jump to navigation

Zondagsdichtster 6… juni 28, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Fun, Gedichten, kinderen, Uncategorized.
Tags: , , , , ,
comments closed

Beetje zondagsgedichtsel in het Vondelpark


Mag ook best eens op maandag…

What’s in a name…
Het mag dan wel
een roos heten,
Maar
het ruikt
verschrikkelijk!

Mierenneuker
Dit woord
gaat mijn
voorstellingsvermogen
te boven.
En dat houd ik liever zo.

Koekoeksklok
Ja, ja, ja,
nou
weet ik het
wel!

Baby
onschuldiger
heb je ze niet

Zondagsdichtster februari 27, 2010

Posted by Marij Sloothaak in Fun, Gedichten, Uncategorized.
Tags: , , , , , ,
5 comments

Voor na de kerk of na Buitenhof…

Konijn
Aanstellerij
die oren van jou.
Die van mij
zijn klein.
En ik hoor
net zo goed
als jij.

Konijn 2
Aanstellerij
die tanden van jou.
Die van mij…

Ouder(s)
Waar jij je
vroeger aan
ergerde
doe je nu
zelf.

Intellectueel
Postzegel.
Belezen en
bereisd.

Mijn zoon woont in Parijs maart 6, 2009

Posted by Marij Sloothaak in Uncategorized.
Tags: , , , , , , ,
add a comment

Joris, Rosa en ik bij Chartier in Parijs

Joris, Rosa en ik bij Chartier in Parijs

 

Onlangs was ik bij mijn zoon in Parijs. Nu klinkt dat alsof dat de gewoonste zaak van de wereld is, een zoon in Parijs. Maar dat is het niet. Heus niet.

Zoon Joris is een zondagskind. Op een zondag geboren en dat geluk heeft ie de rest van zijn leven aan zijn kont hangen. Echt. Altijd de leukste studies. De leukste vrienden. De bijzonderste bijbaantjes, zoals bijvoorbeeld barkeeper in het populaire café de Smoeshaan of webmaster van de IDFA. Het komt hem aangewaaid. Niet dat ie niet hard hoeft te werken, dat bedoel ik niet.    

En dan heb ik het nog niet eens over die beeldschone vriendinnen die hij altijd heeft.

 

En nu heeft hij een beurs gekregen voor zijn studie politicologie in Parijs. Mijn zondagskind dacht dat hij ook zó wel even een kamer in Parijs zou krijgen. Maar dat viel weer even tegen.

 

Totdat deze moeder in het geweer kwam; ik ben vroeger au-pair geweest -we spreken over 30 jaar geleden-. Eén mailtje naar mijn vroegere madame en het was gepiept. Mon fils had een kamer. Nou ja, kamers.Twee van die ouderwetse chambres de bonne op de 6e verdieping in het achtste arrondissement.

En wat een tijd heeft die gast daar. Op zijn Amsterdamse fiets door de Parijse straten. Opletten op de Parijse automobilisten die de deur, ‘allez!’ zo opengooien omdat ze nog niet gewend zijn aan fietsers. Dit, ondanks het geweldige fietsenplan in Parijs waar wij hier in Amsterdam jaloers op mogen zijn.

Helaas is de sectie politicologie in Parijs in staking sinds zijn komst. Omdat ze het niet eens zijn met de bezuinigingsmaatregelen van hun ministerpresident Sarkozy. En een béétje student politicologie klimt dan natuurlijk op de barricades. Dus demonstreren kan hij nu wel. Behoorlijk Frans spreken ook.

Dat studeren, dat komt nog. Hoop ik. Toch ben ik best trots. Ik heb een zoon in Parijs.

 

 

 

 

 

 

Marij