jump to navigation

Iedereen gelukkig! september 20, 2017

Posted by marijsloothaak in Gezondheid, Uncategorized.
add a comment

Een tijd geleden las ik in de Volkskrant een interview met Kees van Kooten. En volgens mij past dit verhaal nu weer helemaal in deze, nare, tijdgeest.

Ik werd er helemaal blij van. En dan met name vanwege deze strofe waarin hij Wim Kan citeerde: ‘Als iedereen één ander mens gelukkig maakt, zijn we allemaal gelukkig.’

Kijk, van zoiets word ik nou helemaal zacht in mijn buik. Past helemaal bij mijn levensfilosofie ‘Aardig zijn’, waar ik onlangs een kleine voordracht en een blog aan gewijd heb. Gewoon: aardig zijn voor elkaar! In een meer modieuze term heet dit ‘wellevendheid.’ Ha! Het is zo gemakkelijk, gewoon een beetje aardig zijn, en het kost niets. Je krijgt er een heleboel voor terug. Een beetje geluk door aardig te zijn. Goed voor jou. Goed voor de maatschappij.

Als iedereen één ander mens gelukkig maakt, zijn we allemaal gelukkig…

Wim Kan voegde er in zijn conference overigens nog aan toe: ‘Tenzij we met een oneven aantal mensen zijn, natuurlijk’

Kijk, die had ik nou nog niet bedacht.

http://www.marijsloothaak.nl
https://marijsloothaak.wordpress.com

Advertenties

Juliaantjes juli 26, 2017

Posted by marijsloothaak in Fun, Gezondheid, Uncategorized.
Tags: ,
3 comments

Ik ben fanatiek aan het sporten. In plaats van rustig de krant te lezen fiets ik nu om kwart voor 9 als een bezetene naar de Jordaan, naar www.healthclubjordaan.nl

Hier onderwerp ik me geheel vrijwillig aan folteringen als Pilates, Bodyshape, Bodypump en Essentrics. Samen met nog zo’n 25 zwoegende vrouwen in de leeftijd van 17 tot 77 jaar. Deze week drie keer! Ik lijk wel gek. Tja.. Als je fifty something bent, dan dreigt voor een vrouw het algehele verval, de ineenstorting, en vooral: de ‘Juliaantjes’.

Weet u wat dat zijn, Juliaantjes?

De naam Juliaantjes heb ik voor het eerst gehoord van mijn vriendin Annemarie Oster. We hebben deze titulatuur te danken aan onze lieve koningin Juliana. Ook toen ze al héél lang fifty something was ging ze nog steeds met ontblote armen door het leven. Met van die lekkere oma-armen. Niemand die zo heerlijk kon wuiven naar het volk als koningin Juliana. Maar als ze rechts wuifde, zwabberde haar onderarm naar links. De schat. Vandaar de titulatuur voor die zwabberende ledematen: Juliaantjes.

Dat willen wij moderne vrouwen natuurlijk niet, Juliaantjes.

Daarom heb ik voor mezelf twee gewichten aangeschaft. Voor thuisgebruik. Om de Juliaantjes te beteugelen. Blauwe gewichten. Ze wegen 2 kilo ieder. Ik heb ze Rocky 1 en Rocky 2 genoemd.

Nu heb ik geen leven meer, sinds ik Rocky 1 en 2 in huis heb. Zit ik ’s avonds op de bank, hoor ik ze al morrelen in de kast. Vragend om aandacht. Af en toe hoor ik een dreun. Ze vechten. Met elkaar en om mijn aandacht. “Stil!”, zeg ik, “Ik zit een film te kijken!” Maar daar nemen ze geen genoegen mee. Ze blijven spoken totdat ik ze oppak en braaf mijn oefeningen doe.

Met een ondraaglijk branderig gevoel in armen en Juliaantjes mag ik ze uiteindelijk weer in de kast stoppen.

Dan val ik uitgeput op bed. Mis zelfs het laatste journaal. Tja, ook het kranten lezen schiet er dus bij in, nu ik sport. De vrees is dus niet ongegrond dat ik eindig als een dom blondje. Maar dan wel eentje zonder Juliaantjes.

Jordaan

De houdbare vrouw juni 22, 2016

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, Gezondheid, kinderen, Uncategorized.
Tags: , , , ,
4 comments

Natuurlijk leef ik super gezond. Ik pers elke dag mijn sinaasappeltjes, ga op tijd naar bed, en sport en dans.Bovendien ben ik 19 jaar geleden gestopt met roken -god, wat een verslaving, vreselijk!- en drink ik matig. Een á twee flessen rode wijn per dag schijnt goed te zijn voor de gezondheid, toch? (Geintje.)

Toch gaat de tand des tijds niet aan mij voorbij. 57 jaar. De algehele aftakeling is in zicht. Vanochtend zaten er weer 8 rimpels bij. Het is dan ook niet voor niets dat gisteren in de boekhandel mijn oog viel op het boek: ‘De houdbare vrouw.’

‘Voel je beter, lijk jonger en leef langer.’ Eureka! Dat wil ik natuurlijk wel. ‘Heb je heimwee naar je jeugdige energie en optimisme? ‘Verlies je de strijd tegen putjes, rimpels en vlekken?’ Ja, driewerf ja! ‘Dit boek bevat de nieuwste wetenschappelijke feiten die iedere vrouw moet kennen om zo goed als nieuw te blijven.’ Nou, dat boek was zó gekocht.

Ik las over buikvet -brrrrr-  hormonen en oxytocine. Over Alfaliponzuur en Ginko Bilboa. Over mythyleren en oxidatie. Oplossing voor al dit leed zijn supplementen. Mineralen en vitamines. Als ik zo tel, kom ik op vijftien stoffen die ik tekort kom. Vijftien! Sjees! Eigenlijk ben ik dus goed beschouwd al klinisch dood. Ben meteen naar de Etos gegaan en heb me volledig failliet gekocht. Nu staan er dus vijftien potjes te stralen in mijn toiletkastje. En ik zal u zeggen, het is een hele toer om die dingen ’s ochtends doorgeslikt te krijgen. Maar mij krijgen ze niet klein. Deze vrouw wordt helemaal goed geconserveerd minstens 102, mark my words.

Marij www.marijsloothaak.nl

Aan tafel! januari 29, 2013

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Gezondheid, kinderen, Uncategorized.
add a comment
Keurig naar het voorbeeld het bestek leggen.

Keurig naar het voorbeeld het bestek leggen.

Mijn zoon Joris is voorzitter van de Youth Food Movement (YFM) en mede-oprichter van het Food Film Festival. De Youth Food Movement is een jongerenbeweging die zich inzet voor een eerlijker en gezonder voedselsysteem. Maar vooral ook houden ze bij YFM van lekker eten! Lekker én verantwoord. Daarom organiseert de YFM regelmatig Eat-Ins, speciale acties en diners. Afgelopen zondag was er een speciaal benefietdiner in restaurant Merkelbach in Amsterdam-Oost. En ik was vrijwilligster in de bediening. Dat heb ik al eerder gedaan voor ze en ik vind het énig! Ik geniet van al die jonge, enthousiaste mensen die zó bezig zijn met voedsel. Die recepten uitwisselen. Elkaar tips geven. En vooral zo genieten van koken en eten!

Dus huppekee, de platte schoenen aan en ‘au boulot.’  Eerst moesten de tafels worden gedekt. Nu vind ik mezelf best een hele piet voor wat betreft etiquette en tafeldekken. Maar ik heb veel geleerd, afgelopen zondag. Met name over inspringende vorken. Dat is een hele kunst, kan ik u vertellen.

Ik heb genoten van de avond. Van mijn rol die varieerde van gastvrouw, naar bedienend personeel, naar trotse moeder. Waarvan de laatste rol mij toch wel het meeste ligt. Maar ik heb me helemaal zoals het hoort in de horeca, het spreekwoordelijke vuur uit de sloffen gelopen. Zodat je aan het eind van de avond van de ene voet op de andere hupst.

Omdat ik iets ouder was dan de gemiddelde leeftijd van 25 mocht ik om half twaalf al naar huis.

Vorken moeten meer naar het servet en mes aan de rechterkant is schmutzig!

Vorken moeten meer naar het servet en mes aan de rechterkant is schmutzig!

Enne… Natuurlijk heb ik stiekem even overal van geproefd. Van de hashbrown met gerookte appelmoes. De oerwortel met kurkuma. De ravioli met mozzarella, getopt met boter van snijbiet en geserveerd met sinaasappelrasp en salie. Van het jonge Texels lam met schapenworst. En van de millefeuille gevuld met bieten. Maar het meest genoten heb ik tijdens de personeelsmaaltijd van de pompoensalade met sinaasappel. Héérlijk! Ik wil het recept!

22, 23, 24 maart  Food Film Festival

www.foodfilmfestival.nl

Kok Baaf Vonk en drie vrijwilligers

Kok Baaf Vonk en drie vrijwilligers

Eten bij Ron Blaauw november 20, 2012

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Gezondheid, kinderen, Uncategorized.
Tags: , ,
2 comments

Wat u hiernaast ziet is niet het resultaat van míjn noeste keukenvlijt. Nee, het komt uit de keuken van Ron Blaauw. Eén keer per jaar gaan we er eten, bij Ron. Omdat oma jarig is en trakteert. Niet dat mijn moeder nou zo’n fijnproever is. “Al eet ik elke dag hetzelfde, het deert me niets.” Nu zijn mijn kinderen en ik wel zéér culinair geïnteresseerd. Maar oma kookt niet meer voor zichzelf. Dat doen mijn broer en ik voor haar. Een paar weken geleden was ik nog bij haar in Amstelveen om te koken. Veertien diepvriesbakjes heb ik gevuld met ‘gezond eten.’ Een bonenschotel. Gehakt met groenten. Stamppotjes. Want we willen dat oma heel oud wordt.

Afgelopen zaterdag trakteerde oma weer op een 7-gangen diner bij Ron Blaauw. Kinderen, kleinkinderen plus aanhang genoten tot over hun oren van de bijzondere spijzen en wijnen. Oma zat ook te genieten, maar vooral van ons, denk ik. Voldaan en gelukkig rolden we om half twaalf het restaurant uit. Het was heerlijk. Maar aanstaand weekend ga ik weer bij oma koken. Erwtensoep.

Chocolaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa! september 12, 2012

Posted by marijsloothaak in Cabaret/Kleinkunst, Eten en drinken, Fun, Gezondheid.
add a comment

Voor één ding kunt u me ’s nachts wakker maken. Nou ja, voor twee. Maar ik wilde het nu even over dat éne ding hebben. U kunt mij ’s nachts altijd wakker maken voor chocolade. Pure chocola, wel te verstaan.

Jawel, dit stukje gaat over vrouwen en chocola. Het is een heel zielig stukje. Want het is een verslaving en we kunnen er niets aan doen. Wij hebben chocola nodig. Want chocolade zorgt voor de aanvoer van serotonine in de hersenen. En dat is goed voor ons humeur. Wij arme vrouwen hebben nu eenmaal iets méér last van een schommelend humeur. Kunnen we óók al niets aan doen. Dat is de schuld van de hormonen.

Pure chocolade is gezond; het zit boordevol anti-oxidanten. En daar blijf je jong bij. Anti-oxidanten zitten ook in kikkererwten en groene thee overigens. Dan eet ik toch liever chocola. Nu heb ik onlangs nieuwe chocola ontdekt bij de Aldi. Het is Duitse chocola en er stond bij: ‘Als beste getest door de Consumentenbond.’ En het kostte ook nog eens niets. Nou, dan weet je het wel.

Thuis heb ik de tabletten geparkeerd in mijn ijskast. ’s Avonds laat mag ik één stukje, heb ik met mezelf afgesproken.

Dan neem ik een hapje van de chocolade en trek even een zuur gezicht. Want 72% cacao kan ook wel eens héél erg bitter smaken. En stroef. Net alsof je het cupje van de Nespresso leeg likt. Eén stukje mag ik. Maar tijdens het laatste kruimeltje chocola smelt mijn standvastigheid. Hoezo? Waarom mag ik maar één stukje? Wie zegt dat? Maar ik verman mezelf. En dat is al heel wat voor een vrouw. Ik doe de ijskast ferm dicht, en zet de TV aan.

En dan beginnen ze te zeuren, die chocoladetabletjes. “Twasssss lekker, he?”, slist er eentje. “Smelt zo heerlijk in je mond”, zeikt een ander tabletje. “Romig, bitter, zoet, vet, anti-oxidantjes…”  slijmt het derde stukje.

De smerige, zoete verleiders. Ik voel me een beetje als Eva, met die slang en appel. Of als Alice in Wonderland met die cake waarop stond: ‘Eet mij!’

Getergd probeer ik de discussie bij Pauw en Witteman te volgen. Dan houd ik het niet meer. Ik ruk de ijskast open. Scheur het papier los. En vreet alle tabletjes achter elkaar op. Vervolgens ben ik kotsmisselijk. En slaap de hele nacht niet, want in chocolade zit óók nog eens caffeïne.

U kunt mij dus niet wakker maken voor die pure chocolade. Ik slaap namelijk sowieso al niet.

Ja, ja, ja… ik weet het: zo komen snoeperds dus te pas.

Marij

P.S. Enne… voor dat ándere ding kunt U me ook niet wakker maken. Ik ben nogal eenkennig… 🙂

http://www.marijsloothaak.nl

   Wil je voortaan mijn nieuwe blogs meteen per e-mail? Schrijf je hieronder in!

                          Subscribe to Marij Sloothaak by Email

Eat in mei 15, 2011

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Gezondheid, kinderen, Uncategorized.
Tags: , , ,
add a comment

Ja, dat krijg je als je opgroeit met lamsbout in honing-thijmsaus, artisjok en oesters (ook met erwtensoep, boerenkool en af en toe McDonald’s, hoor!) Dikke kans dat je dan als volwassene een absolute fijnproever wordt. Mijn dochter is het. Die kan met haar ogen dicht genieten van een oester, stukje zalm, maar ook van een eenvoudige hamburger van de barbecue. Mijn zoon is het. Hij heeft er zelfs zijn vak van gemaakt. Maar dan wel de duurzame versie. Na zijn studie politicologie werkt hij nu aan het ‘programma duurzaam voedsel’ bij www.urgenda.nl.

 

Daarnaast zet hij zich in voor zijn Youth Food Movement, de jongerenbeweging van Slow Food International. Dit is: ‘Een netwerk van jonge mensen met passie voor lekker eten die veranderingen teweeg willen brengen op het gebied van voedselproductie en -consumptie.’ Samen met Samuel Levie is hij initiator en ‘gezicht’ van de Youth Food Movement. www.youthfoodmovement.nl.

Om gehoord te worden trekken ze met grote regelmaat aan de bel. Met een Food Film Festival bijvoorbeeld. Met een groot artikel in NRC Next, afgelopen vrijdag. Of met ‘eat-ins’ met good, clean en fair voedsel.

Afgelopen zaterdag was er een lunch in restaurant As in Amsterdam, als aftrap van de CAP 2011 Food for a Change campagne.  (Zie de website.) Met als spreker onder meer Carlo Petrini, voorzitter van Slow Food International.

Deze moeder stak de handen uit de mouwen, trok het Youth Food Movement T-shirt aan en ging helpen als vrijwilliger.

Restaurant As is een ontdekking. Dit restaurant kookt duurzaam, met biologische producten en energiezuinige apparatuur. Er wordt niets weggegooid. De varkens in de tuin schrokken het overgebleven brood en de restjes van de borden gulzig naar binnen. En als hun tijd daar is… Dan hebben ze in ieder geval een leuk leven gehad.

Het restaurant ligt op een prachtige plek, net nog op het randje van Amsterdam-Zuid, tussen het groen. En dan die leuke, enthousiaste jongeren van de Youth Food Movement! Allemaal intensief met eten bezig. Fijnproevers. Overal worden recepten uitgewisseld. Er wordt gepraat over de salade die ergens is gegeten. Over het heerlijke biologische rundvlees dat je daar en daar kunt kopen. Want nee, men is niet vegetarisch. Men eet vlees met mate, zo één, twee keer per week.

De lunch was in de zonnige tuin. Deze vrijwilliger moest hard werken voor haar kostje. Tafels versjouwen. Bloemen draperen op de tafels, ja, nee, euh, vazen hadden ze niet. Rennen met borden en bestek en kannen water. Gasten ontvangen. Maar ook smullen van een welverdiend kostje: brochetta met salade en geitenkaas, tuinbonensoep en desembrood.

Ik heb veel geleerd ook. Wist u dat je ook de héle tuinboon kunt gebruiken, zonder iets weg te gooien? De hele tuinboon als een snijboon doorsnijden, even de kook erover, aanbraden in olie met kummel en knoflook, af laten koelen en dan raapstelen erdoor. Heerlijk. Het was een geweldige dag, en dat was het. Niet in de laatste plaats omdat ik mijn zoon kon aanschouwen in zijn ‘natuurlijke omgeving.’ Als mede-organisator van dit eetevenement was hij volledig in zijn element. Mijn eigen fijnproevertje. 25 jaar oud. Moeders trots. Volgende week vier ik mijn verjaardag met een dinertje in kleine kring. Ik denk dat ik ze maar weer eens lamsbout in honing-thijmsaus voorzet. Van de Turkse slager. Euh… zou dat ook duurzaam zijn?

www.marijsloothaak.nl