jump to navigation

Sopraantje in het koor… september 29, 2017

Posted by marijsloothaak in Uncategorized.
Tags: , , , , , ,
2 comments

Er was eens … een meisje dat worstelde met haar afstudeerscriptie. Lang, lang, geleden. Ze had zichzelf dan ook voor een schier onmogelijke taak gesteld: een tekstanalyse van het gehele oeuvre van Dirk Witte. Dirk Witte was de vaste tekstschrijver van een van onze eerste echte Nederlandse cabaretiers: Jean Louis Pisuisse. Liedjes als: ‘Mensch durf te leven’, ‘Het wijnglas’, en vooral: ‘Mijn eerste’, waren van Witte’s hand. Dirk Witte

Toch denk ik altijd nog met liefde aan m’n eerste
M’n eerste meisje van de zangvereniging
M’n allerliefste klein sopraantje
Waar ‘k mee wandelde in ’t laantje
Maar die niet meer aan me denkt nu ‘k niet meer
zing.

Ik was dat meisje. Voor mijn research toog ik naar het Theaterinstituut aan de Herengracht.Hier trof ik een wirwar van her en der verstopte en verstofte, soms orginele, handgeschreven partituren aan. Gelukkig werd ik in mijn verwarring ondersteund door cabaretkenner Jacques Klöters, aldaar werkzaam destijds.

Soms was ik de wanhoop nabij. Dacht ik dat ik klaar was, vond Jacques ergens onderaan een stapel nóg een liedtekst. Enfin. Het kwam af. En ik kreeg een negen.Tot mijn grote trots staat er nu in het het archief van het Theaterinstituut een kopie van mijn scriptie. En zo’n 25 jaar later hoorde ik, dat ik de eerste ben geweest die het gehele oeuvre van Dirk Witte bijeen heeft gebracht. Da’s toch leuk voor een mensch.

Enfin, deze hele lange inleiding vertel ik u omdat het er toch van gekomen is. Ook ik ben nu ‘sopraantje in het koor.’ In het Kleine Keizer Koor onder de bezielende leiding van Jeroen Koolbergen. En in het Amsterdams Volks- Salon- en Amusementorkest als soliste.

Maar nu heb ik een probleem. Nu ben ik een heus sopraantje. Maar wie o wie wil met mij wandelen in het laantje? Want daar doe ik het natuurlijk eigenlijk voor…

Marij http://www.marijsloothaak.nl

Advertenties

Aubade mei 8, 2010

Posted by marijsloothaak in Eten en drinken, Fun, Gedichten, kinderen, Politiek, Reizen, Uncategorized.
Tags: , , , , ,
1 comment so far

twee koren voor de koningin

Misschien wat erg aprềs la lettre, dit Koninginnedagverslag. Maar ja, er gebeurt ook zoveel. De ene dag heb ik mijn eerste Spaanse les, de andere dag ben ik het stemmetje van een tekenfilmfiguurtje aan het inspreken, de volgende dag wordt mijn zoon bijna onder de voet gelopen op de Dam, dan zit ik weer bij vrienden in Brabant aan de dis, en vandaag raakte in verstrikt in de Giro d’Italia hier in de stad. Pfff…

Maar dit verslag van het optreden van het Kringkoor wilde ik mezelf niet onthouden. Want u weet het; ik schrijf deze blog louter voor mezelf; u mag meelezen, mocht u daar zin in hebben. Wat een kapsones, niet?
Al sinds jaren hebben wij als Kringkoor de traditie om samen met het Wellingtoonkoor de koningin een aubade te brengen bij Café Welling. Een en ander geëntameerd door dirigent Pieter Nieuwint die dirigent is van beide koren, en op deze dag vrolijk van twee walletjes eet. Hij is ons lief, dus dit vergeven wij hem.

Maar natuurlijk heerst er wel een gezonde rivaliteit tussen de twee koren. Zij zijn liefdevol welkom voor een repetitie in de Kring, en wij mogen zingen op het bordes van hun café Welling. Maar verder moet het niet gaan. Echt niet.

Traditiegetrouw begint het Wellingtoonkoor eerst met haar aubade, iets dat wij dapper verdragen. We drinken wat bier, en luisteren beleefd.
Maar…Wat schetste dit keer onze verbazing toen ONZE dirigent Pieter opeens la vergine degli angeli van Verdi inzette met het concurrerende koor. ONZE vergine!
Waarbij hij, tijdens zijn solo, onze concurrenten net zo hemels aankeek als hij bij ons pleegt te doen. Onthutst keken wij Kringkoorleden elkaar aan. Grrr… Dit voelde een beetje als vreemdgaan, Pieter! Dat is wel ONZE vergine, Pieter! Dat doet pijn, Pieter! Hier is het laatste woord nog niet over gezegd, Pieter! Hier gaan we nog een robbertje over… Pieter!

Verzachtende factor is dat Pieter binnenkort de respectabele leeftijd van 65 jaar bereikt. Waarbij wij als Kringkoor ons dus beslist het kaas niet van het brood zullen laten eten bij ons optreden tijdens de viering in Arti!
Enfin, veel kwam goed tijdens ons bijna laatste lied: ‘The lang day closes.’ Het lied waarvan Pieter ons heeft toevertrouwd het op zijn begrafenis te willen horen. Maar daar gaan we nog niet aan denken.

Toen de laatste noten wegwaaiden en wegstierven… daar waar ze thuishoren, achter het Concertgebouw, voelden we even iets van geluk.
En na onze aubade aan de koningin:
Iedereen zingt blij van zin
Hiep hiep hoera, hiep hiep hoera
Leve onze Koningin!
Hiep hiep hoera
0, dat wij hier mogen zijn
Hiep hiep hoera, hiep hiep hoera
Bij dit vorstelijk festijn!
Hiep hiep hoera
Dit is Beatrix d’r feest
Hiep hiep hoera, hiep hiep hoera
Dus we zingen blij van geest
Hiep hiep hoera
En we zwaaien vol ontzag
Met de Nederlandse vlag
Het is Koninginnedag!

… kon de dag voor niemand van de aanwezigen niet meer stuk.
Daarna barstte het feestgedruis los. De algehele uitgelatenheid en dronkenschap ben ik gelukkig ontsnapt. Ben heerlijk oesters gaan eten met een paar vrienden in de van Baerlestraat. Het was een heerlijke Koninginnedag en dat was het.