jump to navigation

Bommelding en dikke jus januari 18, 2017

Posted by Marij Sloothaak in Fun, Gedichten, Uncategorized.
Tags: , ,
2 comments

Spellingsprogramma’s van I-Phones. Ze kunnen je tot razernij brengen. Zo krijg ik regelmatig: een hartelijk: ‘dikke jus’ toegewenst. Ik hoop dat ze dikke kus bedoelen. Ook kreeg ik laatst een SMS-je van een vriend: ‘Heb ik gasaanvoer.’  Navraag leerde mij dat hier bedoeld werd: ‘Heb ik gedaan.’  Zelf doe ik ook vaak ‘de groenten’ in plaats van de groeten. Zucht… Moderne ongemakken. Of moderne pret?

Bommelding
In mijn vak ben ik natuurlijk veel met woorden bezig. En daar word je soms een beetje daas van. U kent dat wel: soms schrijf je een woord op, waarvan je denkt: wat schrijf ik hier nu? Is dit een Nederlands woord? Of ben ik een beetje gek? Je kijkt zenuwachtig om je heen om te zien of er niemand meekijkt op je scherm. Je bekijkt het woord van links en van rechts, je knippert eens met je ogen, maar het woord blijft terug kijken. Dan Google je het en: pfffff… Gelukkig. Je bent niet gek, het woord bestaat.

Bommelding is zo’n woord. Of pijpetuitje. En beneveld. Borduurwerk en kassalade. Kastomaatje, rotstempel en valkuil. En zo zijn er meer. Betover-grootvader is mijn favoriet. En douchegel. Hoewel ik kast-omaatje ook leuk vind. Dit fenomeen heet zelfs officieel: Bommelding. Heeft u ook een Bommelding of een woord dat niet spoort? Ik hoor het graag!

Marij

Advertenties

To blog or not to blog… januari 3, 2012

Posted by Marij Sloothaak in Uncategorized.
Tags: , ,
5 comments
  1. Onderstaand een blog uit 2009. Ik zet hem er lekker nog een keer op. In het kader van economische recycling, zullen we maar zeggen…

Onlangs begon www.SylviaWitteman.nl haar column in de Volkskrant met de volgende woorden: ‘U heeft vast een blog. Zowat iederéén heeft een blog.’

Natuurlijk voelde ik me onmiddelijk aangesproken. Ik ben immers iedereen! Vervolgens hekelde zij bloggers die vol enthousiasme beginnen en de hele wereld hiervan kond doen. Lekker bloggen! Dan slaan ze eens één dagje over.  Dat dagje wordt twee dagen, drie weken et cetera… Waarna veel blogs een stille dood sterven.

Ook hier voelde ik me aangesproken. Ik was namelijk van plan elke dinsdag een nieuwe blog te schrijven. En kijk eens: foei, foei, foei! Het is vandaag donderdag! Twee dagen overgeslagen!

Sylvia: “Zie je wel!”

Marij: “Maarre… Door persoonlijke omstandigheden was ik niet zo in de stemming.”

Sylvia: “Dat zeggen ze allemaal!”

Marij: “Maar ik ga het wel volhouden hoor, Syl! Maar dan maar één keer per week een blog, als je het goed vindt!”

Sylvia: “Mwah!”

Marij:  “Please?”

Sylvia: “Zucht… Nou vooruit dan maar.”

Marij: “Pffff… “

Trouwens, lang, lang geleden, we spreken over het jaar 2000, schreef ik vijf dagen per week een blog. En ik werd er nog goed voor betaald ook. Het waren de begindagen van internet. Toen je nog moest inbellen. Weet u nog?  ‘Tuuluuludeluu… Tuuluuludeluu…’ En je scherm zich tergend traag met beeld vulde.

Ja, lieve internetkindertjes, hier spreekt grootmoeder.

Voor internetprovider Freeler mocht ik toen vijf keer per week een column schrijven. De onderwerpen kon ik zelf bedenken. En dat heb ik geweten. Ik stond ermee op en ging ermee naar bed. Want je leven wordt anders. Alles kan namelijk een onderwerp voor je column zijn. Dat artikel in de krant. Je stoeppoepende teckel. Die ergernis op TV. Dat leuke voorvalletje met je kinderen. Echtelijke ruzie, maar dan wel leuk. Soms lagen de onderwerpen voor het oprapen. Soms lag ik de hele nacht te malen. Shiiiiiiit! Morgen om 10 uur deadline. En ik had nog niets!

Maar er kwam altijd wel weer wat. En ik vond het genieten. Heerlijk! Want je leeft bewuster. Kijkt beter naar de wereld. Daarom blog ik.  Omdat ík het leuk vind. Al is het maar één keer per week.

Goed, Sylvia?

Marij www.marijsloothaak.nl

To blog or not to blog juni 4, 2009

Posted by Marij Sloothaak in Uncategorized.
Tags: , , , ,
3 comments

verjaardag2

  1. Onderstaand een blog uit 2009. Ik zet hem er lekker nog een keer op. In het kader van economische recycling, zullen we maar zeggen…

Onlangs begon www.SylviaWitteman.nl haar column in de Volkskrant met de volgende woorden: ‘U heeft vast een blog. Zowat iederéén heeft een blog.’

Natuurlijk voelde ik me onmiddelijk aangesproken. Ik ben immers iedereen! Vervolgens hekelde zij bloggers die vol enthousiasme beginnen en de hele wereld hiervan kond doen. Lekker bloggen! Dan slaan ze eens één dagje over.  Dat dagje wordt twee dagen, drie weken et cetera… Waarna veel blogs een stille dood sterven.

Ook hier voelde ik me aangesproken. Ik was namelijk van plan elke dinsdag een nieuwe blog te schrijven. En kijk eens: foei, foei, foei! Het is vandaag donderdag! Twee dagen overgeslagen!

Sylvia: “Zie je wel!”

Marij: “Maarre… Door persoonlijke omstandigheden was ik niet zo in de stemming.”

Sylvia:”Dat zeggen ze allemaal!”

Marij: “Maar ik ga het wel volhouden hoor, Syl! Maar dan maar één keer per week een blog, als je het goed vindt!”

Sylvia: “Mwah!”

Marij:  “Please?” Sylvia: “Nou vooruit…”

Marij: “Pffff… ”

Trouwens, lang, lang geleden, we spreken over het jaar 2000, schreef ik vijf dagen per week een blog. En ik werd er nog goed voor betaald ook. Het waren de begindagen van internet. Toen je nog moest inbellen. Weet u nog?  ‘Tuuluuludeluu… Tuuluuludeluu…’ En je scherm zich tergend traag met beeld vulde.

Ja, lieve internetkindertjes, hier spreekt grootmoeder.

Voor internetprovider Freeler mocht ik toen vijf keer per week een column schrijven. De onderwerpen kon ik zelf bedenken. En dat heb ik geweten. Ik stond ermee op en ging ermee naar bed. Want je leven wordt anders. Alles kan namelijk een onderwerp voor je column zijn. Dat artikel in de krant. Je stoeppoepende teckel. Die ergernis op TV. Dat leuke voorvalletje met je kinderen. Echtelijke ruzie, maar dan wel leuk. Soms lagen de onderwerpen voor het oprapen. Soms lag ik de hele nacht te malen. Shiiiiiiit! Morgen om 10 uur deadline. En ik had nog niets!

Maar er kwam altijd wel weer wat. En ik vond het genieten. Heerlijk! Want je leeft bewuster. Kijkt beter naar de wereld. Daarom blog ik.  Omdat ík het leuk vindt. Al is het maar één keer per week.

Goed, Sylvia?

Marij www.marijsloothaak.nl