jump to navigation

Onmogelijke keuze juni 8, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , , , , ,
3 comments

Op Pampus

Ik ga het nu niet over de verkiezingen hebben. Onmogelijke keuzes. Wat u kiest of koos moet u zelf weten. Wat ik koos moest ik zelf weten. Daar is deze column geen podium voor. En ik zal wel wijzer wezen. Maar ik koos niet wat u misschien dacht dat ik zou kiezen.

Wat het land heeft gekozen zullen wij spoedig weten.

En dan nog even een voorspelling: ik denk dat we na deze verkiezingen vanavond om 12 uur nog niet veel wijzer zijn. Want dan volgt de volgende onmogelijke keuze: de coalitie.

We gaan het zien, de volgende maanden.

Ondertussen ter verstrooiing, -na ja- op deze dag met tropische regenbuien, even een zonnig fotogroetje van het eiland Pampus waar ik dit weekend verzeild raakte.

Ik stem dus ik ben! maart 3, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Fun, Uncategorized.
Tags: , , , , ,
9 comments


Marij in de politiek?
Onlangs heb ik mij opgegeven als lid van een politieke Partij. Zomaar. Ik schrok er zelf van. Het was een opwelling. Nu heb ik zo langzamerhand wel geleerd dat opwellingen mij vaak de beste dingen gaven in het leven. Dus sindsdien gehoorzaam ik aan ‘opwellingen.’
En met zo’n website is het natuurlijk zó gedaan. Gewoon: ‘klik’, en je bent lid.

Waarom ben ik lid van juist deze Partij? Ooit, als 18-jarige kersverse stemgerechtigde, heb ik alle partijprogramma’s doorwrocht. En op deze Partij uitgekomen. En blijven hangen.
Zonder bij de verkiezingen de partijprogramma’s weer opnieuw te checken, dat geef ik eerlijk toe.
En dan nu opeens die opwelling me op te geven als lid. Was het een soort medelijden met hun zetelverlies? Was het omdat ik de partijleider sympathiek vind?
Op de een of andere manier voel ik me nog steeds thuis bij deze partij. Hun inzichten raken me, grotendeels.
Daarnaast ben ik gewoon nieuwsgierig. Want hoe is dat, Lid zijn van Een Politieke Partij?
Het is wel even schrikken. Opeens kreeg ik met het oog op de verkiezingen allerlei uitnodigingen. En mailtjes met de aanhef: beste Partijgenoten. Schrok ik van. Gaf mij meteen een associatie met Animal Farm, van Orwell.

Nu ben ik dus lid van een Politieke Partij. Ik kijk het nog even aan. Maar ik heb wel op de partij gestemd. En ik hoop dat ze haar zetels behoudt. Mijn Partij.