jump to navigation

Vlucht Transavia 6332 heeft 10 uur vertraging februari 23, 2010

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags: ,
5 comments

Kijk, je kunt er ook iets van máken, van zo\’n vertraging…

Twee weken geleden vloog ik terug uit Valencia, na een aantal heerlijke dagen bij mijn dochter aldaar te hebben doorgebracht. Ik dacht slim te zijn en nam een vlucht van 10 uur in de ochtend. Rekening houdend met enige vertraging, zou ik zeker mijn zakelijke afspraak van 17. 00 uur halen. De vlucht Valencia – Amsterdam duurt immers maar 2 uur…
Mis! Het kan ook zomaar 10 uur duren.

Bij de gate aangekomen zag ik al enige onrust. Stewardessen liepen druk heen en weer, en de rij voor het inchecken stond stil. Even later door de microfoon: een nerveuze piloot.
Met licht gevoel voor humor deed hij ons kond van de reden voor onrust. “Ziet u die kleppen op de vleugels? Die horen omlaag te staan. Ze staan echter omhoog, zoals u ziet. En zo kunnen we niet vliegen! We gaan dus een nieuw vliegtuig plus crew invliegen vanuit Amsterdam. We verwachten te vertrekken rond 17.00 uur.”

De passagiers keken elkaar aan. Het was 11 des morgens. Visioenen van veel te veel slappe koffie in kartonnen bekertjes, verveling, onrust en vieze soppige pizza’s, misselijk makende Marsen, Nutsen en ander zoet-om-de-tijd-te-doden trokken aan mij voorbij.

Gelukkig was daar Judith. Judith, 26 jaar en kunsthandelaar, keek mij aan en zei spontaan: “Zullen we een taxi delen, en in Valencia in de zon gaan zitten?”
Lumineus! Tot mijn grote verrassing kregen we inderdaad toestemming het vliegveld te verlaten. “Als u maar wel om half vijf terug bent!” Het klonk een beetje als ‘Voor het donker thuis zijn’, maar alla.

De rest van de middag brachten we door in de zon, aan de inktvis en aan de wijn. En er ontspon zich tussen Judith en mij een gesprek over het leven en de liefde, alsof we elkaar al jaren kenden.
Het was eigenlijk, zoals Judith blijmoedig zei: “Een vakantiedagje erbij.”

Dat we daarna nog over het vliegveld moesten rénnen met een verkeerde instapkaart omdat het toestel al -te vroeg- aan het boarden was, dat we een Spaanse dame vanachter een loket hebben gesleurd om ons door de security te loodsen, terwijl er werd omgeroepen: ‘Last call for passengers to Amsterdam!’, en dat we uiteindelijk hijgend aansloten in een wachtrij in de slurf die nog een half uur duurde, dat zijn slechts details. Evenals het feit dat er drie personen niet op kwamen dagen, waardoor we nog weer vertraging hadden. Ook reppen we niet over de vechtpartij aan boord, waardoor uiteindelijk vier man geboeid afgevoerd moest worden. Om negen uur in de avond kwamen we aan op Schiphol. Ach, je kunt er ook iets van máken, van zo’n vertraging. Een vakantiedagje erbij!

www.marijsloothaak.nl

Advertenties