jump to navigation

Klein Keizer koor treedt op in Durgerdam! mei 28, 2018

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

jeroenU heeft nu de kans om het Klein Keizer Koor, dat altijd in besloten kring optreedt live te zien! Want aanstaande zondag treden wij op in het kerkje van Durgerdam!

Zondag 3 juni. Om 4 uur ’s middags!

De contributie is € 7.50, deze opbrengst komt ten goede aan de stichting die de kerk beheert, en wij bieden u een glas wijn aan. (Of twee.) Om daarna gezellig na te praten.

Kom, en geniet van het prachtige repertoire en de geweldige solo’s!

Routebeschrijving Durgerdam:

Eenmaal gearriveerd op de dijk, tevens centrum van Durgerdam, vind je halverwege het enige hotel, café restaurant.

Neem daar het weggetje naar links dan zie je weldra het kerkje aan je rechterhand. Rij door tot de parkeerplaats van de voetbal club.

Laat u vooral niet in de war brengen door het koepelkerkje aan het eind van de dijk. Dat is het dus niet!.

Tot dan!

Marij

 

Advertenties

Wil ik schaapherder worden? mei 16, 2018

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

schaapIk vond een oude Volkskrant met een leuk artikel over de eerste Nederlandse opleiding tot schaapherder. Je kunt nu in twee jaar worden klaargestoomd tot de níeuwe schaapherder. Tot de schaapherder 2.0. zeg maar.

‘Met de blauwe hemel tot plafond en nooit meer voor een baas werken…’

Zo begint het artikel. Ik droom al weg…

Ik zie mezelf met een gestippeld sjaaltje om mijn haar als een soort Julie Andrews dwalen door de heuvels. Met achter mij frisse mohairharige schapen met gezellige belletjes om hun hals. Al leunend op mijn herdersstaf tuur ik langs de einder… Staan daar nog frisgroene polletjes voor mijn schatten?

Dan huppelen we er naartoe. Tevreden kijk ik hoe mijn lieverds grazen, terwijl ik me tegoed doe aan een paar heerlijke bosaardbeitjes. Natuurlijk laten de sprookjesfiguren mij ook hier niet met rust en dineer ik met boskabouters en moerasnimfen, terwijl ik mijn glas vol dauwdruppels op een elfenbankje zet. Hierbij af en toe gestoord door een schijtend schaap of een in barensnood verkerende ooi. En er zal vast wel ergens een vijver met blauwe inkt zijn waarin ik mijn kroontjespen kan dopen, zodat ik eindelijk die dichtbundel eens kan schrijven.

Ik en mijn schapen… Mijn schapen en ik.

Maar dan dient de rauwe werkelijkheid zich aan. De opleiding tot schaapherder is pittig, lees ik. Zo moeten de herders alles weten van landschapsontwikkeling, ecologie, wetgeving en natuurbeheer. Daarnaast moeten de schaapherders in spe keiharde ondernemers zijn, want ze moeten concurreren met elkaar om opdrachten te krijgen van terreinbeheerders.

Plop! Daar gaat mijn droom. De schaapsherder 2.0 is dus een keiharde ondernemer. Oei.  Daar zit hem nu net de crux. Want ik ben geen schrijver geworden om ondernemer te zijn. En, mocht ik het schaapherderen als lucratieve bijverdienste zien om mijn romantische bestaan als arme schrijfster te verrijken dan heb ik het ook mis; om de poen hoef je het niet te doen. De uitdrukking ‘De schaapjes op het droge hebben’, gaat hier dus helemaal niet op. En als ik wat verder lees: ‘Herders zitten soms dagen in de regen met hun kudde.’ Hmmm… dat lijkt meer op een nachtmerrie in plaats van een droom.

Ik besluit direct mijn imaginaire herdersstaf aan de wilgen te hangen. Da’s niets voor mij. Bovendien, ik ken mezelf, met al dat gedroom van mij ben ik die schapen toch zó kwijt!

En schaapjes tellen doe ik liever ’s nachts. In bed. 2schaap

STOM SCHAAP!

Optreden Salonorkest 13 mei 13 tot 15 uur in Amsterdam mei 10, 2018

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
add a comment

Op 13 mei, van 13.00 tot 15.00 uur treedt het Amsterdams Volks- Salon- en Amusementsorkest op in het Amstelpark tijdens de http://www.versmarkt.nl. Het Salonorkest is een geweldig orkest met een repertoire van romantische en swingende muziek uit de jaren dertig en veertig. Ik zing heerlijke klassieke duetten met zanger Frank Harding. Goodnight Sweetheart, somebody loves me, Quizas, quizas, quizas, L ‘altra, Ain’t misbehavin…’

Als solo’s voor mij het dramatische Louisville Lady en Remember my forgotten man. Frank zingt prachtige sfeervolle solo’s als Sol Tropical en het swingende Buena sera signorina. Kom kijken en luisteren!

Let op: van 13.00 tot 15.00 uur. http://www.versmarkt.nl

Onderstaand foto van repetitie.

Rond Bevrijdingsdag denk ik aan mijn grootouders tijdens de hongerwinter in Amsterdam mei 1, 2018

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
1 comment so far

Mijn grootouders hadden een groothandeltje in koffie, cacao, suiker en thee in de Amsterdamse Schinkelbuurt. Opa Bart was een rasechte Amsterdammer, oma Martha kwam van Texel. Ze hebben de hongerwinter meegemaakt. Urenlang konden ze vertellen over de oorlog, mijn grootouders. Dan zaten wij, kleinkinderen, op de pakken koffie in het kleine pakhuis. Oh, wat rook het daar lekker. bartmartha

Dan vertelde mijn grootvader, hoe hij op een fiets met houten banden melk ging halen bij de boeren, in de polder. Hoe hij zich door de barricades van de Duitsers moest liegen. Hoe ze in de ijzig koude hongerwinter ’44 – ’45 houten blokjes onder de tramrails vandaan peuterden om op te stoken in de kachel. Dan vertelden ze over de onderduikers. Hoe het weinige eten over vele mensen moest worden verdeeld. Hoe honger, het overléven, soms oerangsten en oerdriften bij de mens naar boven brengt.

Dan vertelden ze over de boot, bij het Centraal Station, die hen regelmatig een pakket schapenvlees, kaas en aardappels uit Texel bracht. Hoe ze deze kostbare lading dan door de stad naar huis moesten brengen. Met een snik vertelde mijn grootvader hoe ze de hongerige mensen letterlijk van zich af moesten slaan. “Blijf af! Dit eten is van ons…” Mijn moeder sloeg met een stok op de handen van mensen die hun kostbare lading wilden stelen. 14 jaar was ze.

Verbeten zwoegend zetten ze door, naar huis, met het kostbare voedsel. Want thuis, wachtten ook hongerige monden; familie, buren, vrienden, onderduikers… Ze vertelden over de moeders wiens zonen werden opgepakt. Over de Joodse buren die bij de laatste razzia tóch nog werden meegenomen. Over de pop, die mijn moeder meegaf aan het Joodse buurmeisje.

Mijn grootouders hebben het overleefd. Maar de wonde bleef. Elk jaar, op 4 mei, herdachten zij degenen die het níet gehaald hebben. Op bevrijdingsdag denk ík aan mijn grootouders. Zij haalden het wél.

Marij  fotozwrt

www.marijsloothaak.nl