jump to navigation

Ma solitude… augustus 9, 2009

Posted by Marij Sloothaak in Uncategorized.
Tags: , , , ,
add a comment

Ma Solitude et moi...

Ma Solitude et moi...


ALLEEN IN PARIJS…
Alleen in een studentenkamertje in de Rue de Liege. Een code intoetsen die opent naar zo’n authentieke Franse cour. Alleen dat liftje in, met die echt Franse hekjes.
Een-twee-drie in godsnaam of ie op de zesde verdieping aankomt. Geklungel met sleutels. Een beetje werken achter de laptop.
Alleen in mijn bedje, waar ik door het open raam de treinen van gare Saint Lazare hoor. Ma solitude.
De eerste dag was het best wel raar. Met zo’n niets aan de hand gezicht in je eentje in een brasserie een glas wijn en salade bestellen. Wel altijd een boek erbij, natuurlijk. Want met een boek ben je nooit zielig. J’embrasse ma solitude…

George Moustaki heeft een prachtig lied geschreven, waarin hij de eenzaamheid vergelijkt met een vriendin. Met een courtisane zelfs.
‘ Non, je ne suis jamais seul, avec ma solitude.’ Nee, ik ben nooit alleen. Ik heb mijn eenzaamheid.

En ik moet ook zeggen, het begint te wennen. Ik vind het eigenlijk best wel stoer. Ik tart mijn eigen grenzen.
Zo ben ik bijvoorbeeld gisteren in mijn eentje een ‘ Bar a huitres’ binnengelopen. Mijn lust naar oesters kon ik niet meer bedwingen. Heb 6 creuses no 2. besteld, een glas wijn en heb ze opgeslubberd. Zelfs zonder boek erbij.
Trots was ik.

Vanaf nu kan ik alles. Het loutert ook wel, zo even alleen. Misschien dat ik hier mijn Magnum Opus ga schrijven. In Parijs, onder een kaal peertje licht… Non, je ne suis jamais seul. Avec ma solitude… Klik eens op het filmje hierboven, en luister naar deze laatste zin: ‘ Elle sera a mon dernier jour, ma derniere compagne. Non, je ne suis jamais seul… Ze zal er op mijn laatste dag zijn, ma solitude, als laatste gezelschap. Prachtig!

Je vous embrasse,
Marij.
http://www.marijsloothaak.nl

Wil je op de hoogte gesteld worden als er weer een nieuwe blog is? klik dan op de link hier rechts boven.

Advertenties

Oesters! juni 22, 2009

Posted by Marij Sloothaak in Uncategorized.
Tags: , ,
2 comments

Oesters. Voor ontbijt. lunch, diner. Nou ja, ontbijt? Euh...

Marij www.marijsloothaak.nl

Bij mijn zoon in Parijs 2 juni 15, 2009

Posted by Marij Sloothaak in Uncategorized.
Tags: , ,
1 comment so far
Disneyland

Disneyland

Mijn zoon woont in Parijs. En ik nu ook. Even, drie dagen lang, deel ik zijn Parijse leven. Zo hebben we gisteren door Parijs gefietst. En werd Parijs opeens een dorp. Zo tjoeps, van de ene kant naar de andere kant van de Seine. Goh, ligt La Madeleine zo dicht bij L’Opera?

’s Avonds zijn we gaan chillen in het café, met zijn Franse vrienden Loulou en Théo. Les mecs. Fles wijn erbij, en nog een. Ik met gespitste oren, om de laatste trends in het Frans te ontdekken. Zo zeggen ze te pas en te onpas ‘ un espece de’ tussendoor. En is: ‘ genre’, ook een leuk stopwoordje. In mijn Parijse au-pair tijd was dat ‘bof, alors…’

Gisteren scheen de zon in Parijs. Vanochtend kletterde het van de regen. Mooie dag om Joris, 23 jaar, te feteren op zijn dagje Euro-Disney. Hij was er de laatste keer toen hij 10 was, en wij nog in Brabant woonden. Van de weeromstuit begon hij Brabants te praten. Tussen het Frans door dan.

Parijsmam 040

Les mecs

Het was leuk, het weerzien met Mickey & Co. Maar voorlopig even genoeg. Terug in de trein verzuchtte ik: “De volgende keer dat ik ga, is over 10 jaar, met mijn kleinkinderen. ”  “Over 10 jaar?”, zei Joris. Dan is je kleinkind waarschijnlijk pas 1 jaar.”

Nou, over 15 jaar dan. Even respijt. En nu ga ik oesters eten. Want daarom ben ik OOK in Parijs.En morgen naar de tentoonstelling ‘ Le future de Paris.’ Want er moet wel wat tegenover staan, tegenover dat Disney-geweld.

Marij http://www.marijsloothaak.nl

Chez mon fils à Paris juni 14, 2009

Posted by Marij Sloothaak in Uncategorized.
Tags: , , ,
4 comments
Mon fils z'n fiets

Mon fils z’n fiets

Is het de warmte? Nostalgie? Vandaag zijn mijn zoon Joris en zijn Karlijn, kleinkinderen Seb en Faas op vakantie naar Frankrijk. En opeens moet ik denken aan onze tijd in Parijs. Toen Joris studeerde in Parijs en ik bij hem logeerde. NEGEN jaar geleden. Ik doe het gewoon. Ik zet drie blogjes van 9 jaar geleden online. Omdat het komkommertijd is…

Mijn zoon studeert in Parijs. Politicologie, oftewel, les Sciences Po. Mijn zondagskind had weer de mazzel een van de weinige beschikbare beurzen toegewezen te krijgen. Ik ken Parijs al. Ik ken mijn zoon ook. Maar mijn zoon in Parijs kende ik nog niet. En dat wilde maman nou eens meemaken. En ook heerlijk om mijn zoon van 23 nu eens 3 dagen helemaal voor mezelf te hebben. Wanneer gebeurt dat nog?

Mijn zoon in Parijs, dat is een chambre de bonne vlakbij gare St. Lazare. Op de 6e verdieping. En natuurlijk doet de lift het even niet. Is goed voor mijn bilspieren.

Mijn zoon in Parijs betekent: Parijs op de fiets. Hij op een huurfiets. Ik op zijn Amsterdamse oma-fiets.  Parijs 14 juni 2009. Zo’n zonnige 28 graden. Met mijn opwaaiende zomerjurk op zijn Amsterdamse fiets. Over de boulevard Saint-Michel. Chatelet en het Louvre. Langs de Seine. Ik geniet. Een rondje Place de la Concorde heb ik maar afgeslagen. Het gaat hard daar. En de  Parijzenaars schrikken soms nogal van zo’n fiets.

Mon fils à Paris

Ik wil Joris in Parijs helemaal meemaken. Daarom zat ik vanmiddag langs de lijn bij een voetbalwedstrijd van hem met zijn Franse vrienden. En gaan we vanavond naar zijn stamcafe. En ga ik me verbazen over hoe goed hij al Frans spreekt. Eten we in zijn favoriete restaurant. Gaan we naar zijn universiteit. En raad eens waar mijn zoon van 23 morgen heen wil? Naar Eurodisney. Met maman. Mijn zoon in Parijs…

Mon fils à Paris

Mijn zoon woont in Parijs maart 6, 2009

Posted by Marij Sloothaak in Uncategorized.
Tags: , , , , , , ,
add a comment

Joris, Rosa en ik bij Chartier in Parijs

Joris, Rosa en ik bij Chartier in Parijs

 

Onlangs was ik bij mijn zoon in Parijs. Nu klinkt dat alsof dat de gewoonste zaak van de wereld is, een zoon in Parijs. Maar dat is het niet. Heus niet.

Zoon Joris is een zondagskind. Op een zondag geboren en dat geluk heeft ie de rest van zijn leven aan zijn kont hangen. Echt. Altijd de leukste studies. De leukste vrienden. De bijzonderste bijbaantjes, zoals bijvoorbeeld barkeeper in het populaire café de Smoeshaan of webmaster van de IDFA. Het komt hem aangewaaid. Niet dat ie niet hard hoeft te werken, dat bedoel ik niet.    

En dan heb ik het nog niet eens over die beeldschone vriendinnen die hij altijd heeft.

 

En nu heeft hij een beurs gekregen voor zijn studie politicologie in Parijs. Mijn zondagskind dacht dat hij ook zó wel even een kamer in Parijs zou krijgen. Maar dat viel weer even tegen.

 

Totdat deze moeder in het geweer kwam; ik ben vroeger au-pair geweest -we spreken over 30 jaar geleden-. Eén mailtje naar mijn vroegere madame en het was gepiept. Mon fils had een kamer. Nou ja, kamers.Twee van die ouderwetse chambres de bonne op de 6e verdieping in het achtste arrondissement.

En wat een tijd heeft die gast daar. Op zijn Amsterdamse fiets door de Parijse straten. Opletten op de Parijse automobilisten die de deur, ‘allez!’ zo opengooien omdat ze nog niet gewend zijn aan fietsers. Dit, ondanks het geweldige fietsenplan in Parijs waar wij hier in Amsterdam jaloers op mogen zijn.

Helaas is de sectie politicologie in Parijs in staking sinds zijn komst. Omdat ze het niet eens zijn met de bezuinigingsmaatregelen van hun ministerpresident Sarkozy. En een béétje student politicologie klimt dan natuurlijk op de barricades. Dus demonstreren kan hij nu wel. Behoorlijk Frans spreken ook.

Dat studeren, dat komt nog. Hoop ik. Toch ben ik best trots. Ik heb een zoon in Parijs.

 

 

 

 

 

 

Marij