jump to navigation

Het kasteel augustus 28, 2017

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
2 comments

Die nacht… droomde ik van een bal in een eeuwenoud kasteel. Ik danste een menuette met de markies van Andervilliers, en verstopte me achter mijn waaier als ik te veel moest blozen. Ik danste een valse musette met Heathcliff en ik verleidde de oh zo mysterieuze Fitzwilliam Darcy tot een wervelende wals. Daarna verdween hij, geschrokken van zijn eigen emotie, schielijk in de duisternis. De volgende ochtend giechelde ik met mijn vriendinnen in de zonovergoten tuin en trok de plooien van mijn lange kanten rok omhoog terwijl we over de steentjes in de beek stapten. Toen het avond werd haalde mijn vader mij met de koets op. Nog één keer draaide ik me om voor een laatste blik op de kantelen van het kasteel… ontbijt

Die nacht… sliepen we in een 17e eeuws kasteel in Monestier de Clermont. Een kasteel dat in de 1590 als jachtverblijf voor het graafschap is gebouwd, en in 1679 werd gekocht door de familie de Bardonenche. Un monument historique. Verwonderd stonden we voor de deur. Zouden we hier écht kunnen logeren? Voor slechts 81 euro, inclusief ontbijt, mochten we ons die nacht slotheer en slotvrouwe noemen.

 

2interieurkamer

bankimg_3797

De vriendelijke châtelain leidde ons rond. Over de monumentale trappen met de fraaie smeedijzeren leuningen… Langs dikke fluwelen gordijnen en verweerde spiegels waarin ik mijn verwonderde gezicht kon zien. Naar een kamer, ónze kamer. Een kamer met twee bedden met baldakijnen, grote spiegels en prachtig uitzicht op de kasteeltuin. Die nacht sliep ik als een roos in mijn kasteel. En droomde…

img_3816

Toen het ochtend werd reden mijn ridder en ik naar een volgende bestemming. Nog één keer draaide ik me om voor een laatste blik op Château de Bardonenche…

img_3815

Het kasteel. Bekijk hier de site 

 

Advertenties

Chez Rogier in Monestier augustus 18, 2017

Posted by marijsloothaak in Reizen.
1 comment so far

Soms kom je op je reis op plekken waar je al heel lang naar op zoek was… Zonder het te weten.

Op onze reis van Amsterdam naar Cabris, Zuid-Frankrijk, over de oude Route National N7 vonden we onvergetelijke plekken. De charmante B&B bij Fontainebleau, waar we wel zes eigengemaakte soorten jam proefden. Of het enorme lege hotel van het kleine, lieve dametje in Roanne, dat ons ruimhartig ook haar garage aanbood voor de auto. Maar eigenlijk was ik op zoek naar Chez Rogier en het kasteel in Monestier. Zonder dat ik het wist.

Ook anno 2017 zit Frankrijk nog steeds van 12.00 tot 16.00 uur op slot. Op die dag hadden Paul en ik er al heel wat kilometers opzitten. Gedreven door honger en dorst stopten wij in Monestier de Clermont. In de verte zagen we een ‘Pelforth’ reclamebord gloren.

café

We stapten het café en de vorige eeuw binnen. Voilá de uiterst vriendelijke Rogier, die, hoewel de puinhopen van de voorbije lunch nog zichtbaar waren, overal lege borden en glazen met restjes rode wijn, nog wel een lunch voor ons wilde klaarmaken. Terwijl hij rommelde in zijn kleine keuken genoten wij van deze plek. Edith Piaf klonk hard uit een ouderwetse luidspreker. Nostalgisch Frans servies. Kleine ‘ballon’ glazen. Foeilelijke kunst aan de muur. Gevonden. De leukste plek op aarde.

Na de heerlijke lunch van zelfgemaakte pasta, pesto en een stukje vis kwam Rogier gezellig bij ons zitten. Twintig jaar had hij dit café nu, en het liep altijd storm. Eigenlijk was hij gepensioneerd, maar ach…

Wij kregen steeds meer het gevoel: op deze plek willen we nog even blijven. En dat kon. In het eeuwenoude Château de Bardonenche. En daarover later meer…

Au revoir Rogier!