jump to navigation

Een jonge Mug november 3, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Uncategorized.
Tags: , , , ,
1 comment so far
Mijn vriendin Joyce heeft een adviesbureau ‘White Wing Communications.’  Dit bureau is gespecialiseerd in het helpen oplossen van maatschappelijke vraagstukken. Een loffelijk streven. Toen zij mij dus uitnodigde voor de presentatie van een jongereneditie van Mug Magazine was ik van de partij.

Joyce van Dijk, Pieter Hilhorst, Marij Sloothaak, Joop Lahaise

 Het eerste exemplaar van het magazine werd in de hippe Supper Club in Amsterdam feestelijk overhandigd aan GroenLinks wethouder Andrée van Es. Mug Magazine is een magazine, onder hoofdredactie van Joop Lahaise,  voor mensen met ‘een kleine beurs.’ En daar horen steeds meer jongeren bij, jammer genoeg. De strenge bezuinigingen van dit kabinet  en de krappe arbeidsmarkt stemmen niet vrolijk, voor deze jonge doelgroep.

Tekenend is voor mij de cartoon van Peter van Straaten in dit Mug Magazine. Je ziet twee jongeren in bed liggen; een vader staat er nors bij. De jongen zegt: “Ja, jullie hadden het makkelijk. Jullie hadden werk!”

Om even stil van te worden…

Vandaar dat jongeren voor deze editie pen, fototoestel en webredactie ter hand namen, onder de eenmalige hoofdredactie van columnist en presentator Pieter Hilhorst. Het resultaat is een frisse inkijk in wat jongeren in Amsterdam bezig houdt. En dat zijn, onder meer: het kraakverbod. En: rondkomen.  Ook lezen we een verhaal over het fietsdepôt in Amsterdam en over de Amsterdamse straatdichter Laser 3.14. Een artikel met de kop: ‘Minima, jongeren, migranten en laagbetaalden gaan het voelen.’ Al met al een gevarieerd geheel.

Het is, zoals Pieter Hilhorst in zijn redactionele inleiding schrijft: “Een afwisseling van artikelen over onzinnigheid en eigenzinnigheid.”

Ik vind het inspirerend, dit Mug Magazine. Het is gratis verkrijgbaar bij o.m. stadsdeelkantoren, sportcentra, supermarkten, R.O.C ’s en ziekenhuizen. Kijk ook op: www.mugweb.nl

Marij Sloothaak

De jongerenredactie en wethouder Andrée van Es

Foto’ s John Melskens

Onopgevoed is sociaal gehandicapt april 28, 2009

Posted by Marij Sloothaak in Uncategorized.
Tags: , , , , , , ,
add a comment

  www.marijsloothaak.nl

Op het bedrijf waar ik regelmatig kom als freelancer, loopt sinds kort een stagiaire rond. Laten we haar maar Tina noemen. Tina is veelbelovend. Intelligent. Ze ziet er fantastisch uit. Ze heeft alles mee om een glanzende carriere als vakvrouw én als mens tegemoet te gaan.

En toch ging ik mij na een paar dagen érg aan haar ergeren. Waarom? Het is toch een engel van een meid?

Maar… Tina schiet nog nét even vóór jou een deur binnen. Gaat op de enige stoel zitten die nog vrij is. Ze stormt je kamer binnen, en stelt haar vraag zonder te wachten of het kan. Ze loopt bellend door de gang, en botst daarbij per ongeluk tegen je aan. 

Haar gedrag ging onbewust op mijn zenuwen werken, hoe aardig ik haar ook vind. Want Tina is grof en lomp. En het arme kind kan er niets aan doen. Ze weet niet anders. Ze heeft gewoon geen manieren geleerd! Onbewust asociaal? Waarschijnlijk.

Ze weet niet hoe het moet, heeft geen rolmodel meegekregen.

Eigenlijk is dit koren op mijn molen, gna, gna. Niet voor niets heb ik er altijd zo op gehamerd dat mijn kinderen manieren moesten leren.

En dan is opvoeden helemaal niet leuk. Je voelt je een oude zeur soms: “Kijk de mensen aan, als je met ze praat! Eet met vork en mes! Laat een ouder iemand vóór gaan! Niet met volle mond…” et cetera. Moedeloos word je er soms van. Maar als ik Tina zie dan denk ik: je doet het niet voor niets.

Want: onopgevoed is sociaal gehandicapt.

Vanochtend, 29 april, stond er een column van Pieter Hilhorst in de Volkskrant. Hierin fulmineert hij tegen een stelling van Attje Kuiken, Tweede Kamerlid voor de PVDA. Zij zegt: “Wat we nodig hebben, zijn strenge vaders en moeders die kinderen weer op hun plaats weten te zetten.”  Hilhorst op zijn beurt pleit voor een, volgens zijn eigen zeggen, ‘softe benadering.’

Bijvoorbeeld over het oplossen van conflicten van kinderen onderling:  “Dwing ze om het uit te praten en zich in een ander te verplaatsen.” Hij doet een beroep op het empatisch vermogen van kinderen dus. Heel mooi. Maar wat Pieter Hilhorst vergeet, is dat iemand ze wel ooit moet vertellen HOE het hoort. Wíe heeft er gelijk in een conclict? En waarom? Wat zijn de normen? In deze rol past een (strenge) moeder, vader of leerkracht. Als rolmodel. Als voorbeeld. Zodat we geen bewúst asociale kinderen kweken.

Marij Sloothaak

Sire: ’95 procent van de Nederlanders gedraagt zich weleens onbewust  asociaal.’ www.sire.nl

Column Pieter Hilhorst in de Volkskrant:

http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/3262/Met_korte_lontjes_doe_je_zo%21