jump to navigation

Aan tafel! januari 29, 2013

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Gezondheid, kinderen, Uncategorized.
add a comment
Keurig naar het voorbeeld het bestek leggen.

Keurig naar het voorbeeld het bestek leggen.

Mijn zoon Joris is voorzitter van de Youth Food Movement (YFM) en mede-oprichter van het Food Film Festival. De Youth Food Movement is een jongerenbeweging die zich inzet voor een eerlijker en gezonder voedselsysteem. Maar vooral ook houden ze bij YFM van lekker eten! Lekker én verantwoord. Daarom organiseert de YFM regelmatig Eat-Ins, speciale acties en diners. Afgelopen zondag was er een speciaal benefietdiner in restaurant Merkelbach in Amsterdam-Oost. En ik was vrijwilligster in de bediening. Dat heb ik al eerder gedaan voor ze en ik vind het énig! Ik geniet van al die jonge, enthousiaste mensen die zó bezig zijn met voedsel. Die recepten uitwisselen. Elkaar tips geven. En vooral zo genieten van koken en eten!

Dus huppekee, de platte schoenen aan en ‘au boulot.’  Eerst moesten de tafels worden gedekt. Nu vind ik mezelf best een hele piet voor wat betreft etiquette en tafeldekken. Maar ik heb veel geleerd, afgelopen zondag. Met name over inspringende vorken. Dat is een hele kunst, kan ik u vertellen.

Ik heb genoten van de avond. Van mijn rol die varieerde van gastvrouw, naar bedienend personeel, naar trotse moeder. Waarvan de laatste rol mij toch wel het meeste ligt. Maar ik heb me helemaal zoals het hoort in de horeca, het spreekwoordelijke vuur uit de sloffen gelopen. Zodat je aan het eind van de avond van de ene voet op de andere hupst.

Omdat ik iets ouder was dan de gemiddelde leeftijd van 25 mocht ik om half twaalf al naar huis.

Vorken moeten meer naar het servet en mes aan de rechterkant is schmutzig!

Vorken moeten meer naar het servet en mes aan de rechterkant is schmutzig!

Enne… Natuurlijk heb ik stiekem even overal van geproefd. Van de hashbrown met gerookte appelmoes. De oerwortel met kurkuma. De ravioli met mozzarella, getopt met boter van snijbiet en geserveerd met sinaasappelrasp en salie. Van het jonge Texels lam met schapenworst. En van de millefeuille gevuld met bieten. Maar het meest genoten heb ik tijdens de personeelsmaaltijd van de pompoensalade met sinaasappel. Héérlijk! Ik wil het recept!

22, 23, 24 maart  Food Film Festival

www.foodfilmfestival.nl

Kok Baaf Vonk en drie vrijwilligers

Kok Baaf Vonk en drie vrijwilligers

Advertenties

Eten bij Ron Blaauw november 20, 2012

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Gezondheid, kinderen, Uncategorized.
Tags: , ,
2 comments

Wat u hiernaast ziet is niet het resultaat van míjn noeste keukenvlijt. Nee, het komt uit de keuken van Ron Blaauw. Eén keer per jaar gaan we er eten, bij Ron. Omdat oma jarig is en trakteert. Niet dat mijn moeder nou zo’n fijnproever is. “Al eet ik elke dag hetzelfde, het deert me niets.” Nu zijn mijn kinderen en ik wel zéér culinair geïnteresseerd. Maar oma kookt niet meer voor zichzelf. Dat doen mijn broer en ik voor haar. Een paar weken geleden was ik nog bij haar in Amstelveen om te koken. Veertien diepvriesbakjes heb ik gevuld met ‘gezond eten.’ Een bonenschotel. Gehakt met groenten. Stamppotjes. Want we willen dat oma heel oud wordt.

Afgelopen zaterdag trakteerde oma weer op een 7-gangen diner bij Ron Blaauw. Kinderen, kleinkinderen plus aanhang genoten tot over hun oren van de bijzondere spijzen en wijnen. Oma zat ook te genieten, maar vooral van ons, denk ik. Voldaan en gelukkig rolden we om half twaalf het restaurant uit. Het was heerlijk. Maar aanstaand weekend ga ik weer bij oma koken. Erwtensoep.

Kom luisteren naar de Tijdgeest op 21 oktober! oktober 3, 2012

Posted by marijsloothaak in kinderen, Natuur, Uncategorized.
add a comment

Owwwwww… Wie zijn júllie nou?’, schrikt de Tijdgeest.  ‘Tik, tak, tik, tak, tik tak… Waar ben ik? Ik ben op zoek naar vlinders! En nu zie ik kinderen. In welke tijd ben ik nu weer beland? Ben ik in de prehistorie? De tijd van de holbewoners? Nee, want jullie hebben geen knotsen enzo. Ben ik in de Middeleeuwen misschien? Nee, want ik zie geen harnassen en zwaarden. Wie zijn jullie? Tik, tak, tik, tak… Zijn jullie soms ook getikt? Net als ik? Welk jaar is dit? 1800? 1900? 2000? De kinderen en de boswachter roepen: ‘Het is 2012!’

Zo begint op 21 oktober het verhaal van de Tijdgeest van Staatsbosbeheer. Voor de vijfde keer schreef ik een spannend verhaal. Vertelde hij voorheen plaatselijke mythen, sagen en legenden, de afgelopen twee jaar beleefde hij zélf een spannend avontuur. De verhalen worden verteld op deelnemende locaties van Staatsbosbeheer en vóór en ná het verhaal maak je een wandeling door het mooie natuurgebied. De Tijdgeest is er voor kinderen van 6 tot 10 jaar én hun ouders. Kom! En neem je (klein-) kinderen mee! Onderstaand de locaties die de Tijdgeest bezoekt:

Terschelling. (FR) – schuur Staatsbosbeheer, Duinweg te Lies.

Drents-Friese Wold (FR) – buitencentrum Drents-Friese Wold, Terwisscha 6a, 8426 SJ Appelscha.

Hondsrug  (DR) – buitencentrum Boomkroonpad, Steenhopenweg 4, 9533 PN Drouwe

Zuigerplasbos (FL) – P-plaats Zuigerplasbos, Zuigerplasdreef, Lelystad.

Veluwe (GE) – kiosk ’t Leesten, Hoenderloseweg – Otterloseweg, 7337 GZ Ugchelen.

De Woldberg (OV) – Tuks Theehuis, Bergweg 71, 8334 MC Tuk.

Utrechtse Heuvelrug (UT) – P-plaats tegenover Beauforthuis, Woudenbergseweg 70, 3711 AB Auste

Haagse Bos (ZH) – werkschuur Staatsbosbeheer, Boslaan 12, 2594 NB Den Haag.Walcheren(ZE) – Fort Rammekens, Rammekensweg, 4389 TZ Ritthem.

Walcheren (ZE) – Fort Rammekens, Rammekensweg, 4389 TZ Ritthem.

Midden-Limburg(LI) – buitenscentrum De Meinweg, Meinweg 2, 6075 NA Herkenbosch.

Schoorlse Duinen(NH) – buitencentrum Schoorlse Duinen, Oorsprongweg 1, 1871 HA Schoorl.

Persbericht van Staatsbosbeheer: Héél even is hij op bezoek. De Tijdgeest van Staatsbosbeheer. Op zondag 21 oktober, vanaf 13.00 uur tot 16.00 uur kun je de Tijdgeest in levende lijve ontmoeten. Hij komt op 11 plekken in Nederland. Tegelijkertijd. De Tijdgeest kan reizen door de tijd en woont in een klok. Speciaal voor Staatsbosbeheer vertelt hij rare, gekke en spannende verhalen die in zijn hoofd spoken. Kom maar luisteren…als je durft!

Ga op zoek!

Stoere jongens en dappere meiden melden zich aan bij de boswachter en gaan op zoek naar de Tijdgeest. Die heeft bovendien een verrassing voor de deelnemers. Maar dan moeten ze wel een paar lastige vragen beantwoorden.

Uiteraard staat er wat te drinken voorde kinderen klaar en ook de ouders worden niet vergeten.

Wil je meedoen?

Kijk op www.staatsbosbeheer.nl/tijdgeest voor de dichtstbijzijnde plek. Wanneer er veel aanmeldingen zijn, zal de Tijdgeest meerdere voorstellingen geven. De kans bestaat dan wel dat je wat later vertrekt.  Dus hup, bezoek de website, en kijk waar de tijdsgeest bij jou in de buurt komt!

  Theaterbureau Brocéliande zorgt voor de Tijdgeesten.  http://www.broceliande-acts.nl/

Food Film Festival maart 21, 2012

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, kinderen.
Tags: , , , ,
add a comment

 Food Film Festival 2012Guerilla lunch van de Youth Food Movement op het Spui. Joris spreekt.

Mijn zoon Joris Lohman is voorzitter van Youth Food Movement, en directeur van het Het Food Film Festival: ‘Het Food Film Festival is een driedaags festival over alles wat met eten te maken heeft: eten in de breedste zin van het woord. Er is ontzettend veel over voedsel te vertellen. Tegelijkertijd vertelt hoe en wat we eten ontzettend veel over ons. Eten is cultuur, eten is identiteit.’ Afgelopen weekend was het zover. Het Food Film Festival 2012 (FFF) in Studio-K in Amsterdam was een smaakvol festijn; een melting pot van films, debatten en workshops over voeding  en natuurlijk: zalig eten en feest! Mijn dochter Rosa Lohman was de vrijwilligerscoördinator. En natuurlijk was deze trotse moeder erbij! En niet alléén vanwege mijn kinderen.

 
 
In zijn functie voor de Youth Food Movement komt Joris overalIn zijn functie van voorzitter van de Youth Food Movement komt Joris overal 
Zo hebben ze op Valentijnsdag een guerillalunch georganiseerd op het Spui om de filosofie van de Youth Food Movement te promoten. Verspreiding van zo’n event gaat via SMS, Twitter en Facebook. Op het Spui stonden grote tafels met stoelen er omheen. Er werden zalige broodjes geserveerd met bijzondere tapenades, verukkelijke pompoensoep en er werd biologische appelsap geschonken. En natuurlijk was mams erbij. En niet alleen vanwege de kinderen…
 
Super, om dat mee te maken, zo’n Youth Food Movement. Al die slimme, mooie, jongeren die zo enthousiast en bewust bezig zijn met eten. Heerlijk om te zien hoe ze recepten met elkaar uitwisselen, elkaar tips geven over marktjes, groenten, kaas en een biologische slager. Want de meesten zijn niet vegetarisch, oh nee. Tijdens het FFF was er zelfs een cursus worstmaken van Brandt en Levie. Vlees, maar dan wel biologisch vlees, en dan met mate. Flexitariërs, zoals dat tegenwoordig zo trendy heet.
 
HET FOOD FILM FESTIVAL
Een groots opgezet film-, debat-, workshop- en culinairfestijn dus. Twee jaar geleden opgezet door zoon Joris. Ik ben er twee dagen geweest, bij de opening als trotse moeder, en op een workshop Indiaas eten van Jean Beddington als culinair geïnteresseerde. Wederom was ik beide dagen zeer gelukkig me in zo’n leuk gezelschap de verkeren; stralende, jonge mensen, die ook bijna allemaal écht aardig zijn. Op vrijdag: jonger dan jong, op zondag zag ik ook veel jonge ouders met kindjes in hangzak of buggy in het publiek. Wij togen, blij gelukkig dat we een plekje hadden kunnen krijgen, naar de workshop Mumbai Dabbawalla. Ik ben een aantal jaar geleden met de kinderen naar India geweest, en sindsdien ben ik diepverliefd op dat land.

‘Zelf een heerlijke Indiase lunch klaarmaken om mee te nemen naar je werk? In India de normaalste zaak van de wereld. In Nederland wordt er schamper gelachen om een brooddoosje met inhoud. Na deze workshop weet je wel beter. Je leert Indiaas koken en maakt kennis met de coolste lunchbox die er is: de tiffin.’

Via een ingenieus systeem van bezorgers – de Dabbawalla’s – worden In Mumbai dagelijks met wonderbaarlijke accuratesse en efficiëntie de juiste lunchgerechten bij de juiste personen bezorgd. Hoe dit dagelijkse mirakel precies tot stand komt, kan je zien in de documentaire The Lunchbox Miracle. Om zelf met dit onderwerp tijdens het Food Film Festival aan de slag te gaan, vroegen we niemand minder dan Jean Beddington om hulp.’

Met Jean

 We hadden absoluut geen idee wat we konden verwachten. Een coole Indiase lunchbox? En wat is een tiffin? Toen we het zaaltje binnengingen kregen we eerst een Food Film Festival-schort omgeknoopt; iets dat ik grinnikend onderging. Er waren zo’n 25 mensen verzameld, in de leeftijden van twintig tot zestig. In het midden stond een tafel met exotische ingrediënten. We werden in teams van vijf man verdeeld; ieder kreeg een gerecht te maken. Wij mochten Raita, een Indiase komkommer salade maken, de andere groepen gingen aan de slag met gerechten als: Samosas, kipkebabs, bloemkool- en rozijnencurry, koriander flensjes en onion bhaji.
Er werd er hard gewerkt. Schillen, snijden, kruiden, frituren, bakken…
Voor sommige dingen was echt de hulp van Jean nodig, zoals bijvoorbeeld het in envelopjes vouwen van de Samosas.
Na onze gedane arbeid was het heel leuk om wat rond te kijken om te zien wat de anderen ‘ervan bakten.’ En om stiekem even een lepeltje in de marinade van de kipkebabs te stoppen…
 
 

De groep aan het werk

Ik begreep nog steeds niet echt wat de bedoeling was. Zouden we al deze heerlijkheden ná het koken met z’n allen gaan opeten? Tijdens het koken had ik een verzameling prachtige stapelpannetjes zien staan. Maar ik kon niet geloven dat we die zouden meekrijgen.

De Indiase tiffin

Het was wél zo. Toen we uitgehakt, gesneden, gekruid, gebraad, en gefrituurd waren, vroeg Jean ons de pannetjes te gaan halen. Ze bestonden uit drie pannetjes, met bordjes ertussen en een handvat eraan, die via een ingenieus systeem aan elkaar verbonden waren; Tiffins. Vervolgens gingen we de tiffins vullen, pannetje voor pannetje, met het lekkers dat we hadden gemaakt. Een pannetje met Raita, met Samosas, Koriander flensjes, kipkebabs, Onion Bhaji…
En toen mochten we, blij als kinderen, met ons gevulde pannetje naar huis. Maar niet voordat  we de film The lunchbox miracle hadden gezien. Hierin zagen we hoe dankzij ónze tiffin buitenshuis werkende mensen in Mumbai toch het lekkere eten van mams kunnen eten. Geniaal!
 
Later, in het café, hadden we zo’n honger, dat we, staande aan een cafétafel onze Indiase lunch hebben opgegeten. Dochter Rosa at graag een Indiaas hapje mee. Festivalbezoekers keken nieuwsgierig en een beetje jaloers naar ons pannetje. “Goh, wat leuk! hoe komen jullie daaraan?”
 
Eenmaal thuis besloot ik binnenkort Joris en Rosa maar eens uit te nodigen voor een Indiaas diner. En dat doet mams heus niet alleen voor de kinderen!
 
Scroll naar beneden voor authentieke Indiase recepten van Jean Beddington.

 
www.foodfilmfestival.nl
www.beddington.nl
www.brandtenlevie.nl
www.marijsloothaak.nl
 
 

De Tiffin is nu thuis…

 Indiase recepten © Jean Beddington

Aardappel en doperwten samosas

2 aardappels geschild en in kleine blokjes gesneden. 2 eetlepels doperwten (diepvries). 1 ui fijn gesneden. 2 teentjes knoflook fijn gesneden. 2 groene chilis fijn gesneden. 4 theelepels garam masala. 1 eetlepel muntblaadjes fijn gehakt. 2 eetlepels citroensap. Peper en zout. Olie. 1 pak filo deeg. Gesmolten boter

  1. Verhit 3 eetlepels olie in een pan en laat de uien en knoflook 5 minuten zachtjes bakken tot glazig. Doe de aardappelblokjes erbij en laat verder zachtjes bakken, al roerend nog 5 minuten. Doe de groene chilis en de garam masala erbij en bak nog 2 minuten.
  2. Doe de doperwten erbij met 1 kop water en breng op smaak met peper en zout. Laat sudderen tot de aardappels gaar zijn. Breng op smaak met citroensap en prak de aardappels met een houten lepel tot een grove mix ontstaat. Laat afkoelen.
  3. Snij het filo deeg in lange plakjes van 7 cm breed en bestrijk met de boter. Leg 1 theelepel mix op het begin van de filo en vouw over in driehoekjes. Leg op een geoliede bakplaat en bestrijk met boter.

Bak in een voorverwarmde oven op 200°C in 8 minuten tot goudbruin.

Onion Bhaji

800 gram fijn gesneden uien. 400 gram  gram bloem. 4 theelepels zout. 1 theelepel kurkuma. 2 theelepels chili poeder. 2 theelepels garam masala.2 theelepels komijnzaad. 4 theelepels komijnpoeder. 2 theelepels gehakte verse koriander. 2 stuks fijn gesneden groene chilis. 4 eieren.4 eetlepels citroensap. Olie voor frituur – verhit tot 180°C.

Meng alle ingrediënten door elkaar. Maak met behulp van 2 eetlepels hoopjes. Frituur die in de hete olie tot goud bruin. Laat uitlekken op keuken papier.

Kip kebabs

1 kilo kippendijen zonder vel en bot in blokjes gesneden. 2 eetlepels witte wijnazijn.

Marinade

½ liter dikke yoghurt. 175 ml slagroom. 4 theelepels zout. 1 theelepel cayennepeper. 2 theelepels chilipoeder. 2 ½ cm stuk.  verse gember geraspt tot puree. 2 teentjes knoflook geraspt tot puree. 1 theelepel kardamomzaadjes. 1 theelepel komijnzaad.1 theelepel zwarte peper korrels. ¼ stuk nootmuskaat. 5 cm kaneelpijp. 8 kruidnagels

  1. Meng de yoghurt, slagroom, 2 theelepels zout, cayenne peperchili poeder, gember en knoflook.
  2. Doe de resterende marinade-ingrediënten in een koffiemolen en maal dit tot poeder. Meng met de yoghurtmix en klop goed door elkaar.
  3. Los het resterende zout op in de witte wijnazijn en giet over de stukjes kip. Laat 5 minuten staan. Dep droog en meng met de yoghurtmarinade, Laat 2 uur marineren.
  4. Rijg het vlees stokjes en kwast dit licht met olie. Leg de stokjes hete voorverwarmde gril en grill, elke kant 3-4 minuten.

De overige recepten vindt u binnenkort op www.foodfilmfestival.

Foto: Joris, Rosa en Marij, in het Rode Ford, Delhi, India.

Baby’s vangen november 17, 2011

Posted by marijsloothaak in Fun, kinderen, Uncategorized.
Tags: ,
4 comments

Met FloorOp een onbewaakt ogenblik schreef ik me ooit eens in bij een castingbureau. Op aanraden van een vriendin: ‘Moet je doen! Ze zoeken 50+ modellen!’
Nu heb ik vaker van die onbewaakte ogenblikken. Met wisselend resultaat. Toch heb ik me ingeschreven en er werden leuke foto’s van me gemaakt, die ik heb gebruikt voor deze blog. Handig, toch?
Vervolgens ging ik weer over tot de orde van de dag. Ik was het bijna alweer vergeten…
Tot ik een paar weken geleden werd gebeld door Nienke van castingbureau Kleyn en Groot.
‘Het is een beetje plotseling, maar kun jij morgen voor een commercial?’ ‘Ummuh…’sprak ik verbluft, ‘morgen kan ik wel, maar waarvoor is het?’ Voor mijn geestesoog verrees een commercial voor Tena-Lady of Kukident, en weg reputatie, dus nee, dan dank!
‘Het is voor Viaviela, een gastouderbureau.’ ‘Wat moet ik doen?’ ‘Baby’s vangen’, sprak Nienke. ‘Die vliegen dan door de lucht, en die moet jij vangen. Je bent nauwelijks in beeld.’ Ik probeerde me hier een voorstelling van te maken. Dit lukte niet. ‘Ik kom!’, zei ik. Want als er iets is waar mijn hart van open bloeit, dan zijn het baby’s en kinderen. Ik ben niet voor niets gespecialiseerd in (kinder-) verhalen. www.copy4kids.com

Zo kwam het dat ik de volgende dag mijn auto parkeerde bij de Amsterdam Studio’s aan de Duivendrechtse Kade. Mopperend op mezelf: ‘Wat haal je je nu weer op de hals, Sloothaak.’
In de studio gekomen was mijn bui zó weg. Want in de gang kropen, renden, speelden, lachten en huilden zo’n 10 kinderen en baby’s in de leeftijd van 8 maanden tot 3 jaar. Er waren kleedkamers met snoezige outfitjes voor de kinderen. Er waren rijstwafels en er was limonade. Ik ging zitten en genoot.

Spoedig maakte ik kennis met Hans, mijn echtgenoot voor één middag. Na een perfecte Italiaanse lunch mochten wij de studio in. Daar speelde zich een Dantesk tafereel af. Eén voor één werden de baby’s in een kindvriendelijk tuigje opgehesen tegen een felblauwe achtergrond. (Zie filmpje, ik ga dit verder niet uitleggen). Sommige kinderen hadden de dag van hun leven. Anderen zetten het meteen op een krijsen. Dat was de reden waarom er twintig kinderen werden opgeroepen, zei het licht overspannen meisje dat de kleertjes verzorgde voor al die snoesjes.

Daarna mochten Hans en ik de baby’s vangen. Dat ging zo: we kregen een kind, maakten hem of haar aan het lachen, en dan hup over de schouder. Alsof ik ze zó uit de lucht had geplukt als opvangouder.

Prinsesje Floor vond het een feest, van het begin tot het einde. Ik ook. We zijn er niet uitgeknipt. Vól in beeld. Vind ik dat leuk? Nou, enige ijdelheid is mij natuurlijk niet vreemd. En het is een lief filmpje geworden. In ieder geval heb ik een tastbare herinnering aan een hele leuke dag. Soms moet je onbewaakte ogenblikken koesteren…
www.marijsloothaak.nl

Castingbureau:  Www.kleynengrootcasting.nl
Website Viaviela:  www.viaviela.nl

Vreemd gegaan… augustus 31, 2011

Posted by marijsloothaak in Fun, kinderen.
Tags: ,
1 comment so far

Ik vrees dat mijn zoon Joris mij binnenkort uit de ouderlijke macht gaat ontzetten. Ik ben namelijk vreemd gegaan. Vriend F., groot fan van voetbalclub F. te R. nodigde mij uit voor een voetbalwedstrijd aldaar. En ik, niet licht nieuwsgierig, nam de uitnodiging aan. Dus afgelopen zondag togen wij naar Feyenoord in Rotterdam.

Natuurlijk, ben ik, net als Joris, Ajax fan. Ich bin ein Amsterdammer. In hart en nieren. En… Ik heb nog aan de wieg van de Ajax Kids Club gestaan! Ben als schrijver voor deze kinderclub in de catacomben van de Arena geweest! Heb de kleedkamers en sportruimten van de spelers gezien! Heb Co Adriaanse en Edwin van der Sar geïnterviewd! Heb talloze malen met mijn kinderen op de Ajax tribune gezeten!

En schreeuwde daarbij zó de longen uit mijn lijf dat de kinderen mij vriendelijk verzochten ergens anders te gaan zitten.

En nu ik, IK, naar Feyenoord. Ach, nieuwsgierigheid is nu eenmaal mijn raadgever. Bovendien predik ik: tolerantie.

En ’t was best leuk. Eerst een pilsje tussen het gajes in supporterskroeg ‘The Hide Away.’ De zinderende, hooggespannen verwachting… Dan in de Kuip een broodje Unox met veel mosterd. Toen genoten van het ballet van zo’n menigte. Het allemaal tegelijk opstaan als het spannend wordt. Het collectieve ‘owwwwww’ uit alle kelen bij een gemiste kans. De vreugdedansjes en omhelzingen bij een doelpunt. En vooral: allemaal tegelijk het hoofd in de handen bij falen.   

Het werd 2-2 tegen Heerenveen. Stil verlieten de fans de Kuip.  “Het had 4-1 voor Feyenoord kunnen worden”, zei mijn zoon Joris. Zo is hij dan ook wel weer…

www.marijsloothaak.nl

 
 
 

Vreugdevuur bij eerste doelpunt...

De Tijdgeest augustus 4, 2011

Posted by marijsloothaak in kinderen, Uncategorized.
1 comment so far

Tijdgeest 2010

Hij woont in een klok. Als Tijdgeest heeft hij de jaren en de verhalen aan zich voorbij zien tikken. Tik, tak, tik, tak… Hij zag de dans van de Witte Wieven. Was getuige van duelerende ridders op de Bloedheuvel. Hij waarschuwde Roodkapje voor de wolf. Tevergeefs. Redde een kind van de lavastroom in Pompei. Hij zag de piramiden gebouwd worden en de Taj Mahal.  De Tijdgeest zag liefdes opbloeien en uitdoven. Zag, hoe Julia de dolk ter hand nam. Later, veel later, zag hij hoe het meisje Frank haar dagboek schreef. En hij zag de eerste man op de maan. Ook zag hij hoe vliegtuigen de wolkenkrabbers doorkliefden. Want de Tijdgeest kent alle verhalen. Hij kent ook jouw verhaal. Zonder dat je het hem ooit vertelde.  Twee jaar geleden was hij er nog. Op zorgvuldig geselecteerde locaties van Staatsbosbeheer vertelde hij zijn verhalen. Van Limburg tot Terschelling en van Zwammerdam tot Elswout.Terwijl de zilveren herfstdraden glinsterden in de zonnestralen en de gouden bladeren de grond bedekten stonden de kinderen met open mond te luisteren. Terwijl de laatste regendruppels drip, drap, drupten op het lover wreven ze over hun armen met kippenvel. Ik was er ook. Want ik heb een geheim verbond met de Tijdgeest. De Tijdgeest kan wel heel goed vertellen, maar niet zo goed schrijven. Daarom heb ik alle Nederlandse mythen, sagen en legenden voor hem opgeschreven. En u kunt onze verhalen beluisteren via de volgende link: http://www.buitengidsvoorkids.nl/tijdgeestflash/index.html?keepthis=true&tb_iframe=true&height=660&width=500 Vul de volgende code in: 241010. En u krijgt toegang tot een woud aan verhalen…

Tijdgeest 2009

www.marijsloothaak.nl Marij

Een Hollands meisje in Saoedie-Arabië mei 23, 2011

Posted by marijsloothaak in kinderen, Reizen, Uncategorized.
5 comments

Mijn collega Jet van mijn kantoor op de Keizersgracht vertrekt voor twee jaar naar Saoedi-Arabië. Haar man kreeg een aantrekkelijke baan aangeboden in Jeddah. Vanaf eind mei zit ze twee jaar in een luxe zandbak aan de Rode Zee.

En dat betekent nogal wat. Dat betekent een heel nieuw leven voor haar, haar man en twee kinderen van drie en zes. Dat betekent: wonen op een compound in een villa met drie badkamers. En let wel: met twee woonkamers, één voor de vrouwen en een voor de mannen. Waarschijnlijk een nanny in huis. En een auto met chauffeur. Uit nood, want vrouwen mogen niet rijden in Saoedi-Arabië.

Dat betekent: wonen in één van de conservatiefste Arabische landen, waar de Sharia wet is, en waar stenigen en het afhakken van ledematen ook in 2011 nog een gerechtvaardigde straf is. Waar ze het wisselgeld in de supermarkt niet uit de hand van de mannelijke kassier zal mogen aannemen. En buitenshuis zal ze gekleed moeten gaan in een ‘Abaya’, die het lichaam volledig bedekt. Heftig allemaal. Maar dat betekent ook: een groot avontuur! Veel leren over een volstrekt nieuw land met een ongekende cultuur en natuur. Nieuwe vrienden maken en een bijzondere ervaring voor jezelf,  je gezin. Samen nieuwe dingen ontdekken. Ik begrijp het helemaal, en ik zou ook gaan. Wij zullen haar vrolijke lach missen, op de Keizersgracht. Maar ik verheug me nu al op de leuke blogs die ze gaat schrijven. Lees ze mee op:

http://kingdomink.blogspot.com/

Marij

Marij M. Sloothaak is auteur van het boek: ‘Op kookavontuur met Jonnie en Thérèse Boer.’ Een komisch, culinair kooksprookje waarmee kinderen spelenderwijs koken en de beginselen van etiquette leren. Bestel het boek hier: http://www.librijeswinkel.nl/dutch/producten/op-kookavontuur-772

Eat in mei 15, 2011

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Gezondheid, kinderen, Uncategorized.
Tags: , , ,
add a comment

Ja, dat krijg je als je opgroeit met lamsbout in honing-thijmsaus, artisjok en oesters (ook met erwtensoep, boerenkool en af en toe McDonald’s, hoor!) Dikke kans dat je dan als volwassene een absolute fijnproever wordt. Mijn dochter is het. Die kan met haar ogen dicht genieten van een oester, stukje zalm, maar ook van een eenvoudige hamburger van de barbecue. Mijn zoon is het. Hij heeft er zelfs zijn vak van gemaakt. Maar dan wel de duurzame versie. Na zijn studie politicologie werkt hij nu aan het ‘programma duurzaam voedsel’ bij www.urgenda.nl.

 

Daarnaast zet hij zich in voor zijn Youth Food Movement, de jongerenbeweging van Slow Food International. Dit is: ‘Een netwerk van jonge mensen met passie voor lekker eten die veranderingen teweeg willen brengen op het gebied van voedselproductie en -consumptie.’ Samen met Samuel Levie is hij initiator en ‘gezicht’ van de Youth Food Movement. www.youthfoodmovement.nl.

Om gehoord te worden trekken ze met grote regelmaat aan de bel. Met een Food Film Festival bijvoorbeeld. Met een groot artikel in NRC Next, afgelopen vrijdag. Of met ‘eat-ins’ met good, clean en fair voedsel.

Afgelopen zaterdag was er een lunch in restaurant As in Amsterdam, als aftrap van de CAP 2011 Food for a Change campagne.  (Zie de website.) Met als spreker onder meer Carlo Petrini, voorzitter van Slow Food International.

Deze moeder stak de handen uit de mouwen, trok het Youth Food Movement T-shirt aan en ging helpen als vrijwilliger.

Restaurant As is een ontdekking. Dit restaurant kookt duurzaam, met biologische producten en energiezuinige apparatuur. Er wordt niets weggegooid. De varkens in de tuin schrokken het overgebleven brood en de restjes van de borden gulzig naar binnen. En als hun tijd daar is… Dan hebben ze in ieder geval een leuk leven gehad.

Het restaurant ligt op een prachtige plek, net nog op het randje van Amsterdam-Zuid, tussen het groen. En dan die leuke, enthousiaste jongeren van de Youth Food Movement! Allemaal intensief met eten bezig. Fijnproevers. Overal worden recepten uitgewisseld. Er wordt gepraat over de salade die ergens is gegeten. Over het heerlijke biologische rundvlees dat je daar en daar kunt kopen. Want nee, men is niet vegetarisch. Men eet vlees met mate, zo één, twee keer per week.

De lunch was in de zonnige tuin. Deze vrijwilliger moest hard werken voor haar kostje. Tafels versjouwen. Bloemen draperen op de tafels, ja, nee, euh, vazen hadden ze niet. Rennen met borden en bestek en kannen water. Gasten ontvangen. Maar ook smullen van een welverdiend kostje: brochetta met salade en geitenkaas, tuinbonensoep en desembrood.

Ik heb veel geleerd ook. Wist u dat je ook de héle tuinboon kunt gebruiken, zonder iets weg te gooien? De hele tuinboon als een snijboon doorsnijden, even de kook erover, aanbraden in olie met kummel en knoflook, af laten koelen en dan raapstelen erdoor. Heerlijk. Het was een geweldige dag, en dat was het. Niet in de laatste plaats omdat ik mijn zoon kon aanschouwen in zijn ‘natuurlijke omgeving.’ Als mede-organisator van dit eetevenement was hij volledig in zijn element. Mijn eigen fijnproevertje. 25 jaar oud. Moeders trots. Volgende week vier ik mijn verjaardag met een dinertje in kleine kring. Ik denk dat ik ze maar weer eens lamsbout in honing-thijmsaus voorzet. Van de Turkse slager. Euh… zou dat ook duurzaam zijn?

www.marijsloothaak.nl

Zwanger! maart 22, 2011

Posted by marijsloothaak in kinderen, Uncategorized.
Tags: ,
1 comment so far

Zwanger!

ha, ha… nee, ik niet. Als 53-jarige dame ben ik nu helaas toe aan een andere fase in mijn leven.

 Ummuh, overigens,… Dit wordt een stukje voor vrouwen, dus mannen: wegwezen!

 Nee, een 33-jarige vriendin van mij, Dimphe, is zwanger. En zij vroeg mij natuurlijk de vraag die ik altijd vrees: ‘Hoe erg is een bevalling?’ Tja, wat zeg je dan?

Nou moet ik zeggen dat ik mijn twee zwangerschappen van Joris (25) en Rosa (21) als de hoogtepunten van mijn leven beschouw. Ik heb me nog nooit zo gelukkig gevoeld. Het idee dat er een mensje in je groeit. Zo’n voetje tegen je buikwand. Dat gerommel s’avonds, als je net wilde gaan slapen. Het gevoel nooit alleen te zijn. De verwachting, ja, blijde verwachting… Puur geluk.  

En dan die bevallingen. Bij allebei thuis, verticaal, op mijn knieën. Bij mijn eerste kind duurde het 24 uur. Heb daarna 24 uur wakker gelegen om het te verwerken. Voelde me één met alle moeders van de wereld. Zij hadden hetzelfde als ik mee gemaakt. Dit oer, natuurgeweld. Ik voelde me supervrouw en onderdeel van de kosmos.

 Je bent bij je eerste bevalling onzeker, bang, om dit natuurgeweld in je lichaam toe te laten. Maar het toelaten is de sleutel. Mijn tweede was er binnen 3 uur. Ik viel tijdens de weeën in slaap. Toelaten…  En dat ga ik Dimphe vertellen. En mijn dochter Rosa, straks… 

www.marijsloothaak.nl

Nieuwjaarsdichtster januari 1, 2011

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Uncategorized.
3 comments

Goede voornemens

Gelukkig
heb
ik
die
van
vorig jaar
nog…

Kerstbal
Zou
ze denken
dat
ze
leuk is?

Gelukkig 2011!

 
http://www.marijsloothaak.nl

Kerstrun december 24, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, kinderen, Uncategorized.
add a comment

Ik ben net terug van mijn kerstrun. Een strijd tegen de klok om het kerstmaal te vergaren. Op het menu staan: ouderwetse garnalensalade met Hollandse garnaaltjes. Wat oestertjes, NATUURLIJK. Kalkoen gevuld met kastanjes plus cranberrysaus, eigengemaakte stoofpeertjes en aardappeltjes en spruitjes. Als toetje iets spannends dat mijn zoon Joris maakt. Bread and butterpudding? Dit alles vergezeld van een Pouilly Fumé en een Médoc. En maar klagen…

Maar hó eens even, hiervoor moest ik wel eerst op jacht. Onze jachttocht begon bij de Surinaamse slager alwaar ik de kalkoen had besteld. Drie hele kilo’s, schoon aan de haak, weegt de kanjer. Toen naar de kaasboer, de groenteboer en de slijter. De Albert Cuyp voor de oesters en de kastanjes, vervolgens naar AH, voor wat nog ontbrak. Trivialiteiten zoals melk en boter en vuilniszakken, want ook het gewone leven gaat door. 

Een waar godsvermogen uitgegeven. Nu zit ik hier hijgend op de bank en denk: de kerstdagen moeten nog beginnen… Ondertussen vult het huis zich met de geur van stoofpeertjes in port met kaneel. Morgen komen hier zes dierbaren om de dis mee te delen. En dat is beslist een amechtige kerstrun waard… 

Ik ben verwend. Om met Ronald Giphart -vandaag in de Volkskrant- te spreken: ‘Ik wens vooral alle eenzame mensen een geweldige kerst.’ En ook u natuurlijk. Gelukkig kerstfeest!

www.marijsloothaak.nl  Marij Sloothaak