jump to navigation

De Rode Schoentjes… juli 25, 2014

Posted by Marij Sloothaak in Uncategorized.
Tags: , , , ,
3 comments

 

De rode schoentjes

De rode schoentjes

Stad en land heb ik ervoor afgezocht. Ongeveer al mijn hele leven. In verre landen en oorden zocht ik ze. Achter de heuvels en over de regenboog. Tevergeefs. En onlangs vond ik ze, in een winkel bij mij om de hoek. Ik wist meteen dat ze het waren. MIJN Rode Schoentjes. Soms ligt het geluk heel dichtbij, en niet eens ergens achter de regenboog.

Mijn queste naar de Rode Schoentjes kent een lange geschiedenis.
Er was namelijk eens een meisje dat op haar zesde voor het eerst naar de Efteling ging. Als een droom liep ze door het Sprookjesbos. Zag de kabouters, het spinnewiel van Doornroosje.Legde haar oor op een paddestoel waar muziek uit kwam. Ze zag de borst van Sneeuwwitje in haar glazen kistje op en neer gaan. Luisterde ademloos naar de herauten die hun hoorns lieten schallen. En bewonderde Langnek met zijn hoofd, ver, ver boven het lover. En ze zag: de Rode Schoentjes. Urenlang had ze daar willen blijven, bij die dansende schoentjes. Om te luisteren naar het verhaal, de muziek. De schoentjes… Die maar dansten en dansten en dansten… het leven door. Zo moest het zijn, vond ze: het leven. Een groot dansfeest.

Op Rode Schoentjes. Nu maar hopen dat dit sprookje uit kwam…

Inmiddels is dit meisje groot geworden. En heeft ze het geluk gehad heel veel sprookjes voor de Efteling te mogen (her-)schrijven. Ook de Rode Schoentjes van Hans Christian Andersen. En daarnaast heeft ze nog een heleboel andere sprookjes geschreven, zoals bijvoorbeeld het kook- en etiquettesprookje ‘Op kookavontuur!, met Jonnie en Therese Boer.’ Is het leven een sprookje? Soms. Het kan ook een nachtmerrie zijn, kijk maar naar vlucht MH17. In ieder geval is het nu zaak om een beetje dóór proberen te dansen. Want is het leven toch voor bedoeld. toch?

Marij      www.marijsloothaak.nl

Heeft u nog zin? Lees dan hieronder het sprookje: “De Rode Schoentjes’, dat ik ooit voor de Efteling scheef.

De Rode Schoentjes.

Er was eens een meisje dat Karen heette. Ze was arm. Zó arm dat ze moest bedelen om aan haar dagelijkse kostje te komen.

Nu had ze het geluk dat ze op een dag een oude dame tegenkwam, die haar in huis wilde nemen. O… wat was Karen gelukkig. Alleen één ding was vervelend. Karen was ijdel. Een echte ijdeltuit. Ze vond zichzelf het mooiste meisje van de hele wereld. Bah!

Op een dag zei de oude dame tegen haar: “Karen, je hebt nette zwarte schoenen nodig, om mee naar de kerk te gaan.” Blij ging Karen naar de schoenenwinkel. Toen ze binnenkwam zag ze direct de rode schoentjes. Mooie, glanzende rode dansschoentjes. “Díe koop ik”, zei Karen.

De oude dame reageerde teleurgesteld: “Met rode schoentjes kun je beslist niet naar de kerk! Dan moet je morgen je oude schoenen maar aan.”

Maar Karen ging tóch met haar rode schoentjes. Iedereen keek naar haar. Wat een ijdeltuit!

Vóór de kerk zat een oude soldaat. “Mooie schoentjes”, zei hij.

Het zijn dansschoentjes. Die moeten dansen, voor eeuwig en altijd.”

Karen knikte en ging snel naar huis. Toen de oude dame hoorde dat Karen toch met de rode schoentjes naar de kerk was gegaan, werd ze woedend. “Karen”, zei ze. “Jij verdient straf. Je gaat niet naar het bal, morgen.” Karen vond dit vreselijk. Het bal! Ze had zich er zo op verheugd! De volgende dag werd de oude dame heel ziek. Elke drie uur moest Karen haar een drankje geven, anders zou het slecht met haar aflopen! Het was de avond van het bal. Karen keek op de klok. Als ze nú de oude dame haar drankje gaf, dan kon ze stiekem drie uur dansen op het bal…

Op haar rode schoentjes trippelde Karen muisstil de trap af. In de balzaal begon ze meteen te dansen. Ze danste met Bart en met Peter en met Hans… ze kon niet stoppen! De schoentjes dansten en dansten maar door. Tot Karen dood en doodmoe was.

Help me, oh help me toch…” riep ze. Maar de mensen zeiden:

Daar heb je die ijdeltuit die wil laten zien hoe goed ze kan dansen. Puh!” En ze liepen hoofdschuddend verder.

De rode schoentjes dansten en dansten…Toen dacht Karen opeens aan de oude dame die nu helemaal alleen ziek thuis lag. En ze schaamde zich diep…Op datzelfde moment zag ze de oude soldaat.

“Kijk eens aan” sprak hij. “Ik zie mooie gedachten. Voor het éérst denk je ook eens aan een ánder en niet alleen aan jezelf. Hij tikte met zijn zwaard tegen de rode schoentjes. En kijk… de schoentjes glipten meteen van Karen’s voeten en dansten alleen verder.

Ze dansten, dartelden en dansten…

Over het marktplein, door de straat, trip, trip, trip…

Door stad en land… trip, trip naar de Efteling, en daar dansen ze nog steeds.

Karin strompelde met bebloede voeten naar huis. Gelukkig was de oude dame niet boos toen ze Karen zag. Ze voelde zich al weer een beetje beter. Ze leefden ze nog een lang en gelukkig samen. En die ijdele Karen? Tja, die keek stiekem nog wel eens in de spiegel. Maar ze zou nooit meer van die domme dingen doen.

 www.efteling.com

Ik ben een elfje april 26, 2013

Posted by Marij Sloothaak in kinderen, Uncategorized.
Tags: , , , ,
add a comment
Altijd al willen zijn: een elfje in de Efteling.

Altijd al willen zijn: een elfje in de Efteling.

Ha. Een meisjesdroom is werkelijkheid geworden: vanaf nu ben ik een elfje in de Efteling. Nou ja,op mijn eigen PC dan en in in deze blog. Maar toch… Mijn danspartner Peter de Jong heeft me deze Vluchtige Droom cadeau gedaan. Want als u goed kijkt, ziet u links een bekend gezicht. Nu ben ik heel mijn leven verliefd geweest op de Efteling. Vanaf mijn eerste stapjes als klein meisje in het Sprookjesbos was de Efteling voor mij een Droom; een heerlijke Vlucht uit de werkelijkheid. Als groot meisje heb ik zo’n 14 jaar voor de Efteling geschreven: sprookjesboekjes voor de EftelingClub, folders, brochures en bijvoorbeeld een Efteling Sprookjes lespakket. Heerlijk. En ik zou niets willen dan… Maar  vooralsnog zit ik toch maar mooi op die tak in Droomvlucht. Te dromen…van trollen, reuzen, feetjes, kabouters, prinsessen, ridders, draken en rode schoentjes…

Lees ook mijn blog: de Rode Schoentjes

https://marijsloothaak.wordpress.com/?s=Rode+schoentjes&searchbutton=go%21