jump to navigation

Aarghhhh! januari 24, 2018

Posted by marijsloothaak in Humor, Uncategorized.
trackback

Brrrr…

Kijk. Dat die muizen nu in December je huis bewroeten dat heeft nog iets zieligs. Woelie, woelie, woelie. En kir, kir, kir…. Het is koud buiten, overal sneeuw, geen kruimeltje te eten, bibber, bibber… 

Zo’n soort ‘Het meisje met de zwavelstokjes’ gevoel. Overal zit men bij de open haard aan de kalkoen, en jij als muis staat daar in de vrieskoude met je dunne vachtje en je blote staart. Zielig! Mededogen! 

Maar dat ze god beter het, nu het voorjaar wordt mijn leven komen verzieken terwijl je als muis nu wáádt door een paradijselijke overvloed, dat gaat echt te ver! Gisteren zag ik wéér een muis in mijn huis. Mijn gil moet op de pont op het IJ te horen zijn geweest. 

Kill, kill! GIF! Dood! Verderf! 

Maar … Gif? Muizenvallen? Ik durf het niet. Ik moet al spugen bij de gedachte aan een dode muis in een muizenval. Dan moet je dat oppakken en weggooien. Zo’n dode, bengelende muis met een koud staartje…

Wat nu? Mannen in witte pakken die met zware verdelgingsmiddelen mijn muis komen doden? Verhuizen? Uit het raam springen? Of zal ik toch maar eens zo’n apparaatje in het stopcontact proberen dat een vriend mij aanraadde? Iemand ervaring mee? Uit wraaaaaaaaaak naar alle muizen op de wereld onderstaand oud blogje weer in de herhaling. 

EEN MUIS IN MIJN HUIS

Ik hoor een gruwelijke gil. Een ware doodskreet. Echt zo van: ‘Aaagh!’ Ik kijk verschrikt om me heen. Wie was dat? Moord? Doodslag? Erger nog? Dan stokt mijn adem in mijn keel. Dat was ik. Deze ijselijke kreet was van mij. De reden: een muis. Een muis in mijn huis!

Nu is de verhouding van vrouwen met muizen heel gecompliceerd. Dit ga ik niet uitleggen, dat moet u maar even lekker zelf gaan Googelen. Freud schijnt er ooit iets over gezegd te hebben. Een muis doet iets met vrouwen.

Voorbeelden genoeg. Zo hadden wij ooit een stoere buurvrouw die bomen hakte en vijvers spitte. Maar bij het zien van een muis op de hoogste kast klom. En er niet meer af kwam.

En ik dan! Zelfstandige vrouw, trekt met haar kinderen door landen met rovers en bandieten en bedelaars, nergens bang voor. Maar een muis!

Een aantal jaar geleden, mijn zoon woonde net op kamers, had ik ook een muis. Ik zette de vuilniszak van het balkon in de gang en tjoeps! Daar was ie. Mijn slaapkamer in. Ik, panisch, bel hem. ‘Joris, kom thuis, ik heb een muis.’

Op hetzelfde moment zag ik de muis weer rondtrippelen!

‘AAAAAGH!’ , deed ik. ‘Daar loopt ie! Hij is bruin! ‘

‘Mam,’zei mijn volwassen zoon. ‘Moet je jezelf nu eens éven horen!’ Jajajaja.

Vorig jaar had ik ook muizen. Na veel gedoe met diervriendelijke muizenvallen besloot ik toch muizenlokdozen te kopen. Om de volgende dag een muis als een soort gekruisigde Christus in mijn hal terug te vinden. Met de armen en poten wijd, als een echte martelaar. En dan met stoffer en blik zo’n muis in de vuilniszak tillen. En die vuilniszak natuurlijk meteen naar buiten. Oh gruwel.

En nu heb ik dus weer 1 muis. Correctie: als je 1 muis ziet, dan heb je er 20, zegt men. Fijn idee.

Gisteren lag ik in bed naar Jinek te kijken. Ik zie iets uit mijn ooghoeken bewegen. ‘Nee…’ zeg ik. Muis stopt. ‘NEEEEE!’ roep ik. Muis rent de kamer uit.

Ik was trots op mezelf. Ik had niet gegild. Ik had de muis ernstig toegesproken. Als een kind. En hij ging weg. Nu die andere 19 nog…

Mijn website. Marij Sloothaak  

Advertenties

Reacties»

No comments yet — be the first.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s