jump to navigation

Zondagsdichtster 66 september 8, 2012

Posted by Marij Sloothaak in Fun, Gedichten, Politiek.
2 comments

Facebook                                                                   

Zullen we

er gewoon

maar

FAKEbook

van maken?

Biologisch?

Boer

zoekt

scharrel.

 

Rutte is bang

Gelukkig

heeft

Samson

al

geen

haar

meer.

 

Yvon

Boerenkool

zoekt

baby.

                Wil je voortaan mijn nieuwe blogs meteen per e-mail? Schrijf je hieronder in!

                          Subscribe to Marij Sloothaak by Email
                                                                          Doen!
Advertenties

Zondagsdichtster vraagt zich af… augustus 12, 2012

Posted by Marij Sloothaak in Fun, Gedichten, Politiek.
Tags: ,
2 comments

Is er nog pensioen ná de crisis?

Weet je

wat

dat

kóst

achter de

geraniums zitten!

 

 

* Mijn columns wekelijks in je mailbox? Klik rechts op: ‘NIEUWE BLOGS PER E-MAIL? KLIK HIER. Subscribe to Marij Sloothaak bij e-mail’

En volg de instructies. Fluitje van een cent en het kost niets! Je kunt je natuurlijk ook gewoon weer uitschrijven als je genoeg van me hebt. 😉

http://www.marijsloothaak.nl

Zondagsdichtster 19 februari 6, 2011

Posted by Marij Sloothaak in Gedichten, Politiek, Uncategorized.
Tags: , , , ,
2 comments

 
Kikke

Hij
heeft
de
‘r’
niet…

 

 

Zondagsgeluk
Buitenhof
binnen

Zondagsgeluk 2
Zauberflöte
met
spiegelei

Storm
Wat
een
takke
herrie!

Hoor de wind waait…
Was
Sinterklaas
nog
maar
hier…

www.marijsloothaak.nl

Première december 17, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , ,
3 comments

Ik ben naar een filmpremière geweest. In Tuschinski. Niet dat ik over de rode loper mocht, welnee. Wel mocht ik ernaast lopen. Ik zag bekende Nederlanders, die ik niet ken, zich wentelen in het licht van camera’s en fototoestellen. Míj zagen ze niet staan. En ik had nog wel mijn gouden jasje aan. 🙂

Naar de première van de film ‘Loft’, ging ik, op uitnodiging van goede vriend Jeroen. Loft is een Nederlandse remake van een Belgische film. Met een sterrencast van Barry Atsma, Fedja van Huet, Jeroen van Koningsbrugge en Kim van Kooten gegarandeerd een publiekstrekker.

Met ons glaasje champagne nestelden we ons in onze riante logestoelen. Niet slecht voor een dinsdagavond.  Nu ben ik natuurlijk blond. En als ik iets niet begrijp, denk ik altijd dat het aan mij ligt.  Na een half uur, waarin ik wanhopig mijn best deed het allemaal te snappen; wie is wie en waarom, begon mijn gezelschap onrustig in zijn stoel te gaan verzitten. Na vijf minuten vroeg hij: “Snap jij er nog iets van?” Godzijdank! Ik ben wel blond, maar toch niet dom. Die onuitgewerkte karakters, die plotwisselingen, die slordig rondgestrooide verhaallijnen, thema’tje hier, schijnbaar thema’tje daar… Tijdens het slotapplaus zijn we weggegaan. Zijn bitterballen gaan eten in Schiller.

De recensies over ‘Loft’ zijn enthousiast. Enfin, het zal toch wel aan mij liggen. Blond in een gouden jasje.

www.marijsloothaak.nl Marij

Brrrr… december 5, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , ,
2 comments

Koud he? Niet te geloven, sneeuwbuitje en het is weer zo ver. Bussen en trams reden even niet meer. Bekijk het maar. Zelfs de taxi die mijn moeder wilde nemen hield het voor gezien. Snowboots en stevige laarzen zijn uitverkocht, ik kan het uit eigen ervaring zeggen. Na, als we de voorspellingen mogen geloven, wordt het nog VEEL kouder. We staan namelijk aan de rand van een nieuwe ‘kleine ijstijd.’ Allemaal niets om over naar huis te schrijven. Even Googelen en je leest het volgende: ‘ook in de jaren 1645 tot 1715 was er sprake van een kleine ijstijd. Dat is de reden waarom schilders uit die tijd, Pieter Breughel bijvoorbeeld, zoveel winterse taferelen schilderden.’ We kunnen dus nog wat verwachten. Maar het is allemaal volstrekt normaal. Niks opwarming van de aardbol. Dus mocht je in het rijke bezit van een paar moonboots zijn; koester ze. Misschien kan ik ze overnemen? Maat 40 graag.

Marij www.marijsloothaak.nl

Uit de oude boekenkast november 22, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , , ,
3 comments

Mijn boekenkast nog vóór de ruiming

Zoals u misschien weet ben ik aan het verbouwen. Het is me wat. Mijn hele leven is ontregeld. Muren worden wit geverfd. Er komen dozen met planken binnen. Help! Maar het wordt prachtig. Heb ook een beeldschone Amsterdamse School spiegel gekocht; die hangt in mijn hal te pronken. Binnenkort ziet mijn appartement in de Baarsjes eruit als een paleisje. Dus het leed loont.

Nu DOE ik wel heel stoer, maar eigenlijk WORDT er voor mij verbouwd. Daar ik vervloekt ben met twee linkerhanden, ben ik veroordeeld tot het zetten van kopjes koffie en het smeren van broodjes kaas. Maar hoeveel kopjes koffie en broodjes kaas kan een mens verdragen? Ik was dus gedwongen tot ledigheid. Maar om nu op de bank te gaan zitten en mijn nagels te lakken, dat ging mij te ver. Ik ben dus gaan ruimen.

Reden: tot mijn nieuwe uitzet behoort ook een vierde boekenkast. Weer een. Want ik heb namelijk nogal iets hebberigs met boeken. Lees ik een goede recensie dan denk ik: Hebben! Hebben! Niets lekkerder is het om dan naar Atheneum Boekhandel te gaan en het boek door te bladeren, eraan te ruiken, en het vervolgens aan te schaffen.

Nu leek het mij een goed idee om mijn boeken alfabetisch te ordenen. Kan ik nu eindelijk eens een boek vinden als mijn dochter vraagt: “Mam, heb je dat-en-dat boek?”

Tja, en met het sorteren van je boeken gaat er dus een heel leven door je vingers. Neem al die boekjes met de theaterstukken van Publiekstheater. Wat was ik nog jong en bleu… En kijk hier, het Shire Hite Rapport, ‘Een studie over de seksualiteit van de vrouw.’ Geen commentaar.  ‘Koot droomt zich af”; those were the days. Het volledige oeuvre van Zola. In het Frans, ja, ja. Tolkien, Grimm, Andersen, het Efteling sprookjesboek. Dan ook boeken die mijn leven veranderden: Madame Bovary, 1984, Die Verwandlung. En natuurlijk: Le Petit Prince. Die koester ik nog steeds in mijn hart. Grunberg, Allende, Coelho, Khaled Hosseini…

Enne… ook wat boeken die ik nog nooit bleek te hebben gelezen. Na ja, best een boel boeken die ik nog nooit… In mijn hebberigheid naar boeken kocht ik ook wel eens drie of vier boeken. Waarvan ik er dan maar één las. Schande. Vanaf nu koop ik GEEN  boeken meer tot ik mijn héle boekenkast gelezen heb.

Natuurlijk heb ik, door nostalgie overmand, de hele middag lezend doorgebracht. Dus nu rest mij nog een klein klusje.

Nu las ik onlangs een recensie over de nieuwe Grunberg…

www.marijsloothaak.nl

Trappenstrijd oktober 14, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Uncategorized.
2 comments

Ik ben aan het verbouwen. Nu ik heb besloten dat ik voorlopig hier in de Baarsjes blijf wonen, moet alles anders. De muren gingen van oker naar wit. De vloer krijgt parket. Ik heb vijf zakken kleding meegegeven aan de hulp. En heb ook nog vier zakken herinneringen bij de vuilnis gezet. Dat lucht op. Ondertussen kijk ik met een schuin oog naar mijn keuken en badkamer. Róde keukenkastjes zouden het erg goed doen in mijn kleine Amsterdamse keuken. Maar eerst moet nog dat conflict beslecht worden.

Het gemeenschappelijk trappenhuis.

Voor Amsterdamse begrippen beschikt het pand over een zeer ruim, licht, trappenhuis. Maar dit trappenhuis was bekleed met vijftien lagen onbestemde vloerbedekking. Volgens mij lag het er al sinds bouwjaar 1907. Slordig, onverzorgd, vies. Elke keer als ik de sleutel in het slot stak overkwam mij een lichte somberte. Daar, op 2-hoog was het goed. Eerst nog even sombertjes door de loopgraven ploeteren.

Die trap moet dus nieuw. Netjes, verzorgd, schoon. Het eerste dat ik heb gedaan, is samen met een vriend die stinkende meuk eruit trekken. Daaronder vandaan kwam een prachtige plankenvloer. Likje verf, lopertje d’r op, klaar!

Nu ben ik verstrikt in een verhitte trappenstrijd. Want mijn huisbaas vindt dat de huurders verantwoordelijk zijn voor de trap. Nee, vind ik. Ik heb het opgezocht. De huurders zijn verantwoordelijk voor de traploper oftewel de trapbekleding maar niet voor de trap zelf. Kijk, die traploper kan ik meenemen als ik verhuis, maar die trap: nee, laat maar.

Het is niet te geloven. In de strijd om een trap. Dagelijks minstens twee telefoontjes en een mailtje wijd ik eraan. Ik heb me er nu volledig ingebeten. Ik heb zelfs bijgaande foto naar de huisbaas gestuurd om te laten zien hoe erg de trap eraan toe is. En nu moet ik mijn vingers bedwingen om de huisbaas niet met naam en toenaam in deze blog te typen. Nee, dat zou te vilein zijn. Niet chique. Hoewel… een blog: ‘Trappenstrijd 2’ behoort ook tot de mogelijkheden.

Te flauw. Kom op huisbaas. Kom op met die trap.

Zondagsdichtster 15 oktober 10, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , ,
add a comment

Wat zondagse onzin om de zinnen te verzetten…

Toppunt van liefde

Samen een

bierworstje

eten.

Borrelnootje

Actie: red de

pinda uit zijn

jasje.

Woestijn

Tel jij de bulten,

dan Google ik of

het een dromedaris

of

kameel is.

Marij Sloothaak

Zondagsdichtster 14 september 27, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , , , ,
add a comment

 

Kinderen

Soms achter het

behang…

Soms op een

voetstuk

 

Appel

Eva en  Sneeuwwitje

trapten erin.

Ik niet.

 

Mascara

Elke ochtend

bevrijd ik mijn wimpers

uit hun dwangbuisje

 

Pittbull

Zonder tanden

zijn ze toch

ook leuk?

Moeders trots 2 september 24, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , , ,
4 comments

Met de bul in het Oostindisch Huis Soms kabbelt het leven maar een beetje voort… gaap. En op andere momenten denk je: ho, ho! Kan het ff wat minder! Zoals op de memorable dag 23 september 2010. Deze dag kan in de annalen worden bijgeschreven als de dag waarop mijn dochter Rosa 21 werd en mijn zoon Joris zijn bul politicologie kreeg.

Naast mijn schoenen liep ik, daar in het Oost-Indisch huis in Amsterdam. Met naast mij links: Drs. Joris Lohman. Mijn zoon, jawel. In bezit van bul én baan. Met naast mij rechts: Rosa Lohman, vandaag 21 jaar oud. Studente Media en Cultuur aan de UVA die net haar propedeusebul heeft gehaald. Veel feest op één dag. Ik had de festiviteiten liever verspreid, maar alla. Dan doen we het maar meteen goed.

’s Avonds met de kinderen en vriendin Karlijn, vriend Carlos én oma buitengewoon goed gegeten in het ROC – restaurant Elements. Op de fiets weer terug door het zoele Amsterdam. Met een buitengewoon tevreden gevoel. Dit pakken ze me niet meer af. En nu mag het leven wat mij betreft weer éven rustig voortkabbelen…

23 september 2010. My kids and me…

Waar gáát het over! september 17, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , , , ,
8 comments

Ik begrijp er helemaal niets van. Volstrekt niets. Nu is het voor een columnist of een eenvoudige blogger zoals ik nooit makkelijk om aan een onderwerp te komen. Een onderwerp dat scoort. Ik blog sinds december 2008. Ik blog over actuele onderwerpen, opinie of ik tutter gewoon maar wat aan. Soms denk ik: waar doe ik het voor. Héb ik me daar toch een leuk onderwerp plus een énige foto: geen hond die het leest. Bezoekersaantal blijft steken op 50 per dag.

Hoe vaak ik ook kijk, méér wordt het niet.

En ben ik een keer helemaal radeloos, en haal ik een oude koe van stal: bezoekersaantal TORENHOOG! Zoals bijvoorbeeld mijn vorige blog: ‘Aandachtsverslaafd.’ Waar komen ze allemaal vandaan, die honderden? Zijn het de zoektermen of het onderwerp? Toeval, of ben ik eindelijk ontdekt? Enfin, voer voor psychologen.

Vanochtend was ik op een ontbijtsessie vanwege de heropening van Sociëteit De Kring. Bij een croissantje en een krantje konden we horen wat een aantal prominenten van de wereld vonden. Ondermeer Barbara Beukering, Theodor Holman, Hanneke Groenteman en mijn grote voorbeeld: Aaf Brandt Corstius spraken over Kring en krant.

Het ging erover welke kranten ze lazen. Aaf begint met de papieren Volkskrant en NRC next. Daarna leest ze een groot aantal digitale kranten.Trouw, NRC, The New York Times, en nog wat ‘buitenlanders.’ Niet, dat ze deze kranten nou echt spelt, maar meer ter inspiratie voor haar stukjes. En ze probeert zoveel mogelijk te laveren tussen opinie-actuele- stukken en persoonlijke verhalen.

Kijk, daar heb je nou wat aan, aan dat laatste. Ik gloeide van trots. Want dat doe ik ook.

Het leuke van columniste voor de Volkskrant zijn, is, dat ze door méér mensen gelezen wordt. Dat merkt ze aan de reacties op straat.

En een schrijver leest om gelezen te worden.

Kijk, dat bedoel ik nou. Dat wil ik ook. Daarom blijf ik naarstig op zoek naar onderwerpen die mijn bezoekersaantal omhoog stuwen.

Misschien dat de woorden: ‘Gratis Sex’ helpen om meer hits te krijgen? We zullen het zien. 

Een heel verhaal. Maar ondertussen weet ik nog steeds niet waar deze blog nu eigenlijk over gaat.

Marij Sloothaak

Aandachtsverslaafd? september 9, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
7 comments

Ja, ja, ja, ja. Ik geef het volmondig toe. Ik blog. Breng u wekelijks op de hoogte van mijn up en downs. Het liefst van mijn ups natuurlijk. Van mijn ontboezemingen en zoektochten. Of u nu wilt of niet. Hoewel… als u níet wilt leest u deze blog gewoon niet.

Ik hang dus mijn hele hebben en houwen, inclusief foto’s aan een uithangbord. Hoewel: mijn héle hebben en houwen? Nee, want ik bepaal lekker wat ik er op zet. En natuurlijk doe ik af en toe de waarheid flink geweld aan. Want dit is een virtuele wereld, waarin je lekker kunt zijn wie je wílt zijn. Tja, natuurlijk heb ík een excuus voor mijn blog: ik verdien den brode met schrijven. Dus daarom moet ik af en toe eens iets publiceren.

Maar… Ik zit ook op Facebook. En het ergste nog:  ik gooi ook wel eens een Twittertje de ether in. Helemaal in de geest van deze tijd, dus. Want met mij bloggen, Facebooken en Twitteren vele anderen. Wat de koningin ook zegt; wij Facebooken, MSN-en en bloggen er gewoon lustig op los.

Helemaal in de geest van deze tijd… toch is er iets geks aan de hand. Sinds de opkomst van Internet bestaan er geen geheimen meer. Neem zo’n Facebook. Naast zo’n honderd vrienden en kenissen volg ik ook een paar prominenten. Niet de minsten; Joost Zwagerman. Halina Reijn. Abdelkader Benali. Vooral de laatste is een fervent Facebooker. Vaak over boeken, literatuur, politiek of over andere pregnante kwesties.

Maar ook, gisteren, deze post: “Ik sta in Utrecht en volgens mij heb ik de trein gemist.”
En dan reacties daaronder van ‘followers’ : “Hopelijk was het niet de laatste trein.”
“Elke 10 minuten een nieuwe trein toch?”

Benali: “En ik wilde snel thuis zijn want de kat heeft vreemde kuren. Ik hoop echt dat hij niets mankeert. Crisistijd.”
Met daaronder weer allerlei meelevende commentaren van fans.

Bijzonder. Let op: ik oordeel niet, ik observeer.

Er is iets bijzonders aan de hand. Iedereen zet de familiefoto’s op Internet. Doet de hele wereld kond van de eigen zieleroerselen.
Zijn we allemaal aandachtsgeil? Geeft Internet iedereen eindelijk de eigen: 15 minutes of glory?
Interessant item om over door te filosoferen.

Ondertussen blog ik lekker door. Of u het leest of niet.

www.marijsloothaak.nl Marij Sloothaak