk naar dit tafeltje, gewapend met een servetje. Ook een snij-apparaat behoort tot uw gereedschap, zoals uw cocktailprikker of een koffielepeltje. Snij de bitterbal in twee helften. Beheers u! Geef de bitterbal, net als een mooie biefstuk, een paar minuten de tijd om te rusten. Dan is ergste hitte eraf, en is de bitterbal klaar om te consumeren. Geniet! U bleef een grote publieke vernedering bespaard. En gedenk nogmaals: wie te snel wil happen, zal zijn bek verbranden. Amen.

www.marijsloothaak.nl

Snij de felbegeerde bitterbal doormidden…