jump to navigation

Korte cursus bitterballen eten januari 16, 2017

Posted by Marij Sloothaak in Eten en drinken, Fun.
Tags: , , , ,
2 comments

U heeft vast wel eens uw bek, pardon, mond verbrand aan een bitterbal. Als u tenminste net zo hardleers bent als ik. Wedden? Het water loopt u in de mond, bij het zien van die goudbruine Hollandse parel. Maar hij is zo hehehéét. Toch, zoals vaak… de wellust overwint het van het gezond verstand. Natuurlijk denkt je te snel: ‘Nú kan het’. En je neemt een hap. Om even later als een paljas grimassend de locatie te moeten verlaten.  Tja. Het is echt hard nodig, deze korte cursus bitterballen eten.

Beheers u!

Locatie De perfecte gelegenheid om uw bek te branden is niet zelden een (zakelijke) receptie. Hoe doorvoed en verwend wij Hollanders ook zijn, de bitterballenbrenger wordt welhaast aangerand. Ik heb relaties zien stranden in de pogingen een bitterbal te bemachtigen. Zowel liefdes- als zakelijke relaties. Zie hier de potentie van zoiets simpels als een bitterbal.

Als na veel geduw en schaamteverwekkend voordringen de felbegeerde bitterbal eindelijk is bemachtigd, dan dient het volgende dilemma zich aan. HOE het zo heerlijke, krokante en hete kleinood te nuttigen? Het is een receptie, dus u staat altijd met een glas in de hand.

Regel 1: beheers u! Wie te snel wil happen, zal zijn bek branden. Ik wil niet te wijsneuzerig doen, maar dat geldt overigens voor het hele leven.

Er zijn nu twee scenario’s mogelijk.

  1. Scenario 1: u heeft in de ene hand een glas, en in de andere hand een wiebelende bitterbal op een stokje. Doe als volgt: knabbel voorzichtig een korstje van de bitterbal af. Dit geeft uw bal de tijd om af te koelen. Beheers u! U bent slechts twee minuten van uw heerlijkheid verwijderd. Beheers uw driften en u bespaart zich een kleinegraads verbranding, maar een gróte publieke vernedering! Want iedereen zal medelijdend knikken als u straks als een paljas grimassen trekt en vervolgens met een brandblaar op uw tong de receptie moet verlaten. Begrijpende blikken, maar men grinnikt besmuikt: “Wat een sukkel!”
  2. Scenario 2: u bent in de zeldzame gelegenheid een tafeltje of iets dergelijks op deze receptie te bemachtigen. U vervoegt zich schielijk naar dit tafeltje, gewapend met een servetje. Ook een snij-apparaat behoort tot uw gereedschap, zoals uw cocktailprikker of een koffielepeltje. Snij de bitterbal in twee helften. Beheers u! Geef de bitterbal, net als een mooie biefstuk, een paar minuten de tijd om te rusten. Dan is ergste hitte eraf, en is de bitterbal klaar om te consumeren. Geniet! U bleef een grote publieke vernedering bespaard. En gedenk nogmaals: wie te snel wil happen, zal zijn bek verbranden. Amen.

www.marijsloothaak.nl

Snij de felbegeerde bitterbal doormidden…

Advertenties

Eten bij Ron Blaauw november 20, 2012

Posted by Marij Sloothaak in Eten en drinken, Gezondheid, kinderen, Uncategorized.
Tags: , ,
2 comments

Wat u hiernaast ziet is niet het resultaat van míjn noeste keukenvlijt. Nee, het komt uit de keuken van Ron Blaauw. Eén keer per jaar gaan we er eten, bij Ron. Omdat oma jarig is en trakteert. Niet dat mijn moeder nou zo’n fijnproever is. “Al eet ik elke dag hetzelfde, het deert me niets.” Nu zijn mijn kinderen en ik wel zéér culinair geïnteresseerd. Maar oma kookt niet meer voor zichzelf. Dat doen mijn broer en ik voor haar. Een paar weken geleden was ik nog bij haar in Amstelveen om te koken. Veertien diepvriesbakjes heb ik gevuld met ‘gezond eten.’ Een bonenschotel. Gehakt met groenten. Stamppotjes. Want we willen dat oma heel oud wordt.

Afgelopen zaterdag trakteerde oma weer op een 7-gangen diner bij Ron Blaauw. Kinderen, kleinkinderen plus aanhang genoten tot over hun oren van de bijzondere spijzen en wijnen. Oma zat ook te genieten, maar vooral van ons, denk ik. Voldaan en gelukkig rolden we om half twaalf het restaurant uit. Het was heerlijk. Maar aanstaand weekend ga ik weer bij oma koken. Erwtensoep.

Koken in De Kring januari 20, 2011

Posted by Marij Sloothaak in Eten en drinken, Uncategorized.
Tags: , , , , ,
5 comments

Voorbereidend gesprek met chef Diederik en kok Rita

Aan de slag met kok Willem

De ad interim keukenbrigade

Weet u wat WUPS is? Ha! Ik wel. WUPS is een culiprof afkorting voor Wortelen, Uien, Prei en Selderij. Dat weet ik omdat ik even in de keuken mocht kijken. In de keuken van sociëteit de Kring.

Afgelopen zondag bestond de keukenbrigade daar namelijk uit mijn kinderen Joris, Rosa, Kringkok Willem et moi. Vijf kilo zeewolf, wijting en brasem, een paar kilo venusschelpjes, gigantische gamba’s en vier kilo chorizo jasten we er doorheen. Onder andere. En veel, veel, knoflook, olie, zout, peper… Plus een paar zweetdruppeltjes en veel lol. Met als resultaat – durf ik best te zeggen- een super Spaanse vissoep voor zo’n 40 personen.

En let wel: duurzame vissoep. De vis kwam namelijk van Goede Vissers.nl. Koren op de molen voor Joris die zich, als oprichter van het FoodFilmFestival.nl met hart en ziel inzet voor bewuste en duurzame voedsel-voorziening. En het waren lekkere visjes, dat waren ze.

Na het omdoen van boezeroen en sloof (nét echt!) konden we aan de slag. Dochter Rosa was inmiddels de venusschelpen al aan het ‘tikken’, en wel één voor één. Die schelpjes kunnen een heleboel zand herbergen. Als ze dat in je soep loslaten is je soep verpest. Dus moeten ze één voor één ‘getikt’ worden, opdat het zand eruit komt. Joris sneed de kilo’s chorizo in plakjes, ik ging de WUPS te lijf.

Daarna het grote werk: in twee enorme pannen werd de WUPS glazig gefruit. Hoppa! Drie liter witte wijn erbij. Tjoep! Acht literblikken vol stukjes tomaat. Kikkererwten, rijst. Ondertussen maakte Willem de rouille in de keukenmachine. Twee rode pepertjes, boel knoflook, veel olie, tot mijn verbazing slechts één eidooier, even mengen: klaar!

Willem, de rouille was góddelijk! En dan het moment suprême: de vis erbij. Niet te lang… want de mooie vis moest ‘al dente’ blijven. Dan toch nog even stressen: shit! Het is al half zeven. En de venusschelpjes zijn nog niet open gegaan! En de pan con tomate is nog niet klaar! En… shit! Opschudding in de sociëteit. Zou ze het redden?

Ze redde het. Een kwartier later werd een enorme pan boordevol Spaanse vissoep á la Marij de trappen van de Kring afgezeuld. Ik moet zeggen; het zag er prachtig uit. Mooie, dikke soep. Met prachtige stukken vis erin. Gamba’s. Venusschelpen. Heerlijke rouille en Pardano kaas er op. Brood ingesmeerd met knoflook en tomaat. En het smaakte goed, blijkbaar. Want een applausje viel mij ten deel. We hebben genoten. Bedankt Diederik, Willem en Kring. Het was smullen. En ik weet nu tenminste wat WUPS is. U nu ook!

Marij www.marijsloothaak.nl

Website De Kring www.kring.nl
Website Food Film Festival www.foodfilmfestival.nl
Website Goede Vissers: www.goedevissers.nl

Aan tafel!

 

Bratwurst in Berlin juli 21, 2009

Posted by Marij Sloothaak in Uncategorized.
Tags: , , ,
1 comment so far

In de Bundestag

In de Bundestag

Ik ben niet zo iemand van de vooroordelen. Maar één zat er bij mij hardnekkig in:
in Duitsland kun je niet lekker eten. Dus ook niet in Berlijn. Beelden van Eisbein met lillende vetblubbers, droge schnitzels en vette bratwursten trokken aan mijn geestesoog voorbij. Vieze currysauzen. Bier. Mannen met snorren met bier er nog in. ‘Neeeeee…’, zeiden mijn culinaire vrienden. ‘Berlijn is fantastisch, én je kunt er heerlijk eten.’ Ik geloofde er niets van.

Nu hou ik toevallig heel erg van lekker eten. Daarom koos ik tot dusver liever voor een tripje Barcelona, Madrid, Antwerpen of Napels. Dan wist je zeker dat je goed zat. Maar afgelopen weekend kwam het er toch van: Berlijn.

Nu ga ik u niet vertellen hoezeer we het naar onze zin hebben gehad. Wat een aardige mensen. Wat een boeiende stad. Ik ga u geen kond doen van onze ervaring in het glazen slakkenhuis van de Bundestag. De rit door de stad langs de stedelijke hoogtepunten. Over de geweldige musical ‘The producers’ in het AdmiraalsPalast Theater.
Ook niet over ons bezoek aan het ontroerende project: